در یکی از پستهایی که باردم بازنشر کرده، آمده است مشخص نیست چه کسی بحران اخیر در مرز مراکش و سبته را «مهندسی» کرده، اما اسرائیل و راست افراطی غرب از «تضعیف و بیثبات شدن اسپانیا» سود میبرند.
سبته، شهری بندری در ساحل شمالی آفریقا، یکی از دو منطقه خودمختار اسپانیا در خاک آفریقاست که مراکش حاکمیت اسپانیا بر آن را به رسمیت نمیشناسد و آن را بخشی از قلمرو خود میداند. در روزهای اخیر، همزمان با افزایش تلاش مهاجران برای ورود به سبته، تنشها میان مادرید و رباط دوباره بالا گرفته است. برخی مقامات و تحلیلگران اسپانیایی معتقدند مراکش از موج مهاجرت بهعنوان اهرم فشار سیاسی استفاده کرده است؛ مسئلهای که رباط آن را رد میکند. این اختلاف در حالی شدت گرفته که روابط دو کشور بر سر موضوعاتی مانند صحرای غربی، کنترل مرزها و همکاریهای امنیتی همچنان حساس و پرتنش باقی مانده است.
در پستهایی که باردم بازنشر کرده است روایتهایی که وضعیت سبته را «تهاجم به اروپا» توصیف میکنند، رد کرده و اسپانیا را «صدای اروپا علیه جنایتهای جنگی اسرائیل و آمریکا در فلسطین، لبنان و ایران» خوانده است.
در ادامه این مطلب همچنین عنوان شده است که یائیر نتانیاهو، فرزند نخستوزیر اسرائیل، پیشتر از اعراب و مسلمانان خواسته بود سبته و ملیلیه را «آزاد کنند» و حتی تهدید کرده بود در واکنش به حمایت اسپانیا از فلسطین، از گروههای حامی چنین اقداماتی حمایت مالی خواهد کرد.
در بخش دیگری از این پست آمده است: نمیدانیم چه کسی این بحران را طراحی کرده، اما میدانیم چه کسانی از اسپانیای ضعیف و بیثبات سود میبرند؛ اسرائیل و راست افراطی غرب که مشتاقاند مهاجرت را به سلاحی علیه مسلمانان تبدیل کنند.
باردم همچنین پست دیگری را بازنشر کرد که در آن یکی از کاربران شبکههای اجتماعی مدعی شده بود بحران سبته ارتباط نزدیکی با سفر ماه گذشته پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، به الجزایر دارد؛ سفری که نخستین سفر او به این کشور در چهار سال گذشته بود.
در این پست آمده است که مراکش پیشتر نیز از مسئله مهاجرت برای اعمال فشار سیاسی بر اسپانیا استفاده کرده است. نویسنده با اشاره به بحران سال ۲۰۲۱ خاطرنشان کرد پس از پذیرش ابراهیم غالی، رهبر جبهه پولیساریو، از سوی اسپانیا، مراکش کنترل مرز سبته را کاهش داد و هزاران نفر وارد این منطقه شدند.
جبهه پولیساریو یک جنبش سیاسی-نظامی است که در سال ۱۹۷۳ تشکیل شد و برای استقلال صحرای غربی از مراکش مبارزه میکند. این گروه پس از خروج اسپانیا از صحرای غربی در سال ۱۹۷۵، وارد جنگ با مراکش شد و در سال ۱۹۷۶ «جمهوری دموکراتیک عربی صحرا» را اعلام کرد.
پولیساریو که از حمایت الجزایر برخوردار است، خواهان برگزاری همهپرسی تعیین سرنوشت برای مردم صحرای غربی تحت نظارت سازمان ملل است؛ در مقابل، مراکش این منطقه را بخشی جداییناپذیر از خاک خود میداند و با استقلال آن مخالفت میکند. آتشبس سال ۱۹۹۱ با میانجیگری سازمان ملل سالها برقرار بود، اما از سال ۲۰۲۰ بار دیگر درگیریهای پراکنده میان دو طرف از سر گرفته شده است.
مطلب بازنشر شده توسط باردم همچنین تاکید میکند که بحران اخیر باید در چارچوب «ائتلاف میان رئیسجمهور آمریکا دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو و مراکش» تحلیل شود و مراکش بهعنوان «متحد راهبردی پروژه صهیونیستی در منطقه» از مرزهای خود بهعنوان ابزاری برای اعمال فشار سیاسی استفاده میکند.
اسپانیا در سالهای اخیر به یکی از صریحترین منتقدان سیاستهای اسرائیل در جنگ غزه تبدیل شده است. دولت مادرید در می ۲۰۲۴ کشور فلسطین را به رسمیت شناخت و بارها از اقدامات نظامی اسرائیل در غزه انتقاد کرده است؛ موضعی که به تشدید تنشهای دیپلماتیک میان دو طرف انجامید. در همین حال، شهرهای خودمختار سبته و ملیلیه که در شمال آفریقا و هممرز با مراکش قرار دارند، سالهاست یکی از کانونهای اصلی بحران مهاجرت و اختلافات سیاسی میان مادرید و رباط به شمار میروند.