آمریکا - صفحه 406

پس از آنکه طرح تحریمی آمریکا علیه جمهوری اسلامی ایران، روسیه و کره شمالی که پیش از این در مجلس سنای آمریکا تصویب شده بود، با 419 رأی مثبت در برابر سه رأی منفی به تصویب مجلس نمایندگان آمریکا رسید و اکنون در انتظار امضای ترامپ برای اجرایی شدن است.، وزارت خزانه‌داری آمریکا در واکنش به آزمایش موشک‌ ماهواره‌بر سیمرغ،‌ شش نهاد ایرانی تابع گروه صنعتی شهید همت را در فهرست تحریم‌ها قرار داد[...]

تحریم سلاحی قوی در سیاست خارجی آمریکا است که این کشور در سال‌های متمادی، به ویژه پس از جنگ جهانی دوم در سطح وسیع و به بهانه‌های مختلف علیه کشورها، از جمله ایران به کار گرفته است. روند تحریمی کشورمان از سوی آمریکا همچنان ادامه داشت تا اینکه برجام تصویب و اجرا شد؛ به این ترتیب قرار شد این وضعیت خاتمه یافته و علاوه بر آن به قول رئیس‌جمهور بالمره همه تحریم‌ها برداشته شود[...]

مقدمه: مالک ساختمان شماره 1600 خیابان پنسیلوانیا این روزها آشکارا نشان داده است که از یک مالیخولیای شدید رنج می‌برد. بیماری‌ای که در توصیف آن آمده است : ترس، فرار و تخریب جهان پیرامون از سوی فرد مبتلا انجام می شود. حالا مالیخولیا ترامپ، او را مجاب کرده است تا برای جامه عمل پوشاندن به وعده کمپین های انتخاباتی اش یعنی «آمریکا را دوباره عالی کن» باید همچون پدری مالیخولیایی عمل کند که در راستای حراست و حفاظت از همسر و فرزندانش حلقه خانواده خود را تنگ‌تر و تنگ‌تر می‌کند و از ارتباط با دنیای خارج از چارچوب خانه اجتناب می نماید تا مبادا خانواده اش در معرض مخاطرات احتمالی قرار بگیرند. مالیخولیای ترامپی اکنون در حال سوزاندن تدریجی و یک به یک تمامی ریشه‌های بذرهایی است که باراک اوباما در طول 8 سال ریاست جمهوری اش کاشته بود. پس از وضع قانون منع ورود اتباع شش کشور به خاک آمریکا، کشیدن دیوار در مرز با مکزیک، خروج از معاهده محیط زیستی پاریس؛ قطع رابطه با کوبا و همینطور افزایش فشار بر ایران تازه ترین دستاوردهای مالیخولیای ترامپی محسوب می‌شود! رئیس جمهوری ایالات متحده به دنبال تصویب قانون تحریم های غیر هسته ای ایران در کنگره آمریکا شب شنبه در جمع خبرنگاران ظاهر شد. سخنرانی او پیرامون دو اتفاق حائز اهمیت بود. دونالد ترامپ در کمال شگفتی از قطع رابطه با کشور کوبا سخن گفت. آشتی و برقراری ارتباط تجاری و دیپلماتیک با کوبا رویدادی که پس از 54 سال قطع رابطه در واپسین ماه های ریاست جمهوری باراک اوباما رخ داده بود و بسیاری از آن به عنوان دستاورد ارزشمند دولت اوباما یاد می کردند. اما ترامپ اعلام کرد که بهبود روابط آمریکا با کوبا را که در دولت باراک اوباما انجام گرفته بود، «کاملا» لغو می‌کند و منع گردشگری آمریکایی‌ها در کوبا دوباره برقرار و تحریم‌ها علیه هاوانا اعمال می‌شوند. علت این اقدام را هم زندانیان سیاسی کوبایی در هاوانا اعلام کرده و گفته است تا زمانی که زندانی‌های سیاسی در کوبا آزاد نشوند، آمریکا تحریم این کشور را رفع نخواهد کرد. اما «ایران» بخش دیگری از سخنرانی ترامپ را به خود اختصاص داده بود. او دراظهاراتی صریح پیرامون کشورمان عنوان کرد که: «آنها (دولت اوباما) با دولتی توافق کردند که دائماً در منطقه خشونت و بی‌ثباتی می‌پراکند (!) و در ازای این توافق هیچ چیز به دست نیاوردند.» ترامپ اضافه کرد: «آنها (ایرانی‌ها) به سختی برای همه چیز تلاش کردند، اما ما به اندازه کافی سخت تلاش نکردیم. اما اکنون دیگر آن روزها به سر آمده‌اند. حالا ما کارت‌ها را در دست داریم.» این اظهارات رئیس جمهوری آمریکا ، واکنش هایی را از سوی سران نظام ایران به همراه داشته است، واکنش هایی که بوی نگرانی از آن به مشام می رسد. به طوری که حسام الدین آشنا، مشاور حسن روحانی در توئیتی چنین نوشته است: «در مواجهه با آمریکای دوره ترامپ، بیش از همیشه به راهبری های رهبری، تدبیر دولت و امید افزایی در میان مردم نیازمندیم. روزهای دشوار در راه است؛ وحدت را نشکنیم. » البته نوع رویکرد جناح های مخالف دولت اندکی متفاوت است به گونه ای که بر روی مالیخولیای ترامپی موج سواری کرده و به جای چاره جویی برای مقابله با رفتارهای آمریکا، به عیب جویی از دولت یازدهم پرداخته اند و برخوردهای ایالات متحده را ناشی از دیپلماسی دولت حسن روحانی می پندارند. باید در نظر داشت که ترامپ در حال پوشاندن جامه عمل به وعده هایی است که در کمپین های انتخاباتی اش سر می داده و یکی از این قول ها نیز مقابله با ایران بوده است. در مورد واکنش حکومت ایران به اقدامات اخیر آمریکا، نگرانی برخی دولتمردان از این برخوردها، نحوه مواجهه دولت حسن روحانی با موج سوارانی که از تحریم ایران توسط ایالات متحده خشنود هستند و همین‌طور تحلیل رفتارهای دونالد ترامپ؛ آفتاب یزد با دکتر احمد نقیب زاده، تئوریسین جریان اصلاحات و استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران به گفتگو پرداخته است که در ادامه می خوانید:

