در شرایط جنگی و فشار تحریم‌ها، پشتیبانی از این جبهه، وظیفه مشترک دولت، نهاد‌های آموزشی و گروه‌های مردمی است. نهاد‌های مردمی باید به عنوان «واسطه‌های معنایی» عمل کنند؛ یعنی فضای تولید محتوای ارزشمند را در مقابل سیلابِ محتوا‌های بی‌هویت و منحرف، تقویت نمایند.

جمهوری اسلامی ایران علاوه بر ظرفیت‌های سیاسی و نظامی، از شبکه‌ای گسترده از نهاد‌های فرهنگی و مردمی برخوردار است که در شکل‌دهی به هویت جمعی، سرمایه اجتماعی و مقاومت فرهنگی نقش‌آفرینی می‌کنند.

اگر گروه‌های جهادی و پزشکان داوطلب بازو‌های اجرایی امیدآفرینی هستند، نیرو‌های مردمی داوطلب قلب تپندهٔ این پیکره‌اند. آنانی که نه لزوماً تخصصی دارند و نه مسئولیتی رسمی، اما با عشق و غیرت وارد میدان می‌شوند.

تقویت خانواده نه مسئله خصوصی، بلکه ضرورت ملی است. یافته‌ها نشان می‌دهد خانواده‌های قوی، سلامت روان جامعه را ارتقا داده و ظرفیت مدیریت بحران را افزایش می‌دهند. والدین با الگوسازی، فضای امن عاطفی و انتقال ارزش‌های اسلامی، نسل مقاوم و امیدوار می‌سازند.