درسال های اخیر دولت نتوانسته کنترل تورم را در دست بگیرد و رکود هم همچنان در اقتصاد وجود دارد؛ دولت سعی می کند با اقدامات نمادین ثبات اقتصادی را ایجاد کند  اما نمی داند این اقدام چقدر می تواند مخرب باشد.

 به هرحال بازارمسکن بازار سود آوری است و اگر عرضه مسکن از این طریق افزایش یابد می تواند منجر به کاهش قیمت ها شود.   

جریانی در کشور وجود دارد که در این مدت 30 سال بعد از پایان جنگ تحمیلی تمام تلاش خود را برای حذف نظام سهمیه‌بندی مبذول داشته است و به جای آن، یک نظام غارتی حاکم کرده است که منافع گروه‌های خاصی را که در قدرت حاکم هستند، تأمین می‌کند.

شورای رقابت با ژست ضد رقابتی خود تبدیل به عامل شدید انحصار در کشور شده است و وزارت صمت هم همین رویه را دنبال کرده است.

از جمله این کالاها که در حال حاضر رقم بسیار بالایی تحت عنوان یارانه به آن پرداخت می شود نان است که بر اساس گزارشات موجود چیزی حدود 20 هزار میلیارد تومان، میزان یارانه پرداختی به این بخش است.

یکی از موضوعاتی که باید در کوتاه مدت کنترل شود مساله انتظارات تورمی است چرا که به واسطه انتظارات تورمی که در کشور وجود دارد، تصور همه شهروندان و بنگاه های اقتصادی این است که قیمت ها در آینده نیز همچنان صعودی خواهد بود.

تجربه کشورهایی که با موفقیت توانسته اند پروسه توسعه را طی کنند نشان می دهد که استفاده از توان نهادهای حاکمیتی برای مقابله با فقر و توسعه نیافتگی ضروری است.