روزنامه ایران - صفحه 81

اشاره: سازمان ملل متحد، 21 سپتامبر برابر با 30 شهریور را «روز جهانی صلح» نامگذاری کرده‌ است. برقراری صلح در عرصه بین‌الملل و نفی هر گونه خشونت، همواره یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های بشر ‌بوده ‌است و سطحی از این دغدغه نیز کمابیش در ادبیات سیاسی ما به چشم می‌خورد. شاید نخستین‌بار در دوره اصلاحات و با طرح «گفت‌وگوی تمدن‌ها» بود که به مفهوم صلح به شکلی نهادمند و رسمی پرداخته ‌شد و نظریه «جهان عاری از خشونت» دکتر روحانی مجدداً توجه به صلح را در مشی سیاسی فرهنگی ما برجسته کرد. در روز جهانی صلح بر آن شدیم در گپ و گفتی با دکتر سید سلمان صفوی، رئیس مرکز مطالعات بین‌المللی صلح در لندن، «اهمیت صلح در روزگار پرهیاهوی امروز» را به بحث گذاریم. او فوق دکترای فلسفه هنر و دکترای فلسفه دین است علاوه بر اینکه ریاست آکادمی مطالعات ایرانی در لندن و سردبیری نشریه Transcendent Philosophy Journal (فلسفه متعالی) را نیز برعهده دارد. آنچه در ادامه می‌آید ماحصل گفت‌وگوی ما با او است که می‌خوانید:

مقدمه: تحزب‌ در جامعه ما پیشینه چندانی ندارد و خاستگاه آن تقریباً به پس از مشروطه و آن هم به شکلی منقطع برمی‌گردد. واقعیت این است که احزاب در تاریخ سیاسی ما روزهای پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشته‌ تا آنجا که گاه در دوره‌هایی تا مرز منحل‌شدن نیز پیش رفته‌ است اما فارغ از تاریخچه‌ای که احزاب در جامعه ما دارد قصد داریم در اینجا این موضوع را بررسی کنیم که اساساً «تکثرگرایی در قدرت» آن هم در قالب نهادهای سیاسی همچون حزب تا چه حد می‌تواند به تحقق دموکراسی بینجامد و این امر در جامعه ما چه ظهور و بروز و نتایجی دربر داشته‌است. برای بررسی این موضوع به سراغ دکتر علی محمد حاضری، استاد جامعه‌شناسی سیاسی دانشگاه تربیت مدرس رفتیم تا نظر وی را در رابطه با سهم احزاب در تحقق یک دموکراسی پویا جویا شویم. آنچه در ادامه می‌آید ماحصل این گپ و گفت است که می‌خوانید:

