بزرگترین غایبین نمایشگاه مطبوعات ، خود مطبوعات و رسانه های موثر هستند و یا به تعبیری با عدم حضور خود در بیست و سومین نمایشگاه مطبوعات که رنگ بوی اعتراض به سیاست های دولت در این زمینه را دارد نوعی آبستراکسیون انجام داده و نمایشگاه را اعتبار انداخته اند.

روحانی که برای دفاع از وزرای پیشنهادی نیرو و علوم به مجلس رفته بود به موضوع نقض عهد آمریکا در برجام اشاره کرد و در یک تغییر موضع آشکار در حالی که در سال 92 دم از مذاکره با کدخدا میزد در سال 96 مذاکره با چنین کشوری را دیوانگی خواند.

سیاست زدگی باعث شده است که یکی از مهمترین ملاک های رأی اعتماد به وزرای پیشنهادی، میزان نزدیکی به جریانات سیاسی باشد. مهمترین بحث مطبوعات و رسانه های دو جریان شاخص سیاسی کشور در این روزها این است که وزاری پیشنهادی اصلاح طلب هستند یا اصولگرا؟ و اگر رویکردی بینابین دارند به کدام جریان نزدیک تر هستند؟

رهبر معظم انقلاب در مراسم دانش‌آموختگی دانشجویان دانشگاههای افسری ارتش: سه جمله کلیدی بیان فرمودند : مهمترین مسئله کشور معیشت مردم است/ وقتی همه‌چیز بر محور نفت می‌چرخد اقتصاد ناامن است/ قدرت دفاعی کشور به هیچ‌وجه قابل مذاکره نیست.

اختلاف های ظاهری اروپا و آمریکا -که بیشتر یادآور سناریوی پلیس خوب و پلیس بد می باشد- برخی جریانات سیاسی را به سمت اروپا و اعتماد به این اتحادیه سوق داده است. این درحالی است که سران کشورهای بزرگ اروپایی در راستای حمایت از واشنگتن، خواستار افزایش فشار به ایران پیرامون برنامه های موشکی شدند.

محمدرضا عارف با اشاره به برخی افراد که با لیست امید وارد مجلس شدند و اندکی بعد به آن پشت کردند به صراحت اعلام می کند؛ در انتخابات سال ۹۸ با پرچم اصلاح طلبانه وارد می شویم یعنی ائتلاف نمی کنیم؛ به اندازه کافی هم نیرو داریم. در ۹۸ ائتلافی در کار نخواهد بود./این سخنان عارف مهمترین نشانه بروز اختلاف بین دولت و اصلاح طلبان پس از انتخابات 96 است.

ایالات متحده با تحریم هوشمندانه کاتسا که مستقیم فعالیت سپاه و برنامه موشکی ایران را هدف میگیرد به دنبال تضعیف بنیه نظامی ایران است تا همان بلایی را که بر سر لیبی آورد بر سر ایران نیز بیاورد. اکنون باید دید آیا کسانی که به وعده های آمریکا دل خوش کرده اند، از تارخ عبرت آمیز لیبی درس میگیرند؟