از وعده آبی تا بحران آبی

یک سال پس از آنکه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر جنایتکار رژیم صهیونی با در دست گرفتن پارچ آب، وعده کمک‌رسانی به ایران را مطرح کرد، اکنون رژیم صهیونی خود با یکی از جدی‌ترین بحران‌های آبی سال‌های اخیر مواجه شده است؛ بحرانی که بار دیگر شکنندگی زیرساخت‌های این رژیم را در برابر تحولات طبیعی و زیست‌محیطی آشکار کرده است.

در شهریور ۱۴۰۴، نتانیاهو در یک پیام ویدئویی خطاب به مردم ایران مدعی شده بود که پس از «آزادی ایران»، کارشناسان صهیونیست حوزه آب راهی شهر‌های ایران خواهند شد تا فناوری‌های پیشرفته خود را در اختیار مردم قرار دهند. او حتی به فعالیت‌های تبلیغاتی رژیم صهیونی در فضای مجازی و تلاش برای ارائه نسخه‌های آبی به ایرانیان اشاره کرده بود.

اما تنها یک سال بعد، شرایط به گونه‌ای رقم خورده که بخش مهمی از زیرساخت تأمین آب این رژیم با اختلال مواجه شده است. بر اساس گزارش رسانه‌های بین‌المللی، از جمله سی‌ان‌ان، شکوفایی گسترده جلبک‌های میکروسکوپی در دریای مدیترانه باعث شد پنج مورد از شش کارخانه بزرگ آب‌شیرین‌کن رژیم صهیونی به‌طور موقت از فعالیت خارج شوند.

به گفته لیور گاتمن، سخنگوی بخش آب رژیم صهیونی، طول این توده جلبکی به بیش از ۲۰ کیلومتر رسیده و احتمال می‌رود منشأ آن منطقه دلتای نیل باشد و جریان‌های دریایی آن را به سمت سواحل فلسطین اشغالی منتقل کرده باشند. با این حال، برخی کارشناسان محیط‌زیست معتقدند ورود فاضلاب تصفیه‌نشده از نوار غزه، در پی تخریب گسترده زیرساخت‌های این منطقه، می‌تواند در تغذیه و تشدید این پدیده نقش داشته باشد.

اهمیت این بحران زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم حدود ۶۵ درصد آب آشامیدنی اراضی اشغالی از طریق آب‌شیرین‌کن‌های دریایی تأمین می‌شود. از این رو، خروج همزمان چند تأسیسات اصلی از مدار، مقامات این رژیم را ناچار کرده برای تأمین آب به منابع دیگری از جمله دریاچه طبریه و چاه‌های زیرزمینی متوسل شوند.

همزمان محدودیت‌هایی برای آبیاری فضای سبز و باغچه‌ها اعمال شده و بخش کشاورزی نیز با فشار بیشتری مواجه شده است.

طنز ماجرا آنجاست که رژیمی که نتانیاهو آن را صاحب فناوری‌های پیشرفته آب معرفی می‌کرد، اکنون در برابر یک بحران زیست‌محیطی با ابعاد قابل توجه قرار گرفته است. این اتفاق نشان می‌دهد تکیه بیش از اندازه بر یک فناوری و نادیده گرفتن تنوع منابع، می‌تواند آسیب‌پذیری زیرساخت‌های حیاتی را افزایش دهد.

در نهایت، ماجرای پارچ آبی که نتانیاهو یک سال پیش برای دیگران به دست گرفته بود، امروز به نمادی از یک تناقض آشکار تبدیل شده است؛ تجربه تلخ این روز‌های صهیونیست‌ها، بیش از هر تبلیغاتی، ثابت کرد که طبیعت قدرتی فراتر از فناوری‌های ساخت بشر دارد و وعده‌های سیاسی نیز در برابر پدیده‌های زیست‌محیطی، رنگ می‌بازند.