«میثم رضوانپور» همواره به همکارانش توصیه میکرد به گونهای کار کنند که سازمان از آنان طلبکار نباشد و هرکس بیش از آنچه موظف است، برای انجام مسئولیت خود تلاش کند. رضوانپور در عمل نیز به همین باور پایبند بود. هر زمان بحث اضافهکار، فوقالعاده یا مزایای اداری مطرح میشد، کمترین سهم را برای خود در نظر میگرفت و معتقد بود این امکانات بیش از همه حق نیروهایی است که در مرزها و مناطق عملیاتی مشغول خدمت هستند، نه کارکنان ستادی. حتی در مواردی شخصاً پیگیر کاهش برخی مزایای دریافتی خود میشد تا حقوق بیشتری به نیروهای عملیاتی اختصاص یابد. این دقت تنها به امور اداری محدود نبود. در مراحل زندگی نیز این رویه وجود داشت. یادم است یک زمانی برای تهیه یخچال منزل پیشنهاد دادم از وام بلااستفاده بنده استفاده کند و آقامیثم اقساط آن را به تدریج بپردازد. اما پیش از انجام این کار، شهید برگهای برداشت و قرارداد کاملی نوشت؛ از مشخصات وسیله گرفته تا مبلغ اقساط و حتی تعهد خانوادهاش برای پرداخت بدهی در صورت وقوع هر اتفاقی برای او. آن روز شاید این میزان دقت برایم عجیب بود، اما امروز میفهمم چقدر نسبت به حقالناس حساس بود و نمیخواست کوچکترین ابهامی در یک معامله باقی بماند. در کنار مسئولیتپذیری، ارادت شهید رضوانپور به اهل بیت (ع) و بهویژه امام حسین (ع)، بخش جداییناپذیر زندگی او بود. با وجود فاصله بیش از هزار کیلومتری میان زاهدان و خمینیشهر، مدام پیگیر برنامههای هیئت بود، با دوستانش تماس میگرفت، برای برگزاری مراسم پیشنهاد میداد و نگران بود مبادا کاری بر زمین بماند. او خدمت به هیئت را صرفا یک فعالیت فرهنگی نمیدانست، بلکه آن را وظیفهای اعتقادی تلقی میکرد؛ نگاهی که حتی در برنامههای شخصی زندگیاش نیز نمود داشت. شهید رضوانپور حتی در حال ساخت طبقهای جدید در منزلش برای برگزاری هیئت بود؛ بعدها نیز دوستانش شنیدند که برای تکمیل همین مکان، خودروی تازه خریداریشدهاش را فروخته تا ساختوساز متوقف نشود. این روزها هرچه بیشتر به زندگی میثم فکر میکنم، بیشتر به این نتیجه میرسم که شهادت برای او یک اتفاق نبود؛ نتیجه سالها زندگی با اخلاص، رعایت حقالناس، خدمت بیادعا و دلدادگی به اهل بیت (ع) بود. بعضی آدمها بعد از رفتن هم از زندگی اطرافیانشان حذف نمیشوند و میثم رضوانپور برای ما از همان آدمهاست.
به نقل از هادی دشتی، همکار شهید
سردار پاسدار میثم رضوانپور، معاون اجتماعی سازمان بسیج مستضعفین و از فعالان برجسته فرهنگی کشور بود که در تجاوز هوایی رژیم صهیونیستی به سازمان بسیج مستضعفین به شهادت رسید. شهید رضوانپور پیش از این مسئولیت، معاونت فرهنگی سپاه حضرت صاحبالزمان (عج) استان اصفهان را برعهده داشت و همواره در خط مقدم فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و جهادی بود.