در پیام‌های اخیر امام حاضر، آقاسیدمجتبی خامنه‌ای (دام‌ظله)، قرائتی عمیق و متفاوت از جایگاه مردم ایران تجلی یافته است که دو رکن اساسی دارد: نخست، نقش‌آفرینی رهبرگونه مردم در «روز‌های خلأ» و دوم، سنت «تلمذ و یادگیری» رهبری از بطن جامعه.

اگر قرار باشد استمرار و امتداد نگاه رهبر کبیر انقلاب در باورمندی به مردم را در کسی جست‌و‌جو کنیم، تنها فردی که واجد این ویژگی به طور اتم است، خلف صالح امام اول انقلاب، شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای (اعلی‌الله مقامه‌الشریف) است.

امام (ره) از ابتدای قیام همواره بر اساس سه اصل «حاکمیت دین در تمام ابعاد زندگی»، «توکل بر خدا» و «باور به مردم» حرکت کردند و پیش رفتند. ایشان در اوج موفقیت‌ها از مردم فاصله نگرفتند و در عمق سختی‌ها و مشکلات نیز مردم را فراموش نکردند

تصویر دستخط منتشرنشدهٔ رهبر شهید انقلاب در ابتدای قرآنی که ثواب تلاوت آن را به شهدای جنگ ۱۲ روزه هدیه کردند، منتشر شد.

در نظم و دستگاه اندیشه امام راحل (ره)، دال مرکزی و نقطه کانونی اندیشه نسبت به محیط بین‌الملل را می‌توان در واژه «استکبار» دید. امام راحل به درستی تبیین می‌کنند که نظام بین‌الملل یک نظام غیرعادلانه و هرج و مرج‌گونه (آنارشیکال) است. حالا دو گام را برداشته‌ایم؛ اول توصیفی است که امام از بحران زمانه خویش ارائه می‌دهد و دوم شناخت عامل بحران است.

امام صادق (ع) فرمود: روز غدیر بزرگ‌ترین عید خداست خدا هیچ پیامبرى را مبعوث نکرده مگر آنکه جانشین خویش را در چنین روزى نصب نموده است، پس شیعیان ما باید شکرگزار خداوند باشند که بر آنان منت نهاد و معرفت چنین روزى را به آنها اختصاص داد.

امام هادی (ع) با بهره‌گیری از تهدیدها، فرصت‌های بی‌نظیری خلق کردند. تبعید به سامرا که قرار بود نقطه پایان ارتباط امام با مردم باشد، به نقطه آغاز یک شبکه جهانی تبدیل شد.

روز دهم ماه ذی‌الحجه و عید قربان روز عید و خوشحالی و سرور است، زیرا علاوه بر این که بنده‌ای مخلص از آزمونی دشوار، سربلند بیرون آمد و بندگی خویش را در پیشگاه خدای بزرگ ثابت کرد، گروه عظیمی از بندگان مخلص خدا به او تاسی جسته، به زیارت خانه خدا می‌شتابند و مراسم منا و از جمله، قربانی را انجام می‌دهند.

پسر‌های ننه عبدالله، روایت حماسه جاویدان مردم دلیر خرمشهر و رزمندگان ارتش، سپاه، ژاندارمری و مرزبانی و به خصوص شهید محمد جهان آرا، در مقابل هجوم سراسری رژیم بعث عراق برای اشغال خرمشهر است که از زبان محمد نورانی از مدافعین خرمشهر بیان شده است.