- فروپاشی جمهوری اسلامی و تجزیه ایران؛
- تضعیف جدی جمهوری اسلامی و تغییر رفتار آن در حوزه سیاست خارجی و منطقهای؛ به گونهای که ایران را در مقابل خواسته های خود تسلیم کنند؛
- نابودی برنامه هستهای ایران؛
- نابودی توانمندیهای نظامی و موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی ایران؛
- فروپاشی محور مقاومت و پیگیری روند خلع سلاح آن در منطقه غربآسیا.
پس از اشاره خلاصهوار به برخی از اهم اهداف و انگیزههای جنگ تحمیلی سوم بر ایران اسلامی، در تحلیل اینکه آیا دشمنان به اهداف خود رسیدند یا نه، لازم است به این واقعیت بنیانی در بحث مفهوم پیروزی در منازعات معاصر توجه داشته باشیم که پیروزی و شکست در جنگ منوط به برآورده شدن و نشدن اهداف مهاجم است. بررسی صحنه نبرد و چند ماه پس از جنگ که ایران اسلامی همچنان پرقدرت به مسیر تمدنی خود ادامه میدهد و با قدرت و قاطعیت مقابل دو قدرت اتمی ایستاده و ضربات آنها را دو چندان پاسخ میدهد، نشان میدهد که آنها به هیچ کدام از اهداف طراحی شده یا گفته شده خود نرسیدهاند و از این منظر به شدت در نزد افکار عمومی داخلی خود و در دنیا مورد تمسخر و سرزنش هستند. ترامپ به ایران حمله کرد تا ایران را تجزیه و تسلیم کند و همانند ونزوئلا نفت و ثروت ملت ایران را به یغما برد و درنهایت با کاهش توانمندیهای دفاعی و هستهای، تغییر رژیم یا لااقل رفتار سیاسی آن را رقم بزند؛ اما بررسی وضعیت ایران از آغاز جنگ و درگیری تا کنون نشان میدهد نتوانستند برنامه هستهای ایران را متوقف کنند یا به عقب بیندازند، نتوانستند به توان موشکی و پهپادی ما ضربه بزنند و شاهد تضعیف نیروی دریایی و توان نامتقارن ایران و همچنین شاهد کاهش توان شبکه نیروهای همسو با ایران در منطقه باشند. در سطح سیاسیِ حداکثری نیز فشار برای تغییر رفتار راهبردی ایران و حتی در برخی اظهارات، فشار برای تغییر حکومت را نتوانستند به منصه ظهور برسانند.
منبع: پرسمان سیاسی شماره 25