مقدمه: پنج عضو مخالف گزارش نهایی کمیسیون ویژه بررسی برجام در مجلس در بیانیه‌ای متن گزارش برجام را یکسونگر خواندند و تأکید کردند بیانیه قرائت شده منطبق بر منافع ملت نبوده وآثار بسیار مثبت برجام که می‌تواند راهگشای بسیاری از مشکلات جاری کشور باشد را نادیده گرفته است. علاء الدین بروجردی، غلامرضا تاج گردون، مسعود پزشکیان، عباسعلی منصوری آرانی و منصور حقیقت‌پور این بیانیه را امضا کرده‌اند. آنها خطاب به ملت شریف ایران آورده‌اند: یکشنبه گزارش بررسی برجام توسط کمیسیون ویژه در صحن علنی مجلس قرائت گردید. وظیفه خود می‌دانیم در جهت تنویر افکار عمومی و بیان واقعیت‌های موجود نکاتی چند که طرح آن ضرورت دارد به استحضار رسانده شود. شاکله اعضای کمیسیون که براساس توافق نسبی فراکسیون‌های سیاسی مجلس شکل گرفت از ابتدا بیانگر ورود جریان یکسویه در شکل گیری، تنظیم گزارشات و مدعوین بود به نوعی که بنا بر اصرار و اعمال رئیس محترم کمیسیون به شکل پدیده جدیدی که دون شأن مجلس بود گزارشات و نهایتاً متن نهایی به اذعان رئیس محترم کمیسیون خارج از مجلس تدوین گردید.حسب مصوبه کمیسیون مقرر گردید کمیسیون گزارشات کمیته‌های پنج گانه تخصصی را استماع، بحث و نقطه نظرات اعضا را اعمال نماید.با وجود طرح گزارشات کمیته‌ها که نسخه‌ای از آن موجود است روایت نهایی تنظیم شده توسط ریاست محترم کمیسیون که در جلسه نهایی تقدیم صحن کمیسیون گردید خلاف جریان قبلی بوده و تنظیم شده براساس گفتمانی بود که از ابتدا مخالف برجام بودند. متأسفانه به دلیل سوگیری حاکم بر کمیسیون به تذکرات دلسوزانه اعضا توجه نشد و گزارش یکسونگر که خارج از کمیسیون تدوین شده بود به رأی اعضای حاضر در کمیسیون (3 نفر از اعضا به دلیل اعتراض جلسه را ترک کرده بودند) گذاشته شد که نهایت با رأی 6 نفر مثبت و 4 نفر منفی به تصویب رسید.ما امضا کنندگان زیر اعتقاد داریم بیانیه قرائت شده منطبق بر منافع ملت نبوده وآثار بسیار مثبت برجام که می‌تواند راهگشای بسیاری از مشکلات جاری کشور باشد نادیده گرفته شده است. در جهت بیان واقعیت‌های برجام ضمن رد گزارش ارائه شده به پیوست گزارش آثار مثبت و یا دستیافت‌های برجام را تقدیم ملت شریف‌ایران می‌نماییم و از عموم سیاسیون و ملت‌ایران درخواست می‌نماییم حسب فرمایش رهبر معظم انقلاب که برجام بایستی عامل وحدت جامعه گردد عمل نمایند.گفتنی است امضا کنندگان‌این بیانیه، در گزارشی 165 دستاورد جمهوری اسلامی‌ایران در برنامه جامع اقدام مشترک را مورد تأکید قرار دادند. متن گزارش آثار مثبت و دستیافت‌های جمهوری اسلامی‌ایران در برنامه جامع اقدام مشترک به شرح زیر است:

مقدمه: دولت تدبیر و امید در شرایطی سکان مدیریت کشور را به‌دست گرفت که بی‌انضباطی مالی به اوج رسیده بود اما درآمدهای هنگفت نفتی بر این اوضاع بی‌سامان سرپوش می‌گذاشت. حجم نقدینگی فراتر از اندازه بهینه آن، پروژه‌های متعدد و کارشناسی نشده، بدهی هنگفت به پیمانکاران، اوضاع بی‌سامان پولی و بانکی، حباب قیمتی در بازار سرمایه، استخدام‌های بی‌ضابطه، بهم خوردن شاخص‌ها و استانداردهای بانکی، بدهی‌های کلان دولت در اثر بی‌انضباطی، بدهی‌های غیرقانونی ایجاد شده دولت و سوء جریان‌های مالی بخشی از میراثی بود که به دولت تدبیر و امید رسیده بود. محصول این شرایط این بود که اقتصاد کشور به بیماری هلندی مبتلا شود و علت اصلی آن سوء مدیریت منابع مالی حاصل از صادرات بی‌سابقه نفت و نیز اخذ تصمیمات هیأتی و انتزاعی و غیرکارشناسی در گذشته بود. در کنار این همه معضلات، اوضاع نامناسب سیاسی و بین‌المللی و تحریم‌های ظالمانه و هوشمند نظام سلطه را نیز باید اضافه کرد که برای برون رفت از این شرایط باید دولت، تدبیر به خرج می‌داد و کشور را به مسیر درست دیپلماسی بین‌المللی و اقتصاد داخلی برمی‌گرداند که چنین اتفاقی کارسخت، پیچیده و زمانبری است که امید است دولت با بهره‌گیری از کارشناسان فنی خود بتواند این مسیر صحیح را یافته و بتواند با سرعت این مسیر صحیح را طی کند. اگر بخواهیم به صورت طبقه‌بندی شده معضلات و چالش‌های اقتصادی پیش روی دولت تدبیر و امید را برشماریم می‌توانیم به موارد عمده‌ای اشاره نماییم.

اشاره: سید عباس عراقچی مذاکره کننده ارشد هسته‌ای ایران چند روز پیش برخی نقدها به برجام را «غیرمنصفانه و لجبازانه» خواند. نوشتار حاضر