جنگ بیولوژیک نه یک افسانه بلکه بخشی از راهبرد نظامی آمریکاست که در قالب نسل کشی و ایجاد زمین سوخته صورت می‌گیرد.

رفتار اروپایی‌ها نشان می‌دهد که آنها بیش از آنکه دلسوز آزادی تردد و تجارت دریایی و فعالیت در آبراه‌های بین‌المللی از جمله در تنگه هرمز باشند، با رفتارهای غیر اصولی و خلاف قانونی خویش علیه ایران در حال بازی در زمین آمریکا هستند که با ادعای آنها مبنی بر وارد نشدن به جنگی که آنها درش سهمی ندارند، مغایرت دارد.

اقدامات آمریکا نه در قالب صلح جوبی، بلکه در چارچوب تسلیم سازی و در نهایت نابودسازی کشورهای منطقه است. چنانکه در سوریه نیز کشورهای عربی در حالی در سرنگونی نظام اسد مشارکت کردند که در نهایت آمریکا از سوریه جولانی برای اجرای از نیل تا فرات و کریدور داوود رژیم بهره گرفته و سوریه به تهدیدی امنیتی برای کشورهای عربی و ترکیه مبدل شده است.

آنچه امروز به عنوان کارت برنده ایران باید در نظر گرفته شود آن است که اصل حق حاکمیت بر تنگه هرمز و هسته‌ای همچون صنایع دفاعی  و نقش آفرینی منطقه‌ای، از حقوق انکار ناپذیر ایران است و هرکدام پشتوانه‌ای برای تثبیت دیگری می‌باشد.

ایران بر اساس قوانین جهانی همان طور که از حق غنی سازی و استفاده از دانش هسته‌ای صلح آمیز بدون محدودیت برخوردار است، در باب مدیریت تنگه هرمز نیز از چنین اختیاری برخوردار است و هیچ کشور و نهاد جهانی نیز توان حذف آن را ندارد.

آلمان مدعی حقوق بشر و امنیت از محکوم سازی جنایات آمریکایی- صهیونی از جمله کشتار مدرسه میناب و ترور رهبر انقلاب خودداری کرده و رسما از آن حمایت داشته است لذا ادعای بشر دوستی لباشی گشاد برتن مرتس است که نمی‌تواند با آن اهدافش را پیش ببرد

آنچه امروز امارات را گرفتار کرده است اشتباه محاسباتی و قرار گرفتن در طرف نادرست تاریخ و سازش با دشمنان منطقه و بشریت است که هزینه‌های اقتصادی، امنیتی، سیاسی و اعتباری بسیاری برای آن به همراه داشته و خواهد داشت که نمود آن را در انزوای امارات در نشست بریکس می‌توان مشاهده کرد.