مهدی کروبی

روزهایی که ایران با تهدید و تعرض مستقیم بیگانگان روبه‌رو شد، صحنه‌ای شکل گرفت که معیارهای قضاوت را ساده‌تر از همیشه کرده است. دیگر بحث جناح و سلیقه سیاسی نیست؛ مسئله، اصل و وجود «ایران» است.

برخی افراد صرفا برای دیده شدن، مواضعی اتخاذ می‌کنند، خانم فائزه هاشمی از جمله افرادی است که هرازگاهی مواضع شاذی اتخاذ می‌کند تا در فضای سیاسی به فراموشی سپرده نشود.

بلاهایی که نگرانی و ترس از آن همچنان با کروبی است و گویا او همچنان از این بخش جریان اصلاح طلبی بیمناک ست، کروبی که همچنان نگران این است که بار دیگر طرد شود و به حاشیه رانده شود، از این رو در بخش دیگری از اظهاراتش تاکید می‌کند « من امروز نه به دنبال ریاستم و نه پست و مقام می‌خواهم.»

کروبی و امثال او بخشی از نسل سیاسی قدیمی هستند که در دهه‌های گذشته در قدرت حضور داشته‌اند و حالا، پس از سال‌ها حصر، با زبانی از جنس همان دوران و برای لحظه‌ای جلب توجه‌ سخن می‌گویند، اما تاریخ نشان داده که ملت بزرگ ایران بی‌توجه به این بیانیه‌ها و شعارهای دم‌دستی و بدون منطق راه خود را با عزت و سربلندی ادامه می‌دهد

شیخ آشوبگران ۱۳۸۸ در یادداشت کوتاهی بار دیگر همان ادعاهای واهی پیشتر خود را تکرار کرد! و حتی حرمت رییس دولت اصلاحات که پس از پایان حصر به دیدار او شتافته بود و او را در آغوش کشیده بود را نیز نگه نداشت!

فرزند مهدی کروبی از پایان حصر خانگی پدرش پس از ۱۵ سال خبر داد.

نباید فراموش کرد که بخشی از مشکلات اقتصاد ایران که به 1403 ارث رسیده است نیز از نتایج حوادث سال 1388 و آن ایستادگی برابر رأی مردم است! ایران درگیر یک فتنه داخلی شد و آن سوی مرزها نیز دولت اوباما از این پاشنه آشیل بهره برد! و تحریم‌های ضد ایرانی آغاز شد! واشنگتن که تا پیش از آن به دنبال ایجاد فرصتی برای معامله با تهران بود، مسیر خود را تغییر داد! و تحریم‌ها را در صدر سیاست‌های ضد ایرانی خود قرار داد.

یک منبع مطلع شایعه درگذشت مهدی کروبی را تکذیب کرد.

امام خامنه‌ای(مدظله‌العالی): روزی بود که امت اسلام امیدی به آینده نداشت؛ متفکران جهان اسلام می‌‏نشستند و برای روز سیاه مسلمانان مرثیه‏‌سرائی می‌کردند. آثار ادبی مسلمانان برجسته و پیشرو امثال سیدجمال‏الدین و دیگران را در صد سال گذشته ببینید؛ نخبگانی از دنیای اسلام که دل‌هایشان بیدار شده بود، وضع مسلمان‌ها را می‌دیدند و حقیقتاً برای مسلمان‌ها مرثیه‏‌سرائی می‌کردند.(۱۳۸۷/۷/۱۰)