صدای پایت را نه از فرسنگها راه، که از تپشهای بیقرار دلهایمان میشنویم. میدانیم اگرچه جغرافیای غیبت میان ما و تو فاصله انداخته، اما دلتنگیهایمان گواهی میدهد که سپیده ظهور نزدیک است؛ای نوری که کعبه سالهاست چشمبهراه طنین اذان توست تا دوباره جان بگیرد!
نگاه کن به یارانت که جام شوق جهاد را سر کشیدهاند؛ عشاقی همپیمان و پولادینعزم که از تعلقات دل گسستهاند و در معرکه انتظار، همچون سدی استوار ایستادهاند. ما نسل بیقراری هستیم که خواب را بر چشمان مستکبران و جبهه کفر و صهیون حرام کردهایم و لحظهشماری میکنیم تا زیر پرچم تو، طومار ستمگران را در هم پیچیم و مکه و قدس را از لوث وجودشان پاک کنیم.
دشمنان از نامت بر خود میلرزند و ما با نوای «آمادهباش» عشقت، زره جهاد بر تن کردهایم. بیاای منتقم آل علی (ع).