از دزفول تا جنوب لبنان
دولت به مثابه ستون محکم پشتیبانی، تمام توان خود را برای مدیریت تدارکات کشور به کار میگیرد، فارغ از این که سکاندارش سید ابراهیم رئیسی باشد یا دکتر مسعود پزشکیان. از جنگ ۱۲ روزه تا جنگ رمضان، در کنار تامین مایحتاج مردم، پشتیبانی از نیروهای مسلح خط قرمز دولت بود و دولتمردان از هیچ حمایتی دریغ نکردند. مردم و دولت در این قابها، کنار هم هستند. آنها به موازات هم حرکت میکنند؛ یکی در سنگر اقتصاد و مدیریت، دیگری در سنگر صبر و تحمل و حضور در خیابان.
پس از شکست آمریکایی ها و صهیونیست ها از ایران آن ها به دزدی دریایی و حصر ایران روی می آورند. حالا رییس جمهور متوهم آمریکایی ها خیال می کند می تواند چاه های نفت ایرانی را منفجر کند. دو هفته پس از این توهمِ ترامپ و در زمانی که می بینند که زمان به ضرر آن هاست و هیچ چاه نفتی منفجر نشده است، باز هم حماقتی دیگر آغاز می شود. حماقتی که این بار اسمش را عملیات آزادی گذاشته اند، اما ایرانی ها این گونه بر سر متجاوزین فرود می آیند. شواهد نشان می دهد که آمریکایی ها دچار خسارت جدی در ناوهای مهاجم شان شده اند.
