بصیرت - صفحه 2887

مقدمه: شبکه افق به‌صورت رسمی هشتم اسفند سال 1393 افتتاح شد، اما افتتاح واقعی آن را باید همزمان با پیروزی حسن روحانی در انتخابات 92 تلقی کنیم. شاید این گزاره عجیب به نظر برسد، اما شواهد و قرائن چنین می‌گویند. به نوعی مدیر این شبکه نیز بر این مهم صحه گذاشته است. او در نشستی خبری اذعان می‌‌کند که اواسط سال 92 یعنی با قدرت‌گرفتن جریان اصلاح‌طلب و اعتدال دستور تشکیل شبکه افق صادر شد. کنکاش در ترکیب برنامه‌های شبکه مزبور ارتباط نیت و هویت مدیران افق را بیش از پیش عیان می‌سازد. وقتی جای جای برنامه‌های مختلف اعم از هنری، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و حتی خانوادگی این شبکه را بررسی می‌کنید ردپایی از اعتراض، نقد و تقبیح جریان اصلاح‌طلبی و اعتدالی را یافت می‌کنید. در واقع اینگونه می‌توان استنتاج کرد برنامه و هدف غایی و نهایی دست‌اندرکاران افق که گفته می‌شود از سوی برخی محافل مورد حمایت قرار می‌گیرند مقابله با جریانی است که آن را برای انقلاب و نظام خطرناک و مضر می‌دانند؛ شاید همان جریان اصلاح‌طلبی و اعتدالی! نکته جالب توجه در مورد شبکه افق، پروپاگاندای آن است. این شبکه علی‌رغم آنکه از سوی رسانه‌های اصولگرا اعم از خبرگزاری، روزنامه و سایت‌های مختلف حمایت می‌شود، اما اقبال چندانی به آن وجود ندارد. به عبارت دیگر، این روزها صدا و سیما دچار رکود است و شبکه‌ای با ترکیب افق نیز نتوانسته در این موضوع تغییری ایجاد کند. اتفاقا چهره‌های اصلی افق نیز بر این موضوع واقف هستند. وحید یامین‌پور(سردبیر برنامه جهان آرا) به آفتاب یزد گفته است که مخاطبان شبکه، خواص هستند. در روزهای ابتدایی استارت افق، مدیر آن تاکید داشته که نمی‌خواهند بار مالی اضافی بر دوش سازمان صدا و سیما بگذارند، اما حضور میهمانان خارجی خاص در این شبکه نشان می‌دهد که برنامه‌های شبکه پرخرج هستند. نکته‌ای که علی‌رغم اذعان تلویزیون به کسری بودجه شدید قابل تامل و حاکی از ساپورت‌های خاص شبکه فوق دارد. آفتاب‌یزد در گزارشی آماری و دقیق ضمن بررسی تمام برنامه‌های کنداکتور شبکه افق در فاصله زمانی 7 دی ماه سال 95 تا اول بهمن ماه سال 95 به تحلیل آنان پرداخته است. مرور این برنامه‌ها اولا زیر و بم افق را به خوبی نشان می‌دهد و ثانیا آشکار می‌سازد افقی‌ها در کوتاه‌مدت و بلندمدت به دنبال چه هستند. این گزارش پیش‌روی شماست و چنانچه نقد و توضیحاتی در این خصوص مطرح شود پذیرای آن هستیم.

مقدمه: در دنیای امروز به دلیل پیشرفت‌های تکنولوژی و افزایش جمعیت و تنوع زیاد خواسته‌ها و سلیقه‌ها و پیچیده شدن بازار رقابتی و سخت‌تر شدن ماندن در این رقابت و از طرف دیگر پیشرفت مستمر، نیاز گسترده‌ای به مذاکرات و عقد قراردادهای متناسب با این قرن و شروع و ادامه همکاری‌ها با تاکید و اعتبار قراردادهای محکم و مناسب می‌باشد. یک مذاکره‌کننده خوب باید قابلیت ریسک‌پذیری مناسب با شرایط محیطی را دارا باشد و باید فرصت طلب قابلی باشد و در نتیجه یک انسان فرصت‌طلب حرفه‌ای باشد. اما منظور از فرصت‌طلبی به مفهوم بد و ناپسند آنها نیست. ما همگی در زندگی روزمره خود از فرصت طلبی‌ها و ریسک‌ها استفاده می‌کنیم تا به منابع و آرزوهای خود دست یابیم. نیاز به مذاکرات در صورت شناخت و به وجود آمدن مشکل پدید می‌آید. به طورکلی می‌توان مذاکرات را به چند شاخه اصلی معرفی کرد که شامل مذاکرات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی، فردی و شاخه اصلی تجارت و بازرگانی می‌باشد.

