آن چیزی که باعث عقب راندن اسرائیلی ها از این پیشرفت های توسعه طلبانه می شود فقط «مقاومت» است. چون اسرائیلی ها در بیشتر مسائل امتیازهایی در اختیار دارند و برای پیشبرد اهداف خود از هر ابزار و وسیله ای استفاده خواهند کرد. اسرائیلی ها زمانی عقب نشینی خواهند کرد که زور طرف مقابل به آنها بچربد. در مجموع می توان گفت دیپلماسی منطقه ای جمهوری اسلامی باید حمایت از مقاومت منطقه ای و حمایت از مقاومت فلسطین را با قدرت ادامه دهد. 

ارتش سوریه چند گام تا آزادی کامل تمام سرزمین های اشغالی خود فاصله ندارد. ارتش سوریه سعی دارد با بیرون‌کردن تروریست‌ها از ادلب و غرب حلب که آخرین پایگاه‌های تروریست‌هاست، بار دیگر به یکپارچگی خود دست یابد.

طراحان «معامله قرن» حداقل سه ویژگی مشترک و قابل توجه دارند؛ هر سه نفر یهودی ارتدکس (افراطی ترین شاخه یهود) هستند، پیش از کسب مقام در دولت ترامپ هیچگونه تجربه سیاسی و دیپلماتیک نداشته اند و دیگر اینکه رابطه ای قوی و بسیار نزدیک با صهیونیست های افراطی در رژیم اسرائیل دارند.

دیدگاه علاوی نسبت به تهران با دیدگاه عادل عبد المهدی تفاوت عمده ای ندارد و تردیدی نیست که وی پس از تصدی نخست وزیری و تشکیل دولت، مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی با جمهوری اسلامی ایران را ادامه خواهد داد.

با پیمان اسلو ترتیبات امنیتی جدیدی بر سرزمین های اشغالی حاکم شد و عملاً فلسطینی ها را با خود درگیر کرد. ساف که تا پیش از آن با اشغالگران درگیر بود حالا مامور بود مبارزان فلسطینی را تحت نظر گرفته و حتی سرکوب کند. این پیمان تغییری بنیادین در مسئله فلسطین ایجاد کرد.

یکی از مهم‌ترین آثار و نتایج گفتمان دفاعی ژئوپلیتیکی رهبری در منطقه عبارت است از تبدیل جمهوری اسلامی ایران به یک قدرت منطقه‌ای. واقعیتی که دوست و دشمن به آن اذعان دارند. تمام تلاش دشمنان ایران به ویژه ایالات متحده آمریکا این است که این جایگاه که بر اساس این تفکر استراتژیک به وجود آمده از جمهوری اسلامی ایران گرفته شود.

شاید تنها انتقاد قابل پذیرش ترامپ در قبال بولتون، چرایی سکوت قبلی وی در زمان وقوع ماجرا باشد. در هر حال، از اکنون سایه جان بولتون بر سر ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آبان ماه سال آینده سنگینی می‌کند.