در تاریخ انقلاب اسلامی، یکی از مسائل مهم و تأملبرانگیز، نحوه مواجهه مردم با مسئولان کشور و انتظاراتی است که در اذهان عمومی برای تدبیر امور و حل مشکلات وجود دارد. بیشک، اداره کشور در وضعیت پیچیده کنونی، نیازمند همدلی، همکاری و درک متقابل میان مردم و مسئولان است. اگرچه نقد سازنده و مطالبهگری حق مسلم مردم است، این نقدها باید منصفانه، مستند و به دور از سیاهنمایی باشد. تجربه سالهای پس از انقلاب نشان داده است بسیاری از مشکلات با همت جمعی، تدبیر و پشتکار قابل حل بودهاند و برخی دیگر نیز به دلیل ماهیت پیچیدهشان، نیازمند زمان و صبر هستند.
به تعبیر سالها پیش رهبر شهیدمان، مسئولان ارشد کشور دارند کار میکنند. اینکه ما خیال کنیم [مسئولان]گرفتهاند خوابیدهاند، کار نمیکنند، غلط است؛ اینجوری نیست؛ بنده از نزدیک شاهدم، میبینم. مسئولان ارشد بهقدر وسعشان دارند کار میکنند؛ البته یک جاهایی قصور هست، تقصیر هست- نه اینکه اینها را منکر باشیم؛ بنده حقیر هم، هم قصور دارم، هم تقصیر دارم؛ خدا ببخشد- ولی مسئولان دارند کار میکنند، دارند تلاش میکنند.
اینکه شایع کنند «آقا، فایدهای ندارد، کاری نمیتوانند بکنند؛ کاری ممکن نیست، همهجا قفل است»، قضیه اینجوری نیست؛ بعضی از مشکلات در حال حل است، بعضی از مشکلات قابل حل است، بعضی از مشکلات حلّش زمانبر است؛ اینها را باید توجه داشت. خیلی از مشکلات را انسان از دور وقتی نگاه میکند، بسادگی حل میکند، نزدیک که میشویم، میبینیم آنقدر ساده نیست. در همین راستا حضرت آیتاللهالعظمی خامنهای نقل میکند:
«من یادم هست زمان حیات امام (رضوان الله علیه) بعضیها میآمدند خدمت ایشان، شکایت میکردند مثلاً از فلان مسئول دولتیـ حالا بنده آنوقت رئیسجمهور بودم؛ از بنده یا از نخستوزیر یا از فلان وزیرـ که آقا اینها مثلاً فرض کنید که فلان کار را باید میکردند، نکردند و مانند اینها؛ امام گوش میدادند، وقتی حرفش تمام میشد، میگفتند اداره یک کشور سخت است؛ واقعاً هم همینجور بود. سخت است، کار سختی است، کار آسانی نیست؛ تلاش لازم است، ابتکار لازم است، بِروز بودن، بهنگام بودن لازم است، آمادگیهای جسمی لازم است، آمادگیهای عصبی لازم است.»