احمدی‌نژاد - صفحه 14

اشاره: کم پیش می‌آید که این روزها، کسی رودررو و تمام قد از محمود احمدی‌نژاد دفاع کند و ابایی هم از کلام خود و انتشارش در رسانه‌ها نداشته باشد. اما "عبدالرضا داوری" مشاور وزیر کشور و رئیس مرکز مطالعات راهبردی و آموزش این وزارتخانه در دولت احمدی‌نژاد، یکی از آنهاست که با قاطعیت معتقد است اگر محمود احمدی‌نژاد همین الان کاندیدای ریاست جمهوری و رقیب حسن روحانی شود، در جذب آرای مردمی 3 به 1 پیروز خواهد شد. یعنی به قول خودش اگر روحانی 10 میلیون رای داشته باشد، رییس دولت سابق 30 میلیون رای را از آن خود خواهد کرد. داوری همچنان، آرزومندانه خواستار بازگشت محمود احمدی‌نژاد به عرصه ریاست جمهوری است. می‌گوید عملکرد ضعیف حسن روحانی در این دوسال باعث شده تا مردم باردیگر رییس دولت قبل را فریاد بزنند. آفتاب یزد اینبار به سراغ یکی از نزدیکترین و پرو پاقرص‌ترین حامیان احمدی‌نژادرفته است تا با زاویه دید جناح مقابل و نگاه و اعتقاداتشان در اینباره بیشتر آشنا شود و از سمت‌و‌سویی دیگر به این روزهای احمدی‌نژادی‌ها نظر بیندازد بنابراین، اینبار توپ و میدان را خود به رقیب واگذارکردیم تا شاهد باشیم آنها چگونه بازی می‌کنند. البته ناگفته نماند، یکی از دلایلی که ما را به گفتگو با دکترعبدالرضاداوری وا داشت، انتقادهایی است که این روزها از سوی طیف حامیان پیشین احمدی‌نژاد علیه رییس دولت سابق مطرح می‌شود. در این که در این گفتگو حق با کیست و تا چه حد سخنان "داوری" به واقعیت نزدیک است، قضاوت را برعهده خود خوانندگان می‌گذاریم.

ماجرای پیشنهاد هسته‌ای به آمریکایی‌ها در استانبول

اشاره: شيفت از بانك‌هاي طراز اول جهان به بانك‌هايي با رتبه پايين و صرافي‌ها تنها كاري بود كه در زمان تحريم براي نقل‌وانتقال پول مي‌توانستيم انجام دهيم. ديگر انتخابي در كار نبود و ايران امكان بررسي اعتبار بانك‌ها را نداشت. در اوج تحریم‌ها در بين سال‌هاي ٢٠١٢ تا ابتدای ٢٠١٦، كار به جايي رسيده بود كه دو بانك «هالك‌بانك» تركيه و بانک «آو کنلن» چین فقط كارگزاري نقل‌وانتقالات پولي ايران را برعهده مي‌گرفتند و وقتي در اين نقل‌وانتقالات ذي‌نفع نبودند، كارمزدهاي بالايي را از ايران طلب مي‌كردند. چنين بود كه كارمزدهاي چهار تا پنج درصدي در «هالك‌بانك» و ١٢درصدي در «آو کنلن» امري معمول بود تا اينكه پاي صرافي‌ها به مبادلات باز شد و کارمزد‌هاي ٢٠درصدي هم به واردکنندگان تحمیل شد. مهدي كسرايي‌پور، مديركل اداره عمليات ارزي بانك مركزي در گفت‌وگوي خود با «شرق» با بيان اين مطالب، اشاره‌اي هم به دولت قبل مي‌كند. او مي‌گويد: «همیشه خراب‌کردن خیلی راحت است؛ اما این درست‌کردن و اعتمادسازی است که زمان می‌برد. اعتمادی فروریخته، حالا باید این دیوار را از نو چید. قطعا این کار زمان‌بر و مستلزم پشتکار است، هم در سطح وزارت خارجه، هم در سطح بانک مرکزی و خود بانک‌ها که باید تلاش کنند تا بتوانیم از این وضعیت بیرون بیاییم. رابطه کارگزاری، کلید صفر و یک نیست که اگر یک را بزنیم همه چیز عادی و اگر صفر را بزنیم، همه چیز خراب ‌شود».

