بصیرت - صفحه 3565

مقدمه: دیر و زود داشت اما سوخت و سوز نه! هرروز موکول می‌شد به روز دیگر تا شاید فرجی حاصل شود و یکی از کاندیداهای رد صلاحیت شده بازگردد به گردانه انتخابات. صبر و تنها صبر راه چاره بود برای اصلاح‌طلبان تا بلکه یکی از اعتراض‌ها به دستگاه نظارتی، فرجامی داشته باشد. در آن بازار ردصلاحیت‌ها، بازگشت حتی یک‌نفر از ردصلاحیت شدگان به رقابت‌های انتخاباتی اسفند94، غنیمتی محسوب می‌شد. برای همین هم اعلام اجماع اصلاح‌طلبان و انتشار لیست انتخاباتیشان مرتب به تاخیر می‌افتاد به فرداها و فرداها موکول می‌شدند به فردایی دیگر. اما تاریخ 27بهمن، آب پاکی را روی دست همه ریخت. اعلام‌نظر نهایی! در باره صلاحیت ها. و واقعیت شاید آرزوهایشان را بر باد داد، پرپر شدن رویاهای دوباره زیستن سیاسی چهره‌های "برند" اصلاحات، واقعیت تلخی بود. اما از یک طرف دیگر به مثابه "عدو شود سبب خیر" جریان چپ با نظر نهایی شورای نگهبان، تکلیفش را دانست و فهمید، انتظار، چاره کار نیست و باید با همان بضاعت‌ها ابراز وجود کرد. این شد که سه شنبه هفته گذشته یک خبر و یک عکس به تیتر یک رسانه‌های مطبوعاتی و خبرگزاری‌ها در آمد. عده‌ای که از این تیتر!شادمان بودند از آن به عنوان پیروزی بزرگ اصلاح‌طلبان علی‌رغم ناملایمتی‌ها یاد کردند و در مقابل، رقبا تنشان به لرزه در آمد و با فریاد از این که "به هوش باشید فتنه‌ای جدیددرراه است " عصبانیت خویش را از این رخداد نشان دادند. تیتری با این عنوان:" لیست 30 نفره انتخاباتی اصلاح‌طلبان و حامیان دولت منتشر شد " ائتلاف اصلاح‌طلبان نتیجه داد. هر چند غایبان بزرگی در بین این 30 نفر هستند، اما بسته شدن فهرست اصلاح‌طلبان نشان از آن داشت که هنوزهم می‌شود امیدوار بود به مجلسی با آینده بهتر. قسمت آن بود تا کاندیداهای رد صلاحیت نشده! اصلاح‌طلبان با اعتدالیون به تفاهم برسند و نتیجه این تفاهم یک لیست با چهره‌های آشنا و نا آشنا باشد. اگرچه بی تردید بسته شدن لیست اصلاح‌طلبی و حامیان دولت فرصتی استثنایی به شمار می‌آید اما در کنارش، انتقادهایی نیز به آن وارد است. در میان این 30 نفر کم نیستند اسامی که خیلی سخت می‌شود نامشان را با جستجو در اینترنت شناخت و یا ردی از آنها میان سیاستمداران یافت. صادقانه بگوییم گمنامی برخی از اعضای لیست؛ آدم را می‌ترساند از اینکه مبادا، شکستی در راه باشد. دلسردی مردم از حضور در انتخاباتی که نه از اصولگرایانش دل خوشی دارند و نه از اصلاح‌طلبان باقیمانده اش شناختی، نکته دیگری است که نباید از آن به سادگی گذشت. در کنار این موضوع وجود برخی نامهای سرشناس اما غیر اصلاح‌طلب در لیست است اینکه چگونه این افراد در مرام اصلاح‌طلبی گنجانده شده اند. مبادا سرانجام چنین اطمینانی خنجری باشد از پشت که برپیکره جریان چپ می‌خورد. ابهامات و پرسش‌ها از فهرست منتشر شده اصلاح‌طلبان ما را بر آن داشت تا با " عبدالواحد موسوی لاری " وزیر کشور دولت اصلاحات و رئیس کمیته راهبردی شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان گفتگو کنیم. آنچه در ادامه می‌آید ماحصل این گفتگوست.

