جهان امروز به مدد شبکههای اجتماعی به دهکدهای بدل شده که مرزهای اطلاعاتی در آن فرو ریخته است. در این فضای بی وقفهی خبری، دیگر تنها رسانههای رسمی نیستند که روایت میسازند، بلکه هر شهروندِ مجهز به یک گوشی هوشمند، خود به یک خبرگزاری بالقوه تبدیل شده است. این دگرگونی شگرف، اگرچه قدرت آگاهی بخشی را دموکراتیک کرده، اما همزمان بستری مسموم برای تکثیر ویروس وار شایعات و اخبار جعلی پدید آورده است.
تحوّل در نظام تعلیم و تربیت برای ایمنسازی شناختی نسل آینده
در شرایط جنگی و فشار تحریمها، پشتیبانی از این جبهه، وظیفه مشترک دولت، نهادهای آموزشی و گروههای مردمی است. نهادهای مردمی باید به عنوان «واسطههای معنایی» عمل کنند؛ یعنی فضای تولید محتوای ارزشمند را در مقابل سیلابِ محتواهای بیهویت و منحرف، تقویت نمایند.
نقش حضور تأثیرگذار بانوان در میدان دفاع از کشور
سرمایه اجتماعی برآمده از این اتحاد مردمی، بهویژه با حضور پرشور زنان، چونان سپری پولادین در برابر توطئههای اطلاعاتی و عملیات روانی دشمن عمل میکند.
ملتی که قصد اثرگزاری بر تمدنسازی اسلامی در کل جهان را دارد باید در زمینههای مختلف قابل الگوبرداری، باشد. یکی از زمینههای بسیار مهم که امام شهید، در بیانیهی گام دوم نیز به آن اشاره فرمودند《سبک زندگی》 است.
جمهوری اسلامی ایران علاوه بر ظرفیتهای سیاسی و نظامی، از شبکهای گسترده از نهادهای فرهنگی و مردمی برخوردار است که در شکلدهی به هویت جمعی، سرمایه اجتماعی و مقاومت فرهنگی نقشآفرینی میکنند.
در عاشورا نیز، امام حسین (ع) و یارانش با نثار جان خویش، اوج مقاومت در برابر ظلم را به نمایش گذاشتند. این حماسه، تنها یک رخداد تاریخی نیست، بلکه مدرسهای جاودانه برای آزادیخواهی، حقطلبی و مبارزه با انحراف است.
سلسله مباحث؛ از نظم در حال گذار جهانی تا طلوع تمدن نوین اسلامی
نشانههای افول تدریجی نظم لیبرال غربی، گسترش بحرانهای هویتی، شکافهای عمیق اجتماعی، ناکارآمدی نهادهای بینالمللی و انتقال تدریجی قدرت به شرق، از شکلگیری یک «نظم در حال گذار» حکایت دارد.
جنگ و جهاد و مبارزه با دشمن و هر متجاوزی در دفاع مشروع جایگاه ویژهای در ایجاد امنیت پایدار دارد. عوامل متعددی در این امر مشروع و ملی نقش دارند.
اگر گروههای جهادی و پزشکان داوطلب بازوهای اجرایی امیدآفرینی هستند، نیروهای مردمی داوطلب قلب تپندهٔ این پیکرهاند. آنانی که نه لزوماً تخصصی دارند و نه مسئولیتی رسمی، اما با عشق و غیرت وارد میدان میشوند.
پزشکان داوطلب نهتنها در بالین بیماران، که در «خط مقدم جهاد» برای مقابله با جنگ شناختی دشمن ایستادهاند. در شرایط جنگی، حضور آنان در موکبها، بیمارستانهای صحرایی و محلههای آسیبدیده، هم درمانگر زخمهای تن است و هم مرهمی بر زخمهای روان ناامیدی و استرس. اسلام علمآموزی و درمان بیماران را عبادتی والا میداند.
در شرایط جنگی که دشمن با تمام تجهیزات رسانهای خود، تخریب روحیه و گسست اجتماعی را هدف گرفته، گروههای جهادی بهعنوان «ساختارهای مردمی امدادی» تجلی عینی تکیه بر نیروی مردم هستند.
تقویت خانواده نه مسئله خصوصی، بلکه ضرورت ملی است. یافتهها نشان میدهد خانوادههای قوی، سلامت روان جامعه را ارتقا داده و ظرفیت مدیریت بحران را افزایش میدهند. والدین با الگوسازی، فضای امن عاطفی و انتقال ارزشهای اسلامی، نسل مقاوم و امیدوار میسازند.