استاد بزرگواری میفرمود من به دیدن هلال ماه محرم بیشتر راغب هستم تا هلال ماه رمضان! معمولاً ماه رمضان مستحب است که استهلال کنیم، یعنی اول ماه بگردد و ماه را پیدا کند؛ خب ماه بندگی است و عبادت، ماه مهمانی خاص خداست. این استاد بزرگوار میگفت من به دیدن هلال محرم مشتاقتر هستم تا هلال ماه رمضان؛ چون آدم در محرم در این ایامی که شاید ده روز اول که گل محرم است، یک عشق و محبتی را تجربه میکند که همه تجربه کردهاند، که بعد از ده روز یک سبکی خاصی، یک ارتباط خاصی با سیدالشهداء (ع) یک محبت و عشق افزونی حس میکند، حس میکند باورهایش قویتر شده، دلش نرم شده، از آن قساوتها بیرون آمده است.
کسانی که میخواهند قرب به خدا پیدا کنند، دو جور میتوانند قرب پیدا کنند؛ هم از راه عبادات، هم از راه بلاها. منتهی بلاها دوتا ویژگی دارند؛ شاید بشود گفت دوتا امتیاز دارند با اینکه بلا به ظاهر خوشایند انسان نیست، اما دو امتیاز نسبت به عبادات دارند. یکی اینکه عبادات ممکن است برای افرادی مثل بنده که ضعیف هستم غرور بیاورد... گاهی این شکلی میشود که اگر هم خدا یک جا حاجتشان را ندهد با خدا قهر میکند! بلاها از طرف خداست، از بالاست. از این جهت آدم را خیلی بالاتر میبرد البته به شرطی که انسان بتواند از بلاها درست استفاده کند. البته بلاهای معصومین با بلاهای ما خیلی فرق دارد؛ ما اگر درست استفاده کنیم خودمان بالا میرویم، اما در بلای معصوم علاوه بر اینکه او در این بلا بالا میرود، دست دیگران را هم میگیرد و بالا میبرد. فرق بین بلای اولیای خدا و بلای دیگران این است.