اعدام شیخ نمر را نه می توان به عنوان عامل تغییر معادلات میدانی به حساب آورد و نه عاملی موثر در پیشبرد اهداف دیپلماتیک سعودی ها، بلکه برعکس می تواند به سیاست راهبردی سعودی ها در زمینه ایجاد یک ائتلاف ضد تروریسم اسلامی-سنی آن گونه که مدعی هستند، با رادیکال تر کردن اهداف این سیاست و بالابردن تنش های منطقه ای، به روند تشکیل آن آسیب جدی وارد کند.

در حالی که عربستان، آیت نمر را به شهادت رسانده و موجی از تنفر علیه آل سعود به راه افتاده است، حرکاتی مانند حمله به سفارت آن باعث انحراف افکار عمومی منطقه و جهان شده و جای متهم و شاکی را تغییر می دهد. در این ماجرا رسانه های مطرح بین المللی به جای پرداختن به اصل جنایت آل سعود، حمله محدود به سفارت عربستان در تهران را در صدر اخبار خود قرار داده اند و جنایت عربستان در اعدام شیخ نمر را به فراموشی سپرده اند.

شهروندان و نهادهای اروپایی هر دو نگران تشدید بحران های فعلی در اتحادیه اروپا، منطقه یورو و حوزه شنگن هستند. تاکنون گذشت زمان نه تنها منجر به بهبود این بحران ها نشده، بلکه آن ها را به عناوین مختلف تشدید کرده است. بر این اساس می توان 4 نوع بحران را در اتحادیه اروپا مورد شناسایی و تحلیل قرار دارد.

عربستان سعودی تحت فشار دو نیروی گریز از مرکز دچار بحران شده است از یک جهت حاکمیت آل سعود با رشد تفکرات آزادی خواهانه و دموکراتیک بین شیعیان این کشور، به چالش جدّی کشیده شده و از طرف دیگر رشد تفکرات رادیکال جهادی و سلفی، قرائت محافظ کار و غیر سیاسی از اسلام با رویکرد سلفی را به عنوان پایه اصلی مشروعیت حکومت سعودی، دچار بحران کرده است.

ریاض دهه هاست طعم تلخ وجود شخصیت بزرگی همچون سیدحسن نصرالله را در کام خود احساس می کند. برای عربستان، ظهور شیخ نمر به مثابه نصراللهی دیگر به هیچ عنوان قابل پذیرش نیست. آنچه در نیجریه رخ داد و برخورد سختی که با شیخ ابراهیم زاکزاکی انجام شد و ریاض از آن اعلام پشتیبانی کرد نیز در همین راستا بود. اعدام شیخ نمر نیز خارج از این چارچوب نیست.

امید چندانی برای برقرای صلح کامل وجود ندارد، ممکن است بخشی از طالبان را بیاورند وارد مذاکره کنند، ولی طالبان هم مطالباتی دارد و مطالبات آن ها ساده نیست. مهم ترین مسئله این است که آن ها در مناطق پشتون نشین قدرت کامل را به دست بگیرند و می خواهند در داخل کشور وزارتخانه داشته باشند و اگر این اتفاق بیفتد، شمالی ها دنبال منافع خودشان هستند و ازبک ها و هزاره ها هم دنبال مناطق خودشان هستند.

در کنار اقدامات هنجار شکن پ.ک.ک ، حزب کردی دموکراتیک خلق (HDP)) نیز به رهبری صلاح الدین دمیرتاش که حدود 60 نماینده در پارلمان ترکیه دارد، قاعده سیاسی و حاکمیتی را نادیده گرفته و از استقلال کُردها حرف می زند و یا در وضعیت چالشی ترکیه با روسیه به مسکو سفر نموده و در مورد جلب حمایت روسیه به پ.ک.ک و یا کردهای سوریه رایزنی می کند