مسئله قراردادهای به جا مانده از دوره رژیم پهلوی، در سالهای اول پیروزی انقلاب اسلامی، یکی از چالشبرانگیزترین بحثهای روز بود. این قراردادها که بیشتر آنها در دوره وزارت خارجه «ابراهیم یزدی» به آنها پرداخته شد، ابعاد نظامی، سیاسی و اقتصادی گوناگونی را در پی داشت؛ اما آنچه بسیار مورد توجه قرار گرفت طرح پس دادن هواپیماهای F-۱۴ به آمریکا ازسوی دولت موقت بود که ابراهیم یزدی آن را مطرح کرد.
دکتر یزدی طی مصاحبهای بعد از اعلام تصمیم دولت به فروش هواپیماهای اف ۱۴، گفت: «دولت تصمیم گرفته این هواپیماها را به آمریکا یا هر دولت دیگری که حاضر باشد، بفروشد.» از اسفند ۱۳۵۷، دولت موقت تصمیم به بازگرداندن هواپیماهای اف ۱۴ را گرفته بود و اقدامات عملی را دنبال میکرد. استقبال آمریکا از این تصمیم و اقدام، در رسانههای بینالمللی و برخی مطبوعات ایران نیز بازتاب وسیعی داشت. با وجود پیگیری طرفین، دولت موقت ایران و دولت آمریکا عملاً در تحقق سریع این تصمیم، موفقیتی نداشتند. تا آنجا که موضوع تا تابستان ۱۳۵۸ ادامه یافت. دکتر یزدی در مصاحبه با مجله «تایم» مورخ ۱۵ مرداد آن سال، اقدامات دولت موقت درباره فروش هواپیماهای اف ۱۴ را این گونه بیان کرد: «در مورد جنگندههای اف ۱۴ ما از چندی پیش با مقامات آمریکایی وارد مذاکره شدهایم. هدف نهایی ما از این مذاکرات، فروش کلیه این جنگندهها که شامل ابزار و آلات مربوط به این هواپیما نیز خواهد بود، میباشد.»
این اقدام مخالف منافع ملی کشور در نهایت با مخالفت شورای انقلاب مواجه شد و به سرانجام نرسید. حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای سالها بعد ماجرا را اینگونه نقل میکنند: «اول انقلاب همین افچهاردههای ما را میخواستند بفروشند و میخواستند پس بدهند و بنده نگذاشتم. من باخبر شدم که یکی از رجال دولت موقّت آن روز گفته است این افچهاردههایی که رژیم طاغوت خریده به درد ما نمیخورد، میخواهیم چه کار کنیم این افچهاردهها را! پس بدهیم بهشان. آنجا خب ما ایستادیم، هیاهو کردیم، مصاحبه کردیم و مقابله کردیم، جرئت نکردند این کار را بکنند؛ میخواستند پس بدهند. چند صباح بعدش، جنگ ایران و عراق پیشامد کرد و حمله کردند به ما و معلوم شد که ما چقدر احتیاج داریم به همین وسایلی که داریم؛ همین F-۱۴ و امثال اینها.»