اشاره: بدون شك جهاني شدن يكي از پرمناقشه‌ترين واژگان در ادبيات سياسي است و ديدگاه‌هاي متنوع وگهگاه متضادي درخصوص تعريف صحيح و جامع از اين واژه وجود دارد. اين نوشتار بر آن است تا با شرح دقيق و همه‌جانبه نظام سرمايه‌داري و عملكرد آن، پديده جهاني شدن را كه دقيقاً در امتداد و راستاي نظام سرمايه‌داري است مورد بررسي و واكاوي قراردهد. واقعيت آن است كه جهاني شدن چيزي جز گسترش نظام سرمايه‌داري به اقصي نقاط جهان و تحميل اقتصاد نوليبرال و فرهنگ هژمونيك غرب نيست و به‌رغم شعارهاي پرطمطراقي چون كثرت‌گرايي فرهنگي و پست‌مدرنيسم كه بر نوعي همزيستي مسالمت‌آميز و اختلاط فرهنگي تأ‌كيد مي‌كنند، همه اين شعارهاي دلربا و فريبنده در راستاي تسلط هرچه بيشتر سرمايه‌داري مطرح مي‌شود. اگر در عصر مدرنيته، خطوط قرمزي جهت سيطره سرمايه وجود داشت، امروز به بركت! حاكم شدن گفتمان پسامدرن، عرصه فرهنگ نيز عرصه تاخت و تاز كاپيتاليسم شده است و بي‌جهت نيست كه سردمداران كاخ سفيد در جريان بحران اقتصاي امريكا، بيشترين كمك مالي را متوجه‌ هاليوود كرده‌اند كه اين امر نشان‌دهنده اهميت ويژه فرهنگ در عصر جهاني شدن است. پخش تصاوير رقص‌هاي قوميت‌هاي مختلف كه درحال تبليغ محصولات شركت پپسي و كوكاكولا هستند و ظهور جنبش‌هاي طرفدار محيط‌زيست، حقوق زنان، سياهان و... گرچه علي‌الظاهر نشان از گسترش فرهنگ حقوق بشر و تساهل و تسامح دارد ولي اگر ژرف بنگريم متوجه خواهيم شد كه اين جنبش‌ها به رغم ژست انتقاديشان، در نهايت به بقا و دوام مدرنيته و سيطره روز‌افزون و عنان‌گسيخته نظام سرمايه‌داري و تسلط بي‌چون و چراي فرهنگ غربي بر فرهنگ‌هاي بومي ديگر كشورها كمك مي‌كنند.