اشاره: حالا او به آقای «هلو» معروف است؛ از همان تعابیر عجیب‌وغریبی که احمدی‌نژاد درباره رخدادها و آدم‌ها به کار می‌برد، یکی را هم درباره وزیر سابقش به کار برد. وزیری که دیگر قرار نبود در کابینه دوم، رئیس دولت را همراهی کند. کامران باقری‌لنکرانی را در دفتر کارش در مرکز تحقیقات سرطان دانشگاه علوم پزشکی شیراز دیدیم. آرام و کمی کشدار حرف می‌زند با ته‌لهجه شیرازی. اگرچه اصالتا شیرازی نیست. کم‌حوصله است و این کم‌حوصلگی را بیشتر هنگام عکس‌گرفتن از خود نشان می‌دهد. وزیر سابق بیشتر از اینکه گذشته را نقد کند، تمایل به نقد حال دارد! ترجیحش این است که درباره احمدی‌نژاد و حاشیه‌های دولتش حرفی نزند و اصرار ما هم راه به جایی نمی‌برد، می‌گوید گذشته گذشته است. حتی علت رفتن خودش از کابینه را هم بیشتر به آمدن وزیر زن نسبت می‌دهد تا امضا علیه اسفندیار رحیم‌مشایی. وزیر اسبق بهداشت که گزینه اصلح آیت‌الله مصباح برای انتخابات ٩٢ بود به نظر می‌رسد که روزهای بعد از ٩٢ ترجیح می‌دهد از بطن و حاشیه سیاست کناره‌گیری کند و بیشتر سرگرم شغل پزشکی و تخصص حرفه‌ای خودش شود، تاجایی‌که از لابه‌لای گفته‌های خودش هم به نظر می‌رسد حضورش در شیراز باعث شده در جلسات و تصمیمات جبهه پایداری هم نقش و حضور چندانی نداشته باشد... .

اشاره: «با سکوت مسئله را از موضوعیت می‌اندازد». این جمله را حسن سبحانی، اقتصاددان و عضو هیأت‌علمی دانشگاه تهران می‎گوید. سبحانی از مارپیچ سکوتی که در جامعه شکل گفته ابراز نگرانی می‎کند و می‎گوید این روند در ایران سبقه‎ای طولانی دارد که با روی‌کارآمدن محمود احمدی‎نژاد، رئیس‎جمهور دولت‎های نهم و دهم، تشدید شد و به نوعی طیف گسترده‎ای از مسئولان به پاسخگوبودن بی‎تفاوت شده‎اند و حتی از سکوت مردم و نخبگان در برابر فشارهایی که از نظر اقتصادی به مردم وارد می‎شود، بهره می‎برند. او معتقد است در این شرایط که مردم دل‌زده از مسائل، معمولا سکوت می‎کنند، نخبگانی هستند که به لحاظ سیاسی هم‌خط دولت‌ها هستند و بنا به مصلحت سکوت می‌کنند. از این سکوت به بهانه مصلحت کم لطمه ندیده‌ایم؛ آنجا که سکوت جایز نبوده است. او می‎گوید: «در این شرایط نخبگانی هستند که مستقل‌اند یا خط سیاسی‌شان هم‌راستا با دولت نیست و انتقاد خواهند کرد. بدیهی است که پاسخ منتقدان مستقل هم سکوت خواهد بود و پاسخ منتقدان سیاسی مخالف دولت نیز، تخریب و اتهام‌زدن برای بدکردن دولت در منظر مردم است». البته او تنها به این موضوع اشاره ندارد. ارائه‌ندادن برنامه ششم از سوی دولت تاکنون مسئله‎ای است که سبحانی درباره آن هشدار می‎دهد. به گفته او که خود نماینده دوره‌های پنجم، ششم و هفتم مجلس نیز بوده، روندی که دولت در پیش گرفته نشان از آن دارد که حتی اگر دولت هم‎اکنون به ارائه برنامه اقدام کند، تا نیمه دوم سال آینده، این برنامه در مجلس بررسی نخواهد شد؛ چراکه مجلس دهم روی کار آمده و مشغول تصویب اعتبارنامه‎هاست. در نتیجه، سال ٩٥ سالی بی‌برنامه خواهد بود که این اقدام دولت را غیرقابل دفاع می‎داند.