یا امام رئوف ،عجب حرمی داری که غریبان در آن جا حس غربت ندارند، همه جا بوی بهشت می دهد، درهای آستانت راههای ورود به بهشتند وهیچ کس را دست خالی از آن جا بر نمی گردانی

شاید بحث فساد در سینمای ایران بیش از بیست سال است که دارد به انحاء مختلف و هربار توسط فلان بازیگر آسیب‌دیده و فلان چهره کلافه شده مطرح می‌شود و هر بار ابتدا موجی از همراهی را درپی دارد و چند هنرمند دیگر با او همراه می‌شوند و به فاصله‌ای کوتاه همه یکی یکی عقب‌نشینی می‌کنند و اینکه منظورشان بد رسانده شده و ...

در دهه کرامت و در آستانه سالروز هشتمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت یکی از شاعران آئینی کشورمان سروده‌ای را تقدیم آستان پر نور و محبت علی بن موسی‌الرضا(ع) کرده است.

در بحث انتقاد از این سبک زندگی فقط اسراف و هدر دادن نعمت های الهی مطرح نیست ، بلکه رواج فرهنگ آن باعث توسعه آسیب های جبران ناپذیری است که در مقابل سبک زندگی اسلامی و فرهنگ و تمدن ریشه دار ایرانی قرار دارد .بنا براین برخورد با این فرهنگ غلط با توجه به خصوصیات یاد شده هم می بایست از طریق فرهنگ سازی درست انجام پذیرد و هم با نظارت دقیق دستگاههای نظارتی مسئول.

در حديثی از پيامبر (ص)آمده است كه فرمود:نعم الولد البنات ، ملطفات ، مجهزات ، مونسات مفليات چه فرزندى خوب است دختر! هم پر محبت است و هم كمك كار، هم مونس است و هم پاك و پاك كننده .

امام صادق (ع) در اين باره مي فرمايند: «آگاه باشيد که براي خدا حرمي است و آن مکه است؛ و براي پيامبر خدا حرمي است و آن مدينه است. و براي اميرمؤمنان حرمي است و آن کوفه است. بدانيد که حرم من و فرزندانم بعد از من، قم است. آگاه باشيد که قم، کوفه کوچک ماست، بدانيد بهشت هشت دروازه دارد که سه تاي آن ها به سوي قم است. بانويي از فرزندان من به نام فاطمه، دختر موسي، در آن جا رحلت مي کند که با شفاعت او، همه شيعيان ما وارد بهشت مي شوند

استاد شهید مطهری معتقد بود که سرمنشأ بسیاری از تکذیب‌ها، انحرافات و گمراهی‌ها در جامعه طبقه غرق شده در رفاه و نعمت هستند، اینها هیچ نوع آمادگی برای شنیدن سخن حق ندارند

فیلم علاوه بر جلاد نشان دادن اعضای سپاه که یهودیان را آزار می‌دهند، مردم انقلابی را نیز شبیه فیلم‌های زامبی‌ به تصویر کشیده که با وحشی‌گری به افراد و مغازه‌ها حمله می‌کنند و ماشین‌ها را آتش می‌زنند.

اساس وحدت ادیان دغدغه عارفان بزرگ می باشد که اختلافات را در ظاهر و الفاظ دانسته وبه این اعتقاد رسیدند که گوهر و جوهره ادیان همگی خداوند یکتاست و واحد است . وحدت ادیان توسط ابن عربی مبسوط شد و به عنوان یک نظریه در علوم نظری به تقریر در آمد اما این موضوع در زمان بزرگانی چون ابومنصور حلاج و نیز مولانا جلال الدین بلخی (مولانا) نیز بیان شده که نمونه های بارز آن در آثارشان هویداست.