روزنامه ایران - صفحه 72

مقدمه: جنگ داخلی سوریه اکنون وارد ششمین سال شده است. در این بحران که به معنای واقعی بین‌المللی است چند کشور با نقشه‌های جنگی متفاوت حضور دارند. در دوسال اخیر کشمکش میان طرفین بر سر نحوه مدیریت بحران منجر به این شد که بزرگترین تراژدی مهاجرت از سوریه و مشرق زمین به سوی اروپا رقم بخورد.سوریه مسأله اصلی سازمان ملل و جامعه جهانی است، با وجود مذاکرات و نشست‌های دیپلماتیک بسیار، بحران و جنگ همچنان به راه خود ادامه می‌دهد. در مطلب ذیل مهم‌ترین عوامل و عناصر دخیل در صحنه این بحران ارزیابی می‌شود.

مقدمه: سال‌ها است که آن ‌سوی مرزهای جغرافیایی ایران زندگی می‌‌کند اما آنگاه که محور سخنانش ایران باشد، چنان وجودش از علاقه به سرزمین مادری، سرشار می‌شود که توصیف آن در کلام نمی گنجد. چنانکه خود می‌گوید از همان زمان که پا به آن ‌سوی آب‌ها گذاشت تا امروز، ایرانی بودن را مایه تفاخر خود دانسته است. «علی فردوسی» زاده اصفهان و پرورده تربت جام است. لیسانس را در دانشگاه شیراز( که به نام « پهلوی» خوانده می‌شد)، در رشته عمران ملی گذراند. اما راه و روش مهندسی را ادامه نداد، بلکه در دوره دکترا سر از رشته جامعه شناسی در دانشگاه پنسیلوانیا درآورد تا جایی که وقت و بخت را یکسره در کار معلمی صرف کرد و اکنون مدیر گروه تاریخ و علوم سیاسی دانشگاه نتردام در کالیفرنیای آمريكا است. «غزل‌هایی از حافظ (نخستین نسخه‌ یافت شده)» اثر بحث‌برانگیز او در سال‌های اخیر بود که البته در میان هجمه‌ها، ایرج افشار، بر اصالت آن صحه گذاشت. اخیراً دو ترجمه از او، «رخداد و فلسفه» از آلن بدیو و «نشانگر همه‌ چیزها» از جورجو آگامبن، در ایران منتشر شده و تصحیح دیوان «سلطان احمد جلایر» و «سفرنامه حاج سیاح به آمريكا» به دو زبان فارسی و انگلیسی نیز آماده طبع است. او می‌کوشد، نه تاریخِ صرف، که تلفیقی از آن با ادبیات، فلسفه، سیاست و جامعه‌شناسی ارائه دهد. چنانکه کتب و مقالاتش نیز دال بر این ادعا است. او چند سالی در ژاپن، ایران‌شناسی درس داد. از این رو، شاید نگاه به این عرصه با دید تاریخ‌نگارانه و جامعه‌شناسانه حائز اهمیت باشد. این مهم در گفت و گویی که ـ اردیبهشت امسال و در سفر او (پس از سه سال) به ایران صورت پذیرفت ـ مورد مداقه قرار گرفت که آن را در ادامه می خوانید:

مقدمه: محمدعلی پورمختار، رئیس کمیسیون اصل 90 مجلس و یکی از نمایندگان اصولگرای مجلس نهم است که با رأی دوباره مردم بهار و کبودرآهنگ در مجلس دهم نیز حضور دارد. او نگاه مثبتی به عملکرد مجلس نهم دارد و معتقد است مجلس هم با حفظ استقلال خود با دولت تعامل سازنده‌تری داشته باشد. پورمختار همچنین در بررسی کارنامه نظارتی مجلس از استعلام‌هایی خبر می‌دهد درباره ادعاهای محمدرضا رحیمی معاون اول دولت قبل که البته بی پاسخ مانده است. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه می‌خوانید.

اشاره: امروز شنبه 8 خردادماه دهمین دوره مجلس افتتاح می‌شود. انتخابات دهمین دوره مجلس 7 اسفند 94 برگزار شد. تعداد زیادی از نیروهای اصلاح‌طلب و حامی دولت از سوی هیأت‌های نظارت رد صلاحیت شدند. با این حال اصلاح‌طلبان، اعتدالی‌ها و طیفی از اصولگرایان میانه‌رو ائتلافی موسوم به «امید» ایجاد کردند و توانستند بیش از 120 کرسی مجلس دهم را از آن خود کنند. اصولگرایان که بخصوص در تهران با شکست سنگینی مواجه شدند نیز همانند جبهه امید فاقد چهره‌های شاخص و اصطلاحاً ژنرال‌های باسابقه هستند. مجلس دهم بعد از 3 دوره هفتم، هشتم و نهم تنها مجلسی است که از یکدستی خارج شده و نمایندگانی از هر دو جناح سیاسی در آن حضور تقریباً هم‌وزنی دارند. به بهانه آغاز به کار این مجلس که توقعات زیادی از سوی مردم، فعالان سیاسی و اجتماعی پشت سر آن قرار دارد، مروری کرده‌ایم به ادوار 9گانه پارلمان بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و اینکه رقابت‌ها عمدتاً بین چه گروه‌هایی بوده و مهم‌ترین اتفاقات ادوار چه بوده است.