مقدمه: محمد دهقان نماینده طرقبه و چناران و رئیس ستاد انتخاباتی قالیباف در گفتگو با ایسنا ضمن آسیب‌شناسی انتخابات به تحلیلی درباره دلایل عدم موفقیت اصولگرایان پرداخت که بخش‌ها‌یی از آن را در زیر می‌خوانید.

مقدمه: ماجرا به پاییز 94 بازمی‌گردد. زمان زیادی را صرف جست‌وجوی اینترنتی برای یافتن گفتگویی تفصیلی از او کرده بودم؛ تکاپویی بی‌نتیجه، چراکه تمامی مصاحبه‌هایش خلاصه می‌شد به مکالمه‌ای کوتاه در جریان یا حاشیه نشستی. باقی اظهارنظراتش را هم به شکلی رسمی در پی همایش یا جلسه‌ای می‌یافتم. برخلاف دو بانوی دیگر کابینه دولت یازدهم اثری در رسانه‌ها از او یافت نمی‌شد. تصمیم گرفتم خودم عنوان اولین مصاحبه‌کننده با الهام امین‌زاده را دریافت کنم. به این امید، با معاونت حقوقی ریاست‌جمهوری تماس گرفتم و طبق معمول گفتگوها با مقامات رسمی، به دفتر روابط‌عمومی ارجاعم دادند. عزمم برای گرفتن یک مصاحبه تفصیلی جزم بود، اما شاید دفتر او از این میزان انگیزه من آگاهی نداشت، چراکه هر تماس با معاونت حقوقی برابر بود با «زمان مصاحبه که تعیین شد با شما تماس خواهیم گرفت». هیچ‌گاه این زمان فرا نرسید و همه ممارست‌هایم با در بسته مواجه می‌شد. نگاهم به او تغییر کرده بود و دوری گزیدنش از رسانه‌ها برایم در دایره معنا نمی‌گنجید. روزها در پی هم گذشتند تا اوایل خرداد 96 در جریان نشست خبری حسن روحانی پس از پیروزی‌اش در انتخابات 29 اردیبهشت ماه، باب گفتگو با یکی از دوستان رسانه‌ایم باز شد و از مصاحبه اخیر نشریه‌شان با الهام امین‌زاده خبر داد. بیش از آنکه به او غبطه خورم، مبهوت و حیرت‌زده بودم. از او چگونگی انجام این گفتگو را پرسیدم. او راهی را به من نشان داد که نه احتیاجی به بروکراسی‌های مرسوم داشت و نه لزومی به لابی‌گری. بلکه کلید این قفل را خود الهام امین‌زاده دانست. پس از آن روز بارقه‌های امیدی در من برای گرفتن یک مصاحبه با او که حالا دستیار ویژه رئیس‌جمهوری در امر حقوق شهروندی شده بود، شکل گرفت. با او تماس گرفتم و پس از شنیدن دو یا سه بوق، وقتی صدای گرم و صمیمانه‌اش در گوش‌هایم پیچید، بر تمامی تصوراتم خط بطلانی کشید و حتی وقتی داستان پیگیری‌هایم برای گرفتن یک گفتگو را برایش شرح دادم، ابراز ناراحتی کرد و وعده انجام یک مصاحبه تفصیلی در اسرع وقت را داد. در نیم روزی از ماه مبارک رمضان راهی خیابان پاستور شدم و هنوز برایم میسر شدن گفتگویی با الهام امین‌زاده باورپذیر نبود. بیش از یک ساعت همراه با سردبیر به گفتگو با او نشستیم. او را زنی جسور و مصمم با اهدافی بلندمدت و البته کمی محافظه‌کار دیدم. امین‌زاده معتقد بود: دولتمردان از او حساب می‌برند. انتقادات به اطلاع‌رسانی ضعیف مجموعه تحت ریاستش را پذیرفت و به تبیین دلایش پرداخت. تلاش‌هایش در احقاق حقوق شهروندی مردم را تشریح کرد و باور داشت که منشور حقوق شهروندی، لایحه‌ای است قابل اجرا و از تذکرهای حقوقی‌اش به قوا و همینطور اعلام آمادگی‌اش برای حضور در کابینه دوازدهم این بار به‌عنوان یکی از وزرای حسن روحانی خبر داد. متن ذیل مشروح گفتگوی صمیمانه آفتاب‌یزد با خانم دکتر الهام امین‌زاده، دستیار ویژه رئیس‌جمهوری در امور حقوق شهروندی است، که مطالعه‌اش را توصیه می‌کنیم.