محمدمهدی از لحاظ دینی به قید و بندها پایبند بود. همین تقید او به امور مذهبی نکته مثبتی در شخصیتش بود که باعث شد خانوادهام او را تأیید کنند؛ اما نمیدانستیم که عمر این همراهی کوتاه است. تازه پسرمان به دنیا آمده بود. محمدنویان سن کمی دارد و در این سن، سایه پدر از سرش رفته است. زود پدرش را از دست داد، اما این خواست خدا بود و ما هم تسلیم آن هستیم. خوشی ما کوتاه بود، چراکه همسرم خودش را موظف به حفظ نظام و امنیت کشور میدانست و از هیچ اقدامی در این زمینه کوتاهی نمیکرد. این راه (امنیت کشور و مبارزه با متجاوزان) یک راه مقدس است و خوشحالم که همسرم در این مسیر رفته است.
الان هم مطمئن هستم او زنده است و از جایی بهتر مراقب ماست. با آنکه شهید شده، اما همواره وجود او را در زندگی حس میکنم و هرجا که به مشکلی برمیخورم، روحش گرهگشا میشود. امیدوارم بتوانم محمدنویان را آنطور که پدر دوست داشت، تربیت کنم. پدرش عاشق کشور و مردم و رهبر شهید بود.
همسرم یک جوان مذهبی و بسیار عاشق وطن بود. او مردم را دوست داشت و برای امنیت همین مردم نیز خیلی تلاش کرد. خدا را شکر میکنم که عاقبت در مسیری که خودش انتخاب کرده و به آن علاقه داشت، جان داد و خودش را فدای این راه مقدس کرد.
انشاءالله اگر عمری باشد، من به محمدنویان یاد میدهم پدرش یک قهرمان بود؛ یک شهید در میان خیل شهدایی که جانشان را برای ایران اسلامی فدا کردند. محمدمهدی پدری بود که کمتر از یک سال برای فرزندش پدری کرد. هرچند زود رفت، اما تأثیر بسیار زیادی در زندگی ما داشت و فرزندش نیز باید بیاموزد که پدرش چه کسی بود و در چه راه مقدسی شهید شد.
آمریکا و رژیم صهیونیستی دشمنان همیشگی ملت ما بودند و هنوز هم از کینه و دشمنی دست برنداشتهاند. آنها شقیترین دشمنان اسلام هستند و امیدوارم به زودی شاهد نابودی رژیم صهیونیستی باشیم.
به نقل از همسر شهید محمدمهدی فتحی
شهید محمدمهدی فتحی، که از کادر خدوم فراجا بود، در ۲۲ اردیبهشتماه سال ۱۳۸۱ دیده به جهان گشود و در نهایت، در شامگاه ۱۰ اسفندماه سال ۱۴۰۴، در حمله ددمنشانه رژیم صهیونیستی و آمریکا در کرج، به فیض شهادت نائل آمد.