دو صد بعثت و بصیرت
دویست شب حضور، جلوه‌ای روشن از روح مقاومت است؛ مقاومتی که در منطق دینی، تنها تحمل فشار و سختی نیست، بلکه ایستادگی آگاهانه در برابر ظلم، تهدید و ارعاب و نپذیرفتن فرسایش و عقب‌نشینی است. مقاومت برای ملت مبعوث یک واکنش مقطعی نیست؛ بلکه به یک فرهنگ و منش تبدیل شده است.
صبح صادق آنلاین / مهدی عامری
دویست شب از بعثت ملت ایران گذشت، هنوز از شور و حرارت این اجتماعات کاسته نشده است. چند مؤلفه در این حضور مردم برجسته است؛
۱.اخلاص
نمی‌توان دویست شب حضور مردم را توضیح داد و انگیزه آنان را در امور دنیوی، سیاسی یا عاطفی جست. مردم در جنگ و زیر موشک، در ماه رمضان، در سرما و گرما، شب به شب و همراه خانواده به میدان آمده‌اند. این میزان از حضور و هزینه‌دادن، حکایت از آن دارد که انگیزه‌ای عمیق و الهی در پس این حرکت وجود دارد.
نمی‌توان دویست شب حضور مردم را توضیح داد و انگیزه آنان را در امور دنیوی، سیاسی یا عاطفی جست. مردم در جنگ و زیر موشک، در ماه رمضان، در سرما و گرما، شب به شب و همراه خانواده به میدان آمده‌اند. این میزان از حضور و هزینه‌دادن، حکایت از آن دارد که انگیزه‌ای عمیق و الهی در پس این حرکت وجود دارد.
۲.استقامت
«فَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ» در چنین صحنه‌ای معنای عینی پیدا می‌کند. در فرهنگ دینی، برای استمرار یک عمل گاه چله می‌گرفتند؛ اما اینجا سخن از دویست شب حضور است، که یعنی به یک عهد مستمر تبدیل شده است؛ یعنی مردم آمده‌اند، مانده‌اند و همچنان ادامه می‌دهند. استقامت، هنر آغاز کردن نیست؛ شعور ادامه دادن است.
«فَاسْتَقِمْ کَمَا أُمِرْتَ» در چنین صحنه‌ای معنای عینی پیدا می‌کند. در فرهنگ دینی، برای استمرار یک عمل گاه چله می‌گرفتند؛ اما اینجا سخن از دویست شب حضور است، که یعنی به یک عهد مستمر تبدیل شده است؛ یعنی مردم آمده‌اند، مانده‌اند و همچنان ادامه می‌دهند. استقامت، هنر آغاز کردن نیست؛ شعور ادامه دادن است.
۳.بصیرت
برخی واکنش‌های اجتماعی ممکن است دو، سه یا پنج روز ادامه پیدا کند و بتوان آن را با هیجان، اندوه یا تأثیر فضای عمومی توضیح داد. اما وقتی یک حرکت دویست شب ادامه پیدا می‌کند، دیگر نمی‌توان همه آن را به «جَو» نسبت داد. هیجان ماندگار نیست؛ اما بصیرت مستمر است. مردم می‌دانند برای چه آمده‌اند و چرا باید بمانند.
برخی واکنش‌های اجتماعی ممکن است دو، سه یا پنج روز ادامه پیدا کند و بتوان آن را با هیجان، اندوه یا تأثیر فضای عمومی توضیح داد. اما وقتی یک حرکت دویست شب ادامه پیدا می‌کند، دیگر نمی‌توان همه آن را به «جَو» نسبت داد. هیجان ماندگار نیست؛ اما بصیرت مستمر است. مردم می‌دانند برای چه آمده‌اند و چرا باید بمانند.
