اگر از شما بپرسند که بهترین کار در این دنیا نزد شما چیست، طبیعتاً از چیزهایی که به آن علاقه دارید میگویید و رسیدن به آن را آرزو میکنید. امیرالمؤمنین علی (ع) میفرمایند: «بر شما باد به تلاش و سختکوشى و مهیا شدن و آماده گشتن و توشه برداشتن از سراى توشه (دنیا)، مبادا زندگى دنیا شما را بفریبد چنانکه ملتهاى گذشته و اقوام پیشین را فریفت.» حال آیا عملی هست که بهترین عمل در نزد خدا و البته کوتاهترین باشد؟ پیامبر اکرم (ص) میفرمایند: «إِن أَحَب اَلْأَعْمَالِ إِلَى اَللهِ اَلصلاَةُ وَ اَلْبِر وَ اَلْجِهَادُ»؛ برای این کارها ابتدا باید نیت کنیم. یعنی چه؟ یعنی ذهن و قلب و جسم و روحمان باور کند که این کار بهترین کار است و قدم گذاشتن در آن صد درصد صحیح است. در مورد جهاد مؤمنان باید نیت کنند که مدافع دین خدا باشند و توقعی در رسیدن به پیروزی هم نداشته باشند. اینکه خدا کمک میکند، البته اصلی قطعی و انکارناپذیر است. «وَالَذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَهُمْ سُبُلَنَا...» (عنکبوت/۶۹) آیا کمک خداوند، یعنی موفقیت و پیروزی، که در ذهن ماست؟ برای نمونه، پیروزی امام حسین (ع) بر یزید باید اینطور میبود که امام (ع) و یارانش همه لشکر یزید را قلع و قمع میکرد و بعد هم سراغ خود یزید میرفت و او را به درک واصل میکرد؟ خب اگر این نشد یعنی امام (ع) شکست خورده؟! جهاد یعنی تلاش بیوقفه، با استفاده از همه امکانات، با تجهیز شدن به تمام امکانات، با استفاده از تمام هنرهای جنگی و...؛ اما در دایره حقیقت دین و با نیت الهی و پاک باید هر نتیجهای را که خدا رقم زد مطیع باشیم. بهترین کار در این دنیا هم دفاع از دین خداست. باید نیت کنیم که درست عمل کنیم و نتیجه امر را به خدا بسپاریم. پس اگر ده بار به دشمن حمله کردیم، با رعایت جوانب، این خداست که اراده میکند کدام حمله به نتیجه برسد و موفقیتآمیز باشد؛ زیرا «.. وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلکِنَ اللَهَ رَمَی...».