رقابت سوداگری با تولید!

رشد و جهش تولید امری اتفاقی نیست، یعنی درگذر توجه به بسیاری از ظرفیت‌های اقتصادی و اجتماعی و حتی انسانی کشور اتفاق می‌افتد. تولید زمانی رشد می‌یابد و هنگامی می‌تواند برگ برنده‌ای برای کشور‌ها باشد که دولتمردان و تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان آن کشور، مجریان وعوامل اثرگذار بر اقتصاد اعم از عرصه داخلی یا خارجی در هر جایی و هر سمتی که قرار دارند زیرساخت‌های مرتبط با رشد و جهش تولید را فراهم کنند.

در این موضوع شک و تردیدی وجود ندارد که بخش قابل توجه و واجب رشد و جهش تولید تأمین مالی یا باز کردن مسیرتأمین مالی تولید در کنار سایر نیازها، مانند دسترسی به مواد اولیه، ماشین‌آلات و ابزار‌ها و استفاده از نیروی انسانی فعال، متخصص و متعهد به انجام کار است؛ اما تأمین مالی بنگاه‌های تولیدی بخش بسیار مهمی است که متأسفانه بنا به برخی دلایل تا کنون دراین حوزه ورودی جدی نداشته‌ایم؛ بنابراین بی‌دلیل نیست که تولید در مخمصه‌ای گیر افتاده است.

برای خارج کردن تولید از مخمصه‌های فعلی که البته کل اقتصاد، تأمین معاش مردم، اشتغال جوانان کشور و آبادانی و رفاه کشور را تهدید می‌کند، لازم است برنامه‌ریزی‌ها به سمت افزایش حاشیه سود تولید، رکود در بازار‌های دلالی و هدفمند کردن استفاده از سرمایه‌های خرد و کلان مردم باشند. بخشی از این مسیر با توسعه کسب‌وکارها، تسهیل فضای کسب‌وکار، عقب کشیدن دولت از مدیریت اقتصاد و قیمت‌گذاری دستوری اتفاق می‌افتد و بخش دیگر به واسطه تدوین مصوباتی انجام می‌شود که مردم را مایل و مشتاق به سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های تولید کشور کنند.

بی‌تردید بورس در ارزندگی قابل توجهی به سر می‌برد و با توجه به اینکه در مقایسه با سایر بازارها، از جمله طلا و ارز که رشد‌های بسیار بزرگی طی سال‌های اخیر داشته‌اند، به رشد واقعی خود نرسیده است، ضمن اینکه حمایت از بورس و بازار سهام در صورتی که برنامه محور ناظر بر حمایت از بنگاه‌های تولیدی باشد بسیار حائز اهمیت است؛ از این رو عنوان می‌شود که برنامه‌ها برای حمایت از تولید با هدایت سرمایه‌ها به سمت بورس و بنگاه‌های تولیدی باشند که یکی از اصلی‌ترین چالش‌ها و معضلات کنونی آنها نبود سرمایه یا کمبود سرمایه است.

در این موضوع نباید شک و تردیدی داشته باشیم که به واسطه عدم تأمین مالی بخش تولید، جوانان بیکار شغلی نخواهند داشت و نیروی کار تعدیل شده نیز به جمع بیکاران افزوده می‌شوند. درصورتی که همه زیرساخت‌ها برای رشد تولید مهیا نشود، جامعه از رفاهی که مطالبه دارد و حق مردم است برخوردار نمی‌شود؛ از این رو باید درموضوع تأمین مالی، حمایت از بنگاه‌های تولیدی و تولید کشور اصلاحات و بازنگری بسیار جدی داشته باشیم؛ چرا که مشکلات جز به واسطه حذف هر گونه سوداگری از اقتصاد ایران و حمایت از بخش‌های تولید و استفاده از همه ظرفیت واحد‌های تولیدی کشور حل نمی‌شود.