۴.ولایت پذیری
آنجا که رهبر مردم را به حضور در میدان فرامی‌خواند، آنان می‌آیند و این حضور، جلوه‌ای از روح تعبد و التزام عملی آنان است. ولایت‌پذیری زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان در مقام عمل، برای اطاعت هزینه بدهد؛ نه آنکه در مقام سخن از ولایت سخن بگوید.
آنجا که رهبر مردم را به حضور در میدان فرامی‌خواند، آنان می‌آیند و این حضور، جلوه‌ای از روح تعبد و التزام عملی آنان است. ولایت‌پذیری زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان در مقام عمل، برای اطاعت هزینه بدهد؛ نه آنکه در مقام سخن از ولایت سخن بگوید.
۵.دشمن‌شناسی و برائت
مردم صحنه را تشخیص داده‌اند و می‌دانند با چه مسئله‌ای مواجه‌اند. می‌دانند دشمن چه می‌خواهد و آگاهند حضور آنان چه تأثیری در حفظ انسجام داخلی و ناکام گذاشتن محاسبات دشمن دارد. اگر دشمن‌شناسی و کینه از استکبار وجود نداشت، استمرار چنین حضوری قابل توضیح نبود.
مردم صحنه را تشخیص داده‌اند و می‌دانند با چه مسئله‌ای مواجه‌اند. می‌دانند دشمن چه می‌خواهد و آگاهند حضور آنان چه تأثیری در حفظ انسجام داخلی و ناکام گذاشتن محاسبات دشمن دارد. اگر دشمن‌شناسی و کینه از استکبار وجود نداشت، استمرار چنین حضوری قابل توضیح نبود.
۶. عشق به امام شهید
شهادت رهبر برای مردمی که او را دوست داشته‌اند، یک حادثه سیاسی نیست؛ یک داغ عمیق انسانی و تاریخی و تمدنی است. بخشی از این حضور را باید با زبان محبت و وفاداری فهم کرد. مردم هنوز با این فقدان زندگی می‌کنند و هر شب حضورشان، بخشی از همان پیوند عاطفی و اعتقادی است.
شهادت رهبر برای مردمی که او را دوست داشته‌اند، یک حادثه سیاسی نیست؛ یک داغ عمیق انسانی و تاریخی و تمدنی است. بخشی از این حضور را باید با زبان محبت و وفاداری فهم کرد. مردم هنوز با این فقدان زندگی می‌کنند و هر شب حضورشان، بخشی از همان پیوند عاطفی و اعتقادی است.
۷.مطالبه انتقام
این حضور نشان می‌دهد ماجرا برای مردم پایان‌یافته تلقی نشده است. آنان نمی‌خواهند شهادت رهبر و هموطنان شان به یک خاطره تاریخی تقلیل پیدا کند. استمرار حضور، بیانگر مطالبه‌ای است که تا تحقق عدالت و پاسخ به این جنایت عظیم، خود را در میدان حفظ می‌کند.
این حضور نشان می‌دهد ماجرا برای مردم پایان‌یافته تلقی نشده است. آنان نمی‌خواهند شهادت رهبر و هموطنان شان به یک خاطره تاریخی تقلیل پیدا کند. استمرار حضور، بیانگر مطالبه‌ای است که تا تحقق عدالت و پاسخ به این جنایت عظیم، خود را در میدان حفظ می‌کند.
۸.وحدت و انسجام
در این تجمعات می‌توان مردمی را دید که با وجود تفاوت‌های اجتماعی و سلیقه‌ای، در یک میدان مشترک کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. خانواده‌ها، نسل‌های مختلف و اقشار گوناگون، یک مای مشترک را شکل داده‌اند؛ و همین انسجام، خود یکی از سرمایه‌های مهم جامعه در شرایط دشوار است.
در این تجمعات می‌توان مردمی را دید که با وجود تفاوت‌های اجتماعی و سلیقه‌ای، در یک میدان مشترک کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. خانواده‌ها، نسل‌های مختلف و اقشار گوناگون، یک مای مشترک را شکل داده‌اند؛ و همین انسجام، خود یکی از سرمایه‌های مهم جامعه در شرایط دشوار است.
