نامه دعوت به مذاکره، اين پيام اشتباه را به سران کاخ سفيد مي‌دهد که فشارهاي آنان مؤثر بوده و اولين رخنه‌ها را براي دستيابي به اهداف فوق،‌ پديد آورده است. از اين رو نامه، مشوق ترامپ به تشديد و ادامه فشارها است که اگر از روي خيانت نباشد، حتماً نوعي ساده‌انديشي يا اشتباه راهبردي است که نويسندگان را به همسويي با جبهه دشمن کشانده است.

محسن کديور و ساير مدعيان حقوق بشر هيچگاه درباره کشتارهاي هزاران تن از مردم ايران توسط عمال شاه و امريکا زبان در دهان و قلم بر کاغذ نمي گردانند، اما در مورد برخورد با آنها، به ايرادهاي شکلي و آيين نامه‎هاي ريز و درشتي که در فضاي ملتهب انقلابي نوشته شده است دقيق شده و مو را از ماست مي کشند، آن هم با پيش فرضهاي غلط و استدلالهاي معوج!

امروز توطئه‌ی دشمن عبارت است از فشار اقتصادی به توده‌ی ملّت ایران برای اینکه اینها را خسته کنند، برای اینکه اینها را ناامید کنند؛ این را بدانید که همه باید در این زمینه تلاش کنند؛ هم دولت باید تلاش کند

آنچه مربوط به نيروهاي مسلّح و مانند اينها است که آنجا بحث مديريت رهبري است؛ يعني آنجا رهبري مديريت مي‌کند در زمينه‌ي نيروهاي مسلّح؛ صداوسيما اين‌جوري نيست، قوّه‌ي قضائيه اين‌جوري نيست. بله، رئيس قوّه‌ي قضائيه را رهبري مي‌گذارد امّا رهبري قوّه‌ي قضائيه را مديريت نمي‌کند؛ بايد بين اينها تفاوت قائل شد.

یکی از معانی چهل ساله شدن انقلاب اسلامی آن است که ملت ایران به مدت چهل سال موفق به خنثی‌سازی توطئه‌های دشمنانش شده است. مگرنه این است که دشمنان و در رأس آنها آمریکایی‌ها، قصد داشتند انقلاب اسلامی را در هفته اول، ماه اول، سال اول و در نهایت دو دهه اول شکست دهند! از این پس نیز شرط شکست دادن دشمن ستمگر و مستکبر، شناخت نقشه او در اعمال دشمنی و ضربه زدن است.

اين ادعاها در حالي مطرح مي‌گردد که مويدي براي آن مطرح نگرديده و چنين تعابيري در اظهارات اصولگرایان و منتقدان دولت روحاني وجود ندارد. لذا بکارگيري تعابيري چون به استعفا رساندن، اِعمال فشار، طرح عدم كفايت و پرونده‌سازي، بيش از آنکه حاکي از ذهن منتقدين بالاخص اصولگرايان باشد و مستحضر به مشاهدات ميداني و انضمامي گردد، گزارشي است از آنچه در ذهن اصلاح‌طلبان مي‌گذرد!

اعتداليون در ميانه تقابل دو اردوگاه اصول‌گرايي و اصلاح‌طلبي زاده شده‌اند و در فرصتي تاريخي توانستند در پيوند با اصلاح‌طلبان و يارگيري از بخشي از بدنه اصولگرايان کرسي عالي‌ترين جايگاه اجرايي کشور را در دست گيرند. حضور در قدرت موجب شد رؤياهاي بلندتري در سر بپرورانند و براي تداوم حضور در قدرت به تأمل بنشينند و به اين نتيجه برسند که اين تداوم بدون تبديل شدن به جرياني مستقل ممکن نخواهد بود.