پشت پرده ماشین جنگی صهیونیست‌ها

ماشین جنگی رژیم صهیونی برای ادامه عملیات نظامی و سیاست‌های اشغالگرانه، به شبکه‌ای از منابع مالی داخلی و خارجی متکی است. مالیات، استقراض، درآمد‌های اقتصادی و مهم‌تر از همه حمایت نظامی آمریکا، هزینه‌های این ماشین جنگی را تأمین می‌کنند؛ الگویی که با طولانی شدن درگیری‌ها، فشار بیشتری بر اقتصاد رژیم وارد کرده و وابستگی آن به واشنگتن را عمیق‌تر کرده است.

بسته تسلیحاتی جدید آمریکا برای رژیم صهیونی به ارزش حدود ۲.۸ میلیارد دلار، نمونه روشنی از این وابستگی است. این بسته که هنوز در مرحله بررسی قرار دارد، هزاران بمب و کلاهک نفوذگر را شامل می‌شود و بخش عمده هزینه آن قرار است از مسیر تأمین مالی نظامی آمریکا پرداخت شود. به این ترتیب، بخشی از هزینه جنگ و عملیات نظامی رژیم از منابع عمومی آمریکا و در نهایت از جیب مالیات‌دهندگان این کشور تأمین می‌شود.

رژیم صهیونی البته منابع داخلی قابل توجهی نیز در اختیار دارد. نظام مالیاتی، بخش فناوری، صادرات، صنایع نظامی، درآمد‌های گازی و بازار سرمایه از پایه‌های اقتصادی آن هستند. با این حال، تداوم جنگ هزینه‌های سنگینی بر این ساختار تحمیل کرده است. افزایش هزینه‌های دفاعی و نیاز به تأمین مالی عملیات طولانی‌مدت، رژیم صهیونی را به افزایش درآمد‌های مالیاتی و استقراض سوق داده است.

بخش فناوری نیز که یکی از پایه‌های اقتصاد رژیم محسوب می‌شود، از فضای امنیتی و جنگی تأثیر پذیرفته است. طبق داده‌های مطرح‌شده در متن، این بخش در سال ۲۰۲۵ حدود ۳۵۲ میلیارد شکل تولید اقتصادی ایجاد کرده و سهم قابل توجهی در اقتصاد داشته است، اما همزمان گزارش‌هایی درباره کاهش شدید کارکنان تحقیق و توسعه در داخل و گسترش فعالیت برخی شرکت‌ها در خارج منتشر شده است.

در سوی دیگر، صنایع نظامی رژیم از گسترش بازار تسلیحات سود برده‌اند. این رژیم در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۴.۸ میلیارد دلار قرارداد صادرات تسلیحاتی ثبت کرد. با وجود این، وابستگی تسلیحاتی آن به آمریکا همچنان بسیار گسترده است. بر اساس داده‌های مؤسسه پژوهش‌های صلح استکهلم، آمریکا در فاصله ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ حدود ۶۸ درصد از واردات تسلیحات عمده رژیم صهیونی را تأمین کرده است.

تفاهم‌نامه نظامی واشنگتن و تل‌آویو نیز سالانه میلیارد‌ها دلار حمایت در اختیار رژیم صهیونی قرار می‌دهد. این حمایت فقط یک کمک مالی ساده نیست و میان بودجه آمریکا، صنایع تسلیحاتی این کشور و نیاز‌های نظامی رژیم صهیونی پیوند ایجاد می‌کند.

بر همین اساس ادامه جنگ برای رژیم صهیونی به معنای افزایش هزینه‌های نظامی، فشار بر بودجه، نیاز بیشتر به استقراض و وابستگی عمیق‌تر به حمایت آمریکا است. تصویری که از این سازوکار به دست می‌آید، نشان می‌دهد تداوم ماشین جنگی رژیم بدون پشتوانه مالی و تسلیحاتی خارجی بسیار دشوارتر خواهد بود؛ حمایتی که بخش مهمی از بار مالی جنگ را از رژیم صهیونی به حامی اصلی آن در واشنگتن منتقل می‌کند.