اشاره: «سایت مرکز آمار هک شد»؛ خبری که باعث تعجب بسیاری از کاربران ایرانی شد و یک روز بعد نیز خبر هک شدن سایت «سازمان ثبت اسناد و املاک کشور» و از دست خارج شدن آن از سوی خبرگزاری‌ها گزارش شد. هرچند مسئولان این سازمان اعلام کردند که این سایت هک نشده و تنها به دلیل به‌روزرسانی چند ساعتی از دسترس خارج شده است. البته تاکنون هیچ کدام از مقامات این دو نهاد اطلاعات دقیقی درخصوص این دو اتفاق ارائه نکرده‌اند و مشخص نیست که این حملات سایبری تا چه حد جدی بوده و آیا خسارتی از جمله سرقت اطلاعات کاربران ایرانی را به دنبال داشته است یا خیر؟ البته دبیر شورای عالی فضای مجازی در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس، هک سایت‌های مختلف را در دنیای امروز طبیعی عنوان و اعلام کرده که در این اتفاقات هیچ مشکلی متوجه امنیت اطلاعات کاربران نشده است. همین دو خبر کافی بود تا دوباره بحث قدیمی و فراموش شده امنیت سایت‌ها‌ی ایرانی بویژه سایت‌های دولتی به بحث داغ محافل مختلف تبدیل شود.

اشاره: سیمور هرش، خبرنگار معروف امریکایی و همان کسی است که داستان قتل عام ساکنان مای لای - روستایی در ویتنام - که در سال 1969 توسط سربازان امریکایی رخ داد را بر ملا ساخت. او همچنین نخستین گزارشگری بود که در سال 2004 از جنایات زندان ابوغریب در عراق پرده برداشت. افشاگری‌های اخیر «هرش»، که سال گذشته در «نشریه نقد لندن» آنها را منتشر کرد، مرز بین روزنامه نگاری تحقیقی و تئوری توطئه را به چالش کشیده است. او اکنون نیز در گفت‌و‌گویی با وب‌سایت اینترنتی و معتبر «Salon» که روز دوم ماه مه (13 اردیبهشت) درسالگرد کشته شدن «اسامه بن لادن»، منتشر شد، سعی کرده پرده از اسرار مرگ بن لادن بردارد. «هرش» معتقد است کشته شدن رهبر بدنام القاعده که سال 2011 به دست نظامیان امریکایی در روستای ابیت آباد در پاکستان رخ داد، فقط یک نمایش نظامی بوده که با همکاری مستقیم اسلام آباد بخوبی اجرا شده است. او با اشاره به برخی منابع آگاه که نام خیلی از آنها را مخفی نگه می‌دارد، می‌گوید، باور ندارد اسامه بن لادن بتواند براحتی در یک روستای تفریحی و مکانی که در نزدیکی محل استقرار نیروهای اطلاعاتی پاکستان است آزادانه زندگی کند. به ادعای او پاکستان قبل از سال 2006 بن لادن را دستگیر کرده بود و فقط منتظر بهترین زمان ممکن بوده تا در ازای دریافت امتیاز، مکان او را برای امریکا فاش کند. «هرش» پیشتر نیز بارها در نوشته‌های خود از آزادانه زندگی کردن بن لادن تحت حمایت نیروهای اطلاعاتی پاکستان و با حمایت مالی عربستان سخن گفته و ادعا کرده بود که جسد بن لادن هرگز به دریا انداخته نشده چرا که هیچ عکاسی از این لحظه عکسی را ثبت نکرده است و آنچه ما درباره تمام این ماجراها می‌دانیم فقط روایت‌هایی است که رسانه‌های امریکایی برای ما نقل کرده‌اند. هرش در انتهای این داستان مدعی است که محل اختفای بن لادن توسط یک افسر بازنشسته پاکستانی و در ازای دریافت جایزه میلیون دلاری و اقامت در امریکا به سیا گزارش شده است و بنابراین هیچ عملیات دلاورانه و شجاعانه‌ای برای یافتن بن لادن صورت نگرفته است. داستانی که هرش از چگونگی دستگیری بن لادن مطرح کرده است، با گفته‌های دولت امریکا و همچنین با گزارش کامل مارک بوودن - خالق اثر «پایان: گزارش قتل بن لادن»- کاملاً در مغایرت است. در این بازی ناپایدار که محصول زندگی در عصر پست مدرن است هر کسی هر لحظه با تردید از خود می‌پرسد «بالاخره چه کسی راست می‌گوید؟» سیمور هرش، به دلیل مواضع تندی که علیه دولت امریکا اتخاذ می‌کند و افشاگری‌های رسانه‌ای خود همواره مورد هجوم جریان‌هایی بوده‌ که به نظر می‌رسد از سوی دولت امریکا هدایت می‌شده است و هنوز هم می‌شود. این تهاجم‌ها حتی گاه تا آنجا پیش رفته که به او اتهام‌هایی درباره عصبی بودن و پرخاشگری هم زده‌اند. خبرنگار یک وب سایت درباره همین اتهام‌ها با او به گفت و گو نشسته ‌است