امروز اروپای واحد با رئیس جمهوری در کاخ سفید رو به روست که صراحتا از گروه های راست افراطی و ملی گرا در این مجموعه حمایت می کند و خواستار فروپاشی اتحادیه اروپاست و فشارهای خارجی برای فروپاشی اتحادیه اروپا در برهه فعلی نسبت به هر زمان دیگری افزایش یافته است

روند مذاکرات سیاسی میان دولت و معارضان سوری با جدیت بیشتری نسبت به گذشته تداوم یافته و امید می رود توافقاتی هر چند محدود میان دو طرف امضا شود. در این میان، بیش از همه روسیه به عنوان متحد راهبردی دمشق، پس از تحقق پیروزی های میدانی، اکنون درصدد تکمیل دستاوردهای سیاسی خود در عرصه سوریه است.

بسیاری از این اقدامات از جنس همان اقدامات ترامپ است؛ یعنی یک شوی سیاسی و حرکت های خیره کننده، اما توخالی. آل سعود این بار نه تنها قدرت و توان شکل دهی به ائتلاف جدیدی علیه ایران را ندارد، بلکه تجربه ائتلاف های گذشته نیز به عنوان یک نقشه راه در برابر کشورهای شرق آسیا قرار دارد و این کشورها باید بدانند نتیجه ورود به ائتلاف مورد حمایت عربستان، همانند وارد شدن در مثل برموداست که جز هزینه چیز دیگری در برندارد.

نباید از این زاویه نگاه کرد که افغانستان می خواهد با کشورهای ترکمنستان و پاکستان قرارداد ببندد و کشور ایران را نادیده بگیرد. به نظرم می آید این برداشت خیلی با واقعیت های در صحنه هم خوانی ندارد. افغان ها به مسائلی همچون نیازهای گسترده ایی که در شبه قاره هند و چین وجود دارد و همچنین امکان دارد در آینده این نیازها افزایش پیدا کند، فکر می کنند. این موضوع فرصتی است برای ایران تا خط لوله صلح را عملیاتی کند.

مقامات سعودی برای وسوسه کردن یا تحت تاثیر قرار دادن محیط داخلی عراق با دست خالی وارد نخواهند شد. آنها یک شیوه شناخته شده از قبل دارند که از طریق تطمیع و توزیع مثلا مبالغ زیاد پول تحت عنوان کمک برای بازسازی مناطق آزاد شده (و یا اتفاق اخیر مبنی بر حذف نام عراق از فهرست ممنوعیّت های ترامپ) تلاش می کنند که زمینه حضور خودشان را موجه و قابل دفاع جلوه دهند.

در دوره ترامپ آمریکایی ها برای مذاکرات مستقیم فلسطینیان سازشکار با صهیونیست ها تلاش خواهند کرد. براساس شواهدی که طی 4 سال گذشته در اختیار است به احتمال قوی این مذاکرات، با اصرار تشکیلات خودگردان و مخالفت صهیونیست ها همراه خواهد بود و در پایان با دادن امتیازات فراوان از سوی طرف فلسطینی این مذاکرات نافرجام رها خواهد شد.

هرگاه سرزمین سروها به سوی وحدت و امنیت سوق پیدا می کند، صهیونیست ها برای جلوگیری از تحقق امنیت و ثبات کامل در لبنان دست به کار می شوند. تل آویو در این جهت از ابزارها و روش های گوناگونی استفاده می کند، از گروه های تکفیری وابسته به آل سعود گرفته تا مزدوران خود در داخل لبنان. هم اکنون، پس از حضور میشل عون در مسند ریاست جمهوری و ایجاد ثبات سیاسی نسبی در بیروت، رژیم صهیونیستی بار دیگر در صدد ناآرام سازی لبنان است.