۹.ایثار و فداکاری
حضور دویست‌شبه، بدون هزینه نیست. وقت، انرژی، آسایش و بخشی از زندگی روزمره باید کنار گذاشته شود تا انسان هر شب در میدان حاضر شود. اینجا باور، از سطح ذهن و زبان عبور کرده و به رفتار تبدیل شده است.
حضور دویست‌شبه، بدون هزینه نیست. وقت، انرژی، آسایش و بخشی از زندگی روزمره باید کنار گذاشته شود تا انسان هر شب در میدان حاضر شود. اینجا باور، از سطح ذهن و زبان عبور کرده و به رفتار تبدیل شده است.
۱۰.وطن‌دوستی
این مردم ایران را دوست دارند و سرنوشت، امنیت، عزت و آینده این سرزمین برایشان اهمیت دارد. وطن در اینجا یک جغرافیای صرف نیست؛ بخشی از هویت و تعلق آنان است. حضور مردم در دفاع از سرزمین و آینده آن، جلوه‌ای از همین احساس تعلق عمیق است.
این مردم ایران را دوست دارند و سرنوشت، امنیت، عزت و آینده این سرزمین برایشان اهمیت دارد. وطن در اینجا یک جغرافیای صرف نیست؛ بخشی از هویت و تعلق آنان است. حضور مردم در دفاع از سرزمین و آینده آن، جلوه‌ای از همین احساس تعلق عمیق است.
۱۱.مقاومت
دویست شب حضور، جلوه‌ای روشن از روح مقاومت است؛ مقاومتی که در منطق دینی، تنها تحمل فشار و سختی نیست، بلکه ایستادگی آگاهانه در برابر ظلم، تهدید و ارعاب و نپذیرفتن فرسایش و عقب‌نشینی است. مقاومت برای ملت مبعوث یک واکنش مقطعی نیست؛ بلکه به یک فرهنگ و منش تبدیل شده است.
دویست شب حضور، جلوه‌ای روشن از روح مقاومت است؛ مقاومتی که در منطق دینی، تنها تحمل فشار و سختی نیست، بلکه ایستادگی آگاهانه در برابر ظلم، تهدید و ارعاب و نپذیرفتن فرسایش و عقب‌نشینی است. مقاومت برای ملت مبعوث یک واکنش مقطعی نیست؛ بلکه به یک فرهنگ و منش تبدیل شده است.
۱۲.جهاد
جهاد منحصر در میدان نظامی نیست و هر جا دفاع از حق، حفظ جبهه حق و مقابله با دشمن به حضور و مجاهدت انسان نیاز داشته باشد، معنا پیدا می‌کند. حضور مستمر مردم در صحنه، برای دفاع از یک آرمان، جلوه‌ای از همین روح جهادی است؛ اینکه انسان خود را مسئول بداند و در زمانه‌ای که باید در میدان باشد، میدان را خالی نگذارد.
جهاد منحصر در میدان نظامی نیست و هر جا دفاع از حق، حفظ جبهه حق و مقابله با دشمن به حضور و مجاهدت انسان نیاز داشته باشد، معنا پیدا می‌کند. حضور مستمر مردم در صحنه، برای دفاع از یک آرمان، جلوه‌ای از همین روح جهادی است؛ اینکه انسان خود را مسئول بداند و در زمانه‌ای که باید در میدان باشد، میدان را خالی نگذارد.
در کنار اینها، می‌توان از وفاداری، عزت خواهی، غیرت، احساس مسئولیت، تکلیف‌مداری، صبر و امید نیز سخن گفت؛ مفاهیمی که هر کدام بخشی از راز این حضور طولانی را توضیح می‌دهند.
دویست شب؛ دویست بار انتخاب آگاهانه است که تاریخ به خود ندیده و شاید هیچگاه نبیند.. ما با هم در کنار هم در حد ولی خدا رشد کردیم!
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
