این قانون تحریمی یک فرصت 90 روزه به رئیس جمهور آمریکا می دهد که بررسی کند آیا سپاه در زمره سازمان های تروریستی قرار گیرد یا خیر؟ در صورت تأیید این موضوع توسط رئیس جمهور آمریکا، تحریم ها علیه کلیت سپاه اعمال می شود. یعنی آن فرمان اجرایی 13224 که در زمان بوش صادر شده است، و تنها بخش هایی از سپاه را تحریم می کند، به کلیت سپاه تعمیم می یابد.

دولت جمهوری اسلامی می تواند با توسعه تعاملات خارجی خود و همزمان انتقاد از سلطه گری آمریکا در عرصه جهانی، بسیار بهتر ارزش های انقلاب اسلامی را در سطح دنیا مطرح سازد و این موضوع در رابطه با موافقتنامه های بحث برانگیز نیز صدق می کند

صرف نظر از این که مقتدی صدر در سفر به عربستان چه اهدافی را دنبال می کند، با توجه به سوابق و رویکرد منفی عربستان نسبت به عراق و شیعیان، اعتماد بیش از حد رهبر جریان صدر به آل سعود خصوصا ولیعهد جدید و جوان این کشور، ضمن آن که خطر نفوذ عربستان را در عراق به ویژه در مرحله پساداعش و در آستانه انتخابات 2018 افزایش می دهد، آینده سیاسی مقتدی صدر و جریان تحت رهبری وی را نیز زیر سوال خواهد برد.

در جریان تصویب تحریم های اخیر علیه ایران، دموکرات های سنا و مجلس نمایندگان به صورت یکپارچه و حتی سخت تر از جمهوریخواهان، برجام را مورد حمله قرار داده و رای به تحریم های جدید علیه ایران دادند. این در حالی بود که سناتور برنی سندرز نسبت به اقدام کنگره در مواجهه با برجام هشدار داد.

ارتفاعات عرسال در شرق لبنان و در مرز با سوریه قرار دارد که در ادامه به ارتفاعات القلمون در سوریه وصل می شود. عرسال حدود سه سال است که جولانگاه گروه های تروریستی و تکفیری است و نقطه اتکای این گروه ها برای طرح ریزی و پشتیبانی عملیاتشان در سوریه و لبنان بوده است و به دلایل مختلف برای گروه های تروریستی از اهمیت راهبردی برخوردار بود

قرار بود پس از جنگ جهانی اول و پیروزی دو ابرقدرت آن زمان یعنی انگلیس و فرانسه، رژیم صهیونیستی در بخشی از اراضی فلسطین تشکیل شود، اما چرا وعده بالفور ناظر بر تشکیل یک وطن یهودی که در سال 1917 اعلام شد. بیش از 30 سال به تاخیر افتاد؟ چه عاملی موجب این تاخیر شد؟ متاسفانه تاریخ معاصر بنا به دلایلی این بخش از تاریخ منطقه را نادیده گرفت و به چرائی ناکامی انگلیس و فرانسه برای تشکیل رژیم صهیونیستی پس از جنگ جهانی اول به صورتی صادقانه و منصفانه نپرداخته است.

سیاست یک بام و دوهوای تروییکای اروپایی در قبال برجام کاملا قابل پیش بینی بود. در جریان سلسله مذاکرات هسته ای، خصوصا مذاکراتی که از سال 1392 تا 1394 در ژنو، لوزان و وین صورت گرفت، مقامات سه کشور اروپایی بارها مواضع خود را در جریان مذاکرات هسته ای تحت تاثیری لابی گری های ایالات متحده آمریکا و معاملات پشت پرده دیپلماتیک و سیاسی با واشنگتن تغییر دادند.