بصیرت - صفحه 3531

اشاره: روزگاري خود رييس كميسيون امنيت ملي بود اما تنها ١٠ سال زمان از آن روزها لازم بود كه رييس كميسيون امنيت ملي مجلس ششم به اتهام اقدام عليه امنيت ملي كشور ٦ سال را در زندان بگذراند. اگرچه حوادث سال ٨٨ هزينه‌هاي سنگيني را بر اصلاح‌طلبان تحميل كرد؛ از منحل شدن مهم‌ترين احزاب‌شان تا زندان رفتن برجسته‌ترين چهره‌هاي‌شان اما واقعيت اين است كه اصلاح‌طلبان متوقف نشدند و در ميدان پر فراز و نشيب سياست ايران باقي ماندند و به فعاليت‌هاي‌شان هرچند حداقلي ادامه دادند. خرداد ماه سال ٩٢ اصلاح‌طلبان از هر نقطه‌اي دست به دست هم دادند، از ميدان ياسر تا كاخ مرمر و زندان اوين تا حسن روحاني را راهي پاستور كنند. محسن ميردامادي جزو چهره‌هايي بود كه در حالي از حسن روحاني حمايت كرد كه خود در زندان دوران محكوميتش را مي‌گذراند. حالا با گذشت سه سال از آن روز مي‌گويد تصميم سال ٩٢ مهم‌ترين تصميم سياسي اصلاح‌طلبان در سال‌هاي گذشته بوده است. او همچنان از تصميم اصلاح‌طلبان در خرداد ٩٢ حمايت مي‌كند و در پاسخ به انتقادهايي كه به دولت روحاني مي‌شود، مي‌گويد: حتي اگر اصلاح‌طلب‌ترين فرد هم به جاي روحاني بود نمي‌توانست موفقيتي بيشتر از روحاني به دست بياورد. وقتي از او مي‌پرسم راي به روحاني عقب نشستن از هزينه‌هاي سال ٨٨ بود بدون مكث و با صداي بلند واژه « نه » را بر زبان آورد و گفت: نمي‌توان آينده و سرنوشت كشور را به يك حادثه تلخ گره زد. به نظر مي‌رسد به باور محسن ميردامادي اصلاح‌طلبي اين سال‌ها با سرعت كمتري حركت مي‌كند اما مهم اين است كه از حركت باز نايستاده است. دبيركل جبهه مشاركت دوران محكوميتش را با مطالعاتي كه داشته تبديل به دوران پرباري كرده است كه حاصل آن ترجمه دو كتاب، «چرا ملت‌ها شكست مي‌خورند؟» و «در سايه خشونت» بود. محسن ميردامادي دوران زندان را به طور ويژه به مطالعاتي در زمينه احزاب قرار داد و به زودي سومين ترجمه او نيز با عنوان كتاب جامع احزاب سياسي در اين مورد منتشر خواهد شد. پس از انتخابات هفتم اسفند بود كه سعيد حجاريان پيشنهاد برگزاري انتخابات تناسبي در ايران را مطرح كرد؛ پيشنهادي كه با استقبال محمدرضا باهنر روبه‌رو شد. محسن ميردامادي اما در اين ميان پيشنهاد سومي را مطرح مي‌كند و معتقد است بهترين سيستم انتخاباتي براي كشور تلفيقي از نظام اكثريت كه در حال حاضر در كشور حاكم است و نظام تناسبي كه مورد نظر حجاريان است، مي‌تواند باشد، نظام انتخاباتي كه در كشور آلمان پياده شده است. از نظر او در شرايط فعلي كشور و با توجه به اينكه احزاب شرايط پاي‌گيري ندارند، مي‌توان به كار جبهه‌اي روي آورد و در جناح‌هاي سياسي جبهه‌هاي فراگير تشكيل دهند، نظير آنچه در انتخابات هفتم اسفند رخ داد. از او در مورد اتفاقات اخير مجلس و عملكرد اصلاح‌طلبان سوال كردم و اينكه به باور برخي نتيجه كار جبهه‌اي به اينجا ختم شد كه عملا رياست مجلس و رياست همه كميسيون‌ها از دست اصلاح‌طلبان خارج شود. ميردامادي اما نگاه متفاوت‌تري به نتيجه انتخابات مجلس دارد و مي‌گويد كه بايد واقع‌بينانه به انتخابات هفتم اسفند نگاه كرد. به نظر مي‌رسد رياست علي لاريجاني بر مجلس و تركيب كميسيون‌ها برخلاف آنكه براي برخي اصلاح‌طلبان عجيب بود براي او كاملا قابل پيش‌بيني بود چرا كه مي‌گويد نتيجه انتخابات در تهران با آنچه در شهرهاي ديگر رقم خورد، متفاوت بود و نمي‌توان نتيجه تهران را به كل شهرهاي كشور تعميم داد. با همه اينها كسي كه خود تجربه نمايندگي در مجلس را داشته، معتقد است بايد نمايندگان اصلاح‌طلب و اعضاي فراكسيون اميد را مقيد به كار جمعي كرد. به نظر مي‌رسد محسن ميردامادي كه چندين سال تجربه كار حزبي داشته امروز خيلي بيشتر از گذشته بر كار جمعي و تشكيلاتي اصرار دارد.

اشاره: اخيرا شاهد رفتارهايي از سوي نسل چهارم و پنجم كشور يعني متولدين دهه ٧٠ و ٨٠ هستيم كه شايد پيش از اين و در نسل‌هاي گذشته كمتر رخ داده است. مثل شركت چندصد هزار نفري در مراسم خواننده مورد علاقه‌شان، برگزاري ميتينگ در مكان‌هاي مختلف، جسارت و استقلالي كه نقش آنها را در خانواده متمايز مي‌كند و... كه همين رفتارها تحليلگران متعددي را به نشان دادن واكنش واداشته است. برخي اين تغييرات چشمگير نسلي را ناشي از كژكاركرد رسانه‌هاي نوين مي‌دانند، برخي ديگر آن را به گسست ارتباط اين نسل با خانواده ربط مي‌دهند و عده‌اي ديگر اين رفتارها را تلاشي براي ديده شدن از سوي نسلي مي‌دانند كه تا حدودي پتانسيل‌هاي آنان از سوي جامعه ناديده گرفته شده است و تحليل‌هايي از اين قبيل. تقي آزادارمكي، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، معتقد است نبايد به تغيير نسل در جامعه ايران بدبين بود و با اين استدلال كه از گذشته‌هاي دور درباره نسل جوان، قضاوت‌هاي تندي از سوي نسل قبل وجود داشته، اين تغيير را طبيعي مي‌داند. وي همچنين نسل حاضر را نسلي نرمال و قابل دفاع مي‌داند كه به دنبال زندگي كردن است و مي‌كوشد شرايط زندگي خود را بدون ايجاد هرگونه تنش، ارتقا دهد. آزاد ارمكي با تاكيد بر اينكه جامعه در حال پوست‌اندازي و تغيير است مي‌گويد زمان آن رسيده كه اين نسل را به رسميت بشناسيم.