مکران

اخیراً آمریکایی‌ها برای چندمین بار معافیت شش‌ماهه‌ای برای مشارکت هند در پروژه چابهار صادر کردند. پیش از آن، واشینگتن تهدید کرده بود شرکت‌های هندی فعال در این بندر را مشمول تحریم می‌کند. این سیاست واشنگتن نشان می‌دهد که آمریکا، با حفظ سیاست فشار، از بندر چابهار به‌عنوان اهرمی برای تأثیرگذاری بر ایران و برخی بازیگران آسیایی استفاده می‌کند. اما برای ایران، سؤال اصلی این است: آیا می‌توان آینده چابهار را بر پایه تصمیم‌های ناپایدار آمریکا و اراده متغیر برخی بازیگران بنا کرد؟هند در سال‌های اخیر، با وجود تعهدات اولیه، سرعت پایینی در سرمایه‌گذاری بندری و ریلی چابهار داشته است. ترس از تحریم‌های ثانویه و نوسان در روابط واشینگتن–دهلی مانع پیشرفت پروژه شده است.

اشاره به طرح «کمربند-راه» و ابراز تمایل جدی به ادغام ایران در این طرح، یکی از مهم‌ترین و راهبردی‌ترین نکاتی است در جریان سفر رئیس جمهور به چین و سخنرانی وی در اجلاس شانگهای مورد تاکید قرار گرفت، طرحی که می‌تواند توطئه ترانزیتی اسرائیل در منطقه را خنثی کند.

معاون هماهنگ کننده ارتش گفت: توسعه این سواحل و استفاده از ظرفیت‌های دریای عمان، از سال ۱۳۸۷ در دستور کار نیروی دریایی قرار گرفته و امروز به یک گفتمان ملی تبدیل شده است.

کارشناس اقتصاد گفت: رشد اقتصادی در برنامه‌های متعدد توسعه ٨ درصد پیش‌بینی و تعریف شده درحالی که دستیابی به رشد‌های بالاتر نیز، با توجه به امکانات بالقوه ثروت ملی و نیروی انسانی دور از ذهن نیست، اما عدم تخصیص منابع، توزیع رانت، فساد و در اولویت نبودن اهداف ملی و رفاهی جامعه، دستیابی به این میزان رشد را ناممکن ساخته است.

دولت از مکران به عنوان پایتخت جدید ایران یاد کرده و این منطقه به عنوان یک بخش با تاریخ و فرهنگ غنی، پتانسیل‌های زیادی برای توسعه دارد، اما از امکانات و زیرساخت مناسب محروم است.

رئیس جمهور با تأکید بر ضرورت اصلاحات اساسی در طرح‌های توسعه مکران، ۴ راهکار و دستور صادر کرد.