این نقش در چند سطح کلیدی عمل میکند:
الف) بیاثر کردن توطئه دشمن و تقویت امنیت ملی؛ مردم با حضور هوشیارانه خود، توطئه دشمنان خارجی برای ایجاد اغتشاش و بیثباتی را خنثی میکنند. رهبری انقلاب همواره تأکید دارند که مردم صف خود را از اشرار و آشوبگران جدا میکنند. این تفکیک، به نیروهای امنیتی و نظامی اجازه میدهد با دقت و قاطعیت بیشتری با عوامل محدود خشونت و تروریسم برخورد کنند، بدون آنکه فضای عمومی جامعه دچار التهاب گسترده شود. تجربه تاریخی نیز نشان داده است که همبستگی ملی، بزرگترین سد در برابر جنگ ترکیبی دشمن است.
ب) پاسداری از دستاوردهای انقلاب و حفظ ثبات نظام؛ مردم ایران در طول بیش از چهار دهه، بارها با حضور حماسی خود در عرصههای مختلف (از دفاع مقدس تا صحنههای سیاسی حساس) ثابت کردهاند که حافظ اصلی نظام جمهوری اسلامی هستند. در شرایط بحران، این حضور عمومی مانع از آن میشود که گروههای معاند بتوانند فضای کشور را به سمت بیثباتی سوق دهند. آرامش پایدار زمانی حاصل میشود که بدخواهان بدانند ملت، پشتیبان نظام و رهبری خود است.
ج) ایجاد همدلی و تقویت انسجام اجتماعی؛ در مواقع بحران، مردم با ایستادگی در کنار یکدیگر و پرهیز از تنشهای داخلی، انسجام ملی را تقویت میکنند. این همبستگی، امکان سوءاستفاده از مشکلات برای تفرقهافکنی را از بین میبرد و زمینه را برای حل مسائل به صورت منطقی و در چارچوب قانون فراهم میآورد. جامعهای که یکپارچه و هوشیار است، به راحتی در دام پروژههای جنگ روانی دشمن نمیافتد.
د) تحقق عینی اراده ملی و مشروعیت بخشی به مدیریت بحران؛ وقتی مردم آگاهانه و با اراده در صحنه حاضر میشوند، در واقع اراده ملی برای عبور از بحران را به نمایش میگذارند. این حضور به تصمیمگیران کشور این مشروعیت و توان را میدهد که با اتخاذ سیاستهای قاطع و لازم، بحران را مدیریت کنند. در چنین شرایطی، هر اقدامی که با پشتوانه مردمی انجام شود، موفقیتآمیز و آرامشبخش خواهد بود.
نقش مردم بار دیگر در یومالله ۲۲ دیماه ۱۴۰۴، بهطور عینی و ملموس تجلی یافت. پس از چند روز اغتشاش و اقدامات تروریستی که فضایی ملتهب و پرتنش ایجاد کرده بود، حضور خودجوش، گسترده و آرام میلیونها نفر از مردم در مراسم تشییع شهدای غیور و در خیابانها، معادله را به کلی تغییر داد. این حرکت، چند نتیجه فوری و کلیدی داشت:
خنثیسازی کامل پروژه روانی دشمن: دشمن با سرمایهگذاری روی «خلأ مردمی» قصد داشت تصویر یک نظام منزوی را القا کند. حضور بی نظیر مردم، این دروغ بزرگ را در هم کوبید.
اعلام شکست نافرجامی اغتشاش: این تجمعات مسالمتآمیز و مقتدرانه، بهوضوح نشان داد که اکثریت قاطع ملت، خواستار آرامش و نفی خشونتهای تروریستی هستند و بساط اغتشاشگران را جمع کردند.
بازپسگیری فضای عمومی و اعاده امنیت: حضور مردم، خیابان را از تصرف اشرار و تروریستها خارج کرد و کنترل نمادین شهر را به حاکمیت ملی بازگرداند. این امر به نیروهای امنیتی اجازه داد با تمرکز و قدرت بیشتر، باقیمانده عناصر مسلح و خرابکار را مهار کنند.
بنابراین، حضور حماسی و آگاهانه مردم، نه تنها تعیینکننده است، بلکه در مقاطعی مانند ۲۲ دی، تنها عامل کارگشا و نقطه عطف پایان بحران محسوب میشود. این حضور، هزینه هرگونه اقدام تروریستی و آشوبگرایانه را برای دشمن تا حد غیرقابل قبول بالا برده و ثابت میکند که ملت ایران، اصلیترین سد دفاعی نظام و خط قرمزی هستند که هیچ توطئهای توانایی عبور از آن را ندارد.
منبع: پرسمان سیاسی شماره 24