مقدمه: سازمان تأمین اجتماعی اگرچه در نام و ماهیت کارش یک سازمان خصصی و بیمه‌گر است؛ اما دست‌کم در آخرین سال‌های دولت محمود احمدی‌نژاد به یکی از پرمناقشه‌ترین و مسئله‌دارترین نهادهای کشور بدل شده بود. انتخاب سعید مرتضوی به‌عنوان مدیرعامل این سازمان و معاملات او با بابک زنجانی و همچنین دیگر حاشیه‌سازی‌های او مانند فیلم‌گرفتن مخفیانه از فاضل لاریجانی و پخش آن از سوی رئیس‌جمهوری وقت در صحن علنی مجلس بخش‌هایی از این حاشیه‌سازی‌ها بود. با پایان دولت دهم و آغاز‌به‌کار دولت حسن روحانی برای اولین‌بار در تاریخ سازمان تأمین اجتماعی مدیرعاملی که برای این سازمان انتخاب شد، از بدنه خود تأمین اجتماعی بود. تقی نوربخش پیش از مدیرعاملی، به مدت ٢٤ سال به‌عنوان کارشناس در سازمانی که حالا رئیس آنجاست، کار کرده است. آن‌طور که خودش می‌گوید بلافاصله بعد از آغاز‌به‌کار یکی از اصلی‌ترین اهدافی که در پیش گرفت، ایجاد امنیت اجتماعی و زدودن تشویش و اضطراب از جامعه بود؛ چراکه نیمی از مردم، بیمه‌شدگان این سازمان هستند. با‌وجود‌این از آنجا که هنوز پرونده‌های دادگاهی بابک زنجانی و سعید مرتضوی به نتیجه نرسیده است و به دلیل آنکه سازمان تأمین اجتماعی یک طرف مهم این پرونده‌هاست، همچنان خواسته یا ناخواسته با این پرونده‌های جنجالی نامش گره خورده است؛ اما فارغ از این ماجرا، تغییرات و جابه‌جایی‌های مکرر در شستا (شرکت سرمایه‌گذاری سازمان تأمین اجتماعی) هم حاشیه‌هایی را برای این سازمان رقم زده است. پیرامون همین موضوعات و همچنین بحث داغ این روزها، یعنی فیش‌های حقوقی و موضوعات دیگری مانند وضعیت اقتصادی و مالی سازمان تأمین اجتماعی و تغییرات در شرکت‌های تابعه این سازمان به سراغ تقی نوربخش رفتیم و با او گفت‌وگو کردیم. مشروح این گفت‌وگو در ادامه آمده است.

مقدمه: «غریب حسو»، عضو حزب اتحاد دموکراتیک (پ. ‌ی. ‌د) و نماینده کانتون‌های سه‌گانه شمال و غرب سوریه در اقلیم کردستان عراق، معتقد است: «مناطق کُردنشین شمال سوریه و اتنیک‌هایی که در این منطقه زندگی می‌کنند، برای مبارزه با گروه‌های تندرو، سیستمی مناسب با شرایط و مختصات جنگی امروز به وجود آورده‌اند که هدف از آن انفصال از خاک سوریه نیست، بلکه مراقبت و پاسبانی از خاک این کشور است». به همین منظور و برای آگاهی از وضعیت این منطقه به دفتر نمایندگی کانتون‌های کُردستان سوریه در شهر سلیمانیه در اقلیم خودمختار کُردستان عراق رفتیم و با «غریب حسو»، نماینده کانتون‌های شمال سوریه، به گفت‌وگو پرداختیم و نظرات او را درباره اوضاع امروز سوریه و مناطق کُردنشین شمال سوریه و موضوع فدرالیسم جویا شدیم که مشروح آن در ادامه آمده است:

اشاره: در مسیر بیداری اسلامی طی سالیان گذشته بحرین شاید تنها کشوری باشد که از ابتدا ثابت‌قدم و در یک مسیر مشخص حرکت کرده است، مطالبات مشخص داشته و از مسیر مطالبات خود کوتاه نیامده است اما این مساله به‌خاطر چیست؟ پاسخ را باید در پیوند امام و امت دید، بحرین تنها کشوری است که در مسیر بیداری اسلامی از روز نخست به فرمان امام خود قدم برداشته و هم امام خود را تنها نگذاشته و هم رهبری دینی این کشور لحظه‌ای از مبارزه عقب ننشسته است. پیوند این رهبر دینی را با مردم بحرین می‌توان در روزهای اخیر و بعد از سلب تابعیت شیخ عیسی قاسم مشاهده کرد. اما شیخ کیست؟ و چرا این قدر در بحرین و در منطقه محترم است؟