بصیرت - صفحه 3504

مقدمه: به باور جامعه‌شناسان و روانشناسان موضوع شادی جمعی در جامعه ما به حلقه مفقوده‌ای تبدیل شده که علیرغم نیاز مبرم جامعه به این موضوع در جهت افزایش احساس همبستگی و همدلی میان مردم اما کمتر مسئولی تاکنون دغدغه فراهم کردن بستر آن را داشته و دارد. سرجمع شادی جمعی در جامعه ما خلاصه می‌شود در شادی‌های پس از پیروزی‌های ورزشی یا پیروزی کاندیدای اکثریت مردم در انتخابات ریاست جمهوری یا اتفاقات خاصی چون توافق هسته‌ای که در همه این شادی‌های جمعی از یک سو حضور خیل عظیم مامور و فضای امنیتی حاکم تا حدودی لذت دورهم شاد بودن را تحت تاثیر قرار می‌دهد و از سوی دیگر حواشی‌ و ابراز نارضایتی‌ها پس از این شادی‌های جمعی تمایل مردم برای حضور دوباره در کنار هم را کمرنگ می‌کند و شادی‌های جمعی کم‌کم جای خود را به شادی‌های فردی آن هم پشت درهای بسته داده که همین مسئله موجب بروز آسیب‌های بسیاری هم شده است. این در حالی است که بسیاری از کشورهای دنیا، شهروندان خود را ترغیب می‌کنند تا برای بیان احساسات و بروز هیجانات مثبت خود به خیابان‌ها بروند و شادی خود را با دیگران قسمت کنند، زیرا تقسیم شادی با سایر شهروندان و ایجاد احساسات مثبت میان مردم موجب می‌شود همبستگی و همدلی میان مردم افزایش یابد. علاوه بر بحث محدود شدن شادی‌های جمعی در ایران آنچه موضوع شادی در جامعه را با اختلال مواجه می‌کند این است که برخی مسئولان می‌خواهند محتوای شادی مردم را تغییر دهند و به گفته سید جواد میری، جامعه‌شناس در خلال این تغییر و تحریف‌ها گاهی مسائلی به عنوان شادی به مردم ارائه می‌شود که از نظر آنها عین حزن است! موضوع دیگر در زمینه شادی در جامعه ما همراه بودن همیشگی آن با منع و محدودیت از سوی مسئولان است که ماحصل همه این موضوعات موجب شده تنها گزینه پیش روی جوان ایرانی برای ارضای حس نیاز به شادی، تقلید از سایر فرهنگ‌ها باشد. برای نمونه روز ولنتاین (برگرفته از فرهنگ روم باستان و مسیحیت) در غرب در حالی تنها در بین طبقه‌ای خاص و در حد رد و بدل کردن هدیه‌ای کوچک برگزار شود که در ایران پای اکثر مردم و حتی خانواده‌های سنتی به این روز باز شده و از کوچک و بزرگ گرفته تا میانسالان و... از اواسط بهمن که می‌شود در تب و تاب برگزاری مراسمی در ارتباط با این روز می‌افتند و ظاهر شهر و فروشگاه‌ها و... پر از نمادهای ولنتاین می‌شود. هرچند این روز نیز یکی، دوسال است از سوی نیروی انتظامی با ممنوعیت‌هایی همراه شده است. موضوعی که به گفته میری گواهی است بر اینکه امروز هیچ تئوری از بحث شادی و تفریح جمعی نداریم. این اظهارات بخشی از گفتگوی مشروح آفتاب یزد با استاد جامعه شناس و عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی درباره موضوع جایگاه شادی جمعی در ایران است. مشروح گفتگو با سید جواد میری را در ادامه می‌خوانید.

مقدمه: آتش‌بس در سوريه برقرار شد‌ تا گروه‌هاي درگير اين كشور بتوانند مذاكرات صلح را ادامه داده و از مجراي سياسي بحران را حل كنند، با اين وجود تركيه و عربستان در راستاي منافع خود گام برمي‌دارند .حمله تركيه به كردها و تلاش عربستان براي رساندن تسليحات پيشرفته به تروريست‌ها كه براي تغيير موازنه است، همچنين شروط معارضان براي اجراي آتش‌بس، مي‌تواند موجبات نقض آتش‌بس را فراهم كند. سرانجام پس از پنج سال جنگ و خونريزي در سوريه، امريكا و روسيه مي‌گويند به توافقي براي آتش‌بس رسيده‌اند. دكتر حسين رويوران، كارشناس مسائل خاورميانه مي‌گويد: «عربستان و تركيه نمي‌توانند در سوريه مداخله زميني كنند زيرا اگر اين اقدام را انجام دهند، روسيه مواضع اين نيروها را بمباران خواهد كرد.» به گفته وي اگر نيروهاي مقاومت همچنان به پيشروي‌هاي خود در شمال سوريه ادامه دهند، معادله به نفع دولت سوريه تغيير خواهد يافت و در اين صورت سوريه برنده جنگ خواهد بود. براي بررسي تحولات منطقه با رويوران به گفت‌و‌گو نشستيم.

اشاره: تحولات سوريه به گونه‌اي پيش مي‌رود كه هر روز مي‌توان انتظار چرخشي عميق داشت و نظاره‌گر تحركي جديد بود. بخش قابل توجهي از اين روند برآمده از تعداد و ميزان بازيگران و نيروهاي حاضر در اين جغرافياي حساس است، به شكلي كه سوريه را عرصه بازي بزرگان كرده است. در اين ميان مسئله قابل توجه وجود تروريست‌هاي گوناگون و ارگانيكي است كه تنها راه را در خشونت مي‌بينند و بر همين اساس مخالفان واقعي تروريست‌ها، رويارويي با آنها را تنها راه مقابله با تروريسم مي‌دانند. اين در حالي است كه برخي از كشورهاي منطقه‌اي و بين‌المللي به طور مشخص و مستقيم از تروريست‌ها حمايت مي‌كنند. در منطقه عربستان و تركيه در اين جرگه قرار دارند و بر همين اساس با توجه به اتحاد استراتژيك شكل گرفته بين ايران و روسيه در سرزمين سوريه و جديت اين دو براي حفظ ساختار سياسي سوريه و سپردن آن به دست مردم سوري، اين گمانه پيش آمده است كه رويارويي در اين سرزمين به رقابتي جدي تبديل شده است كه با توجه به ديگر رقباي منطقه‌اي به تقابل قدرت كم سابقه تبديل شده است. اين مسئله در عرصه بين‌المللي نيز بين روسيه و امريكا شكل گرفته است. بر همين اساس برخي بر اين اعتقاد هستند كه چنين تقابلي مي‌تواند به طور كامل نظم بين‌المللي را با چالش و چرخش جدي مواجه كند. به‌خصوص كه اتحاد شكل گرفته تداوم داشته باشد و در ديگر نقاط دنيا نيز شكل بگيرد. درباره اين موضوع پراهميت با نظريه‌پرداز و كارشناس ارشد منطقه خاورميانه» شارمين نرواني «گفت‌و‌گو كرده و نظرات وي را جويا شده‌ايم. نرواني محقق ارشد سابق آكسفورد، ‌نظريه‌پرداز سياسي و نويسنده مقالات برجسته در رسانه‌هاي مطرح دنيا از جمله نیویورک تایمز، گاردین و راشاتودي است.