عربستان با مشکلات متعددی مواجه است، اما حضور بن سلمان در رأس سیاست های عربستان با توجه به بیماری ملک سلمان باعث شده است تا این کشور سیاست های بسیار افراط گرایانه و مداخله جویانه ای را در پیش گیرد. بن سلمان مرد خطرناکی برای منطقه است و با اتخاذ سیاست هایی که جز شکست برای آل سعود تاکنون هیچ دستاوردی نداشته است، همچنان طرح های ناشیانه خود را دنبال می کند.

حمله موشکی ترامپ به سوریه حاکی از آن نیست که امریکا به‌دنبال درگیری و دخالت بیشتر در سوریه می‌باشد. این حمله موشکی با این ضرب‌المثل امریکایی سنخیت دارد «یکبار برای همیشه». با به قدرت رسیدن ترامپ، امریکا به یک بازیگر حاشیه‌ای در سوریه تبدیل شده بود. دیپلمات‌های امریکا به‌سختی توانستند در مذاکرات صلح سوریه در «آستانه» حضور داشته باشند. علاوه بر این دولت سوریه با کمک خارجی توانسته تا حدی مخالفان را به عقب براند که تنها چیزی باقی مانده است، مذاکره برای چگونگی تسلیم شدن مخالفان است

از آنجا که اکثر فرصت چهار ساله اخیر در دولت یازدهم حول توافق هسته ای با اعضای 1+5 سپری گردید، برجام به متغیری مستقل و تعیین کننده در انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم تبدیل شده است

آن چیزی که بیشتر مدنظر رژیم صهیونیستی قرار دارد این که بتواند به شکل علنی مسئله فلسطین را از بحث مجموعه کشورهای عربی منطقه خارج کند تا بتواند از مزایای روابط خودش برای ایجاد یک تضاد یا ائتلاف منطقه ای علیه انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ایران استفاده کند.

تحولات میدانی سوریه حاکی از آن است که دو کشور ایران و روسیه در تداوم اقدامات سازنده خود همواره بر ضرورت تداوم و گسترش آتش بس، لزوم امداد رسانی و ادامه اقدام های بشر دوستانه، فراهم آوردن شرایط لازم برای دسترسی آزادانه همه سوری ها در شهرها و مناطق مختلف به کمک ها و خدمات مورد نیاز و نیز حفظ یکپارچگی و احترام به حاکمیت ملی این کشور تاکید کرده و در جهت خواست ملت سوریه حرکت کرده اند.

بن سلمان می خواهد قبل از آمدن ترامپ به عربستان، از وجود رابطه ای محکم بین دولت عربستان به نمایندگی از خود با دولت ترامپ سخن بگوید، اما همچنان که گفته شد ترامپ نگاه ابزاری و تجاری به بن سلمان و کلیت نظام پادشاهی عربستان دارد و دیگر این که رؤسای جمهور آمریکا بر مبنای مطلوبیت های خود و ساختار آمریکا تصمیم می گیرند، نه بر مبنای پیام هایی که عربستان و بن سلمان به آن ها می فرستند

واقعیت امر این است که اتحادیه اروپا در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه پیروز نشده است. از این پس، شاهد شکل گیری دیالوگ هایی میان سران اروپایی و ماکرون خواهیم بود که در مواردی ممکن است شکل منازعه به خود گیرد. ماکرون به مانند فرانسوا اولاند، سیاستمداری منفعل و ناتوان نیست. او به خوبی می داند که برای حفظ قدرت خود در کاخ الیزه، لازم است در مواردی تقابل با کشورهای اروپایی مخصوصا آلمان را مدنظر قرار دهد.