تاریخ معاصر ایران

فرار از وطن، نه یک اتفاق تصادفی، بلکه سرنوشت محتوم حکومت‌هایی است که بر بیگانگی با مردم، وابستگی به قدرت‌های خارجی و سرکوب داخلی بنا شده‌اند. تاریخ معاصر ایران، در این زمینه گواهی روشن دارد؛ خاندان پهلوی، نماد بارز این قاعده تاریخی است.

وقتی در ۲۸ اسفند سال ١٣٤٠ش/ ۱۹ مارس ١٩٦٢م، سفارت آمریکا در اوج قدرت استکباری و روحیه سلطه‌گری طی یادداشت شماره ٤٢٣ در پاسخ به درخواست ذلیلانه وزارت خارجه دولت شاهنشاهی ایران با تمدید یک ساله خدمات هیئت مستشاری نظامی ایالات متحده موافقت کرد[...]

تراژیک ترین چهره در تاریخ معاصر جهان است. مردی که ایده آل های بزرگی داشت با این حال از عقبه فکری محدودی آن ها را تحلیل می کرد. او موفقیت های زیادی را به نام خود ثبت شده می دید با این حال همگیِ آن‌ها نابود شدند. 

عربستان بین یک بازیگر امنیتی – سیاسی و اقتصادی نوسان دارد. این کشور برنامه‌های مختلفی برای توسعه و گذار از اقتصاد نفتی به غیرنفتی طراحی کرده است که پیشبرد و تحقق آن نیازمند سرمایه‌گذاری خارجی است.