پیوند میان قدرت نظامی، ثبات سیاسی و جوانی جمعیت، همان مثلث طلایی عبور از گردنه‌های سخت تاریخی است. این مانیفست سیاسی، دعوتی است به یک خیزش جمعیتی که با پشتوانه ایمان الهی، تمدنی را بنا کند که مرزهای فکری جهان معاصر را تحت تأثیر قرار دهد

روشنفکری که مدام از ترس سخن بگوید اما از مقاومت سخنی نگوید، ناخواسته در زمین جنگ روانی دشمن بازی می‌کند. ملت ایران اما نشان داده است که شاید از گاو شاخدار کمی بترسد، اما تسلیم نمی‌شود؛ شاید کمی نگران باشد، اما عقب نمی‌نشیند؛ شاید قرار باشد که هزینه بدهد، اما عزت خود را هرگز نمی‌فروشد.

مگر می‌شود کشوری زیر فشار حمله و تهدید باشد اما کسی فقط نگران بازگشت برنامه سرگرمی خودش باشد؟ مگر بدون امنیت، چیزی به نام اینترنت آزاد، اقتصاد آزاد یا حتی زندگی عادی باقی می‌ماند؟

در دنیای سیاست، معمولاً این قدرت است که به افراد اعتبار می‌دهد؛ مقام، صندلی و ساختار، به سیاستمدار وزن می‌بخشد. اما گاهی در تاریخ، این معادله برعکس می‌شود؛ یعنی فردی پیدا می‌شود که نه از قدرت اعتبار بگیرد، بلکه به خودِ قدرت معنا و وزن بدهد. اینجاست که سیاست به یک پدیده معنادار تبدیل می‌شود

قدرت‌های دنیا که شما می‌بینید با صدای کلفت حرف می‌زنند، زور میگویند، غلط می‌کنند، حرفهای بد می‌زنند و زورگویی می‌کنند، بیشتر از همه به استناد همان سلاحهایی است که دارند؛ آن‌وقت ما در مقابل اینها بیاییم دست خودمان را خالی کنیم؟

هایپرسونیک که همیشه موشک نیست؛ گاهی پیشرفت کشور در دل جنگ، خود تیری است به قلب دشمن

دختران ممتاز ایران‌زمین، از یک نبرد باز می‌گردند و قطعا زخم‌ها و آثار این دفاع از نام وطن، همسنگ رزم سربازانی است که این روزها پای لانچر موشک شهید می‌شوند.