کاش دستمان در تولید آثاری در حیطه مقاومت، آنقدر خالی نباشد که در سالروز بازگشت آزادگان، یک برنامه متعلق به سینمای ارزشی، به جای اکران و نقد فیلمهایی با موضوع دفاع مقدس و آزادگان، برای یک کمدی توقیف شده برنامه برگزار کند.

بی تردید، این جشن و امثال آن؛ جشن نابودی فرهنگ و به سخره گرفتن هنر، جشن قبح شکنی ارزش ها، باید ها و نبایدها به ویژه در عرصه عفاف و حجاب است که به دست سفیران آنها یعنی هنرمندان صورت می گیرد! براستی هنرمندی که تیشه بر ریشه هنر و فرهنگ کشور خود می زد، چه محلی از " الگو بودن" دارد؟!

فیلم علاوه بر جلاد نشان دادن اعضای سپاه که یهودیان را آزار می‌دهند، مردم انقلابی را نیز شبیه فیلم‌های زامبی‌ به تصویر کشیده که با وحشی‌گری به افراد و مغازه‌ها حمله می‌کنند و ماشین‌ها را آتش می‌زنند.