هدف راهبردی دشمن در مرحله اول جنگ که چهل روز به طول کشید، براندازی نظام سیاسی و تجزیه ایران بود. دشمن نه تنها به این هدف دست نیافت، بلکه ایران با کنترل هوشمند تنگه هرمز، بر مؤلفههای قدرت خود افزود و اینگونه دنیا را شگفت زده کرد و از این رهگذر به چهارمین قدرت جهان تبدیل شد.
حال آمریکای شکست خورده و رئیس جمهور متوهم آن تمام توان خود را به میدان آورده، تا بتواند مدیریت تنگه هرمز را از کنترل ایران خارج نماید.
ارتش تروریستی آمریکا بر این تصور است که با تمرکز آتش بر استانهای جنوبی و زدن پلهای ارتباطی، میتواند برای تسلط بر تنگه هرمز، بخشهایی از مناطق جنوبی کشور را تصرف نماید. بدون تردید این نقشه دشمن هم شکست خواهد خورد و آمریکاییها هرگز نمیتوانند ورق جنگ را به عقب برگردانند.
آمریکاییها اگر تصور میکنند، حال که بر کل ایران از طریق تجزیه این سرزمین کهن به پنج منطقه نتوانستند مسلط شوند؛ اینک با تمرکز آتش بر منطقه جنوبی کشور و زدن راههای ارتباطی این منطقه با استانهای مرکزی و شمالی، میتوانند این منطقه یا بخشهایی از آن را اشغال کنند؛ این یک توهم و رؤیای کودکانه بیش نیست.
جنگ هشت ساله یک حقیقت را به اثبات رساند و آن اینکه یک ملت پای وجب به وجب این آب و خاک ایستاده است. در زمان جنگ هشت ساله، جمعیت کشور ۳۶ میلیون نفر بود. بر همین اساس وقتی خرمشهر از سوی ارتش بعثت عراق اشغال و سپس آزاد گردید، بر روی تابلوی ورودی این شهر خونین، جمعیت آن ۳۶ میلیون اعلام گردید؛ چرا که همه ایرانیها از شمال و جنوب، غرب و شرق با هر قومیت و مذهب و لهجه، پای خرمشهر ایستادند و برای آزاد کردن آن خون دادند.
این یک واقعیت است که در تجمعات شبانه مردمی، هرگاه خبرنگاری از کوچک و بزرگ، از زن و مرد سوال میکند در خصوص عشق به وطن، پاسخ میدهند؛ ایرانی جان میدهد، ولی یک وجب خاک نمیدهد.
این یک وجب خاک، فرقی نمیکند در کجای ایران باشد. به تعبیر سردار موسوی فرمانده شجاع و با اخلاص نیروی هوافضای سپاه، خاک، خاک است از تهران تا سواحل جنوبی کشور، هیچ فرقی میان این خاک وجود ندارد؛ بنابراین دشمن باید بداند، یک ملت ۹۰ میلیونی با دهها میلیون جان فدا، پای وجب به وجب این آب و خاک ایستاده و آماده جانفشانی برای صیانت از ایران یک پارچه هستند.
برای هر ایرانی متعصب به آب و خاک کشور و دارای عشق به وطن، فرقی نمیکند این آب و خاک، در خوزستان، بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان، کردستان، ترکمن صحرا، آذربایجان و یا هر نقطه دیگری از این سرزمین مادری باشد.
با این نگاه هر ایرانی در هر گوشهای از این سرزمین پهناور و از جمله در جنوب کشور که اینک زیر بمبارانهای دشمن قرار دارند، میدانند که یک ملت ۹۰ میلیونی در کنار آنان با ارادهای پولادین ایستاده است.
با چنین جبهه منسجم و یک پارچه، دشمن باید آرزوی فرود آمدن بر هر گوشهای از این آب و خاک را به گور ببرد. اگر هم فرود آمد یا آن نقطه پایان بخش زندگی نحس و ننگینش خواهد بود و یا با شکستی مفتضحانه پا به فرار خواهد گذاشت.
این ملت به پیروزی خود در برابر دشمن آمریکایی و صهیونی ایمان دارد؛ چرا که خود را مومن و مجاهد فی سبیل الله میداند. خداوند هم به مومنین اهل جهاد، وعده نصرت و پیروزی داده و اساساً پیروزی را خدا میدهد.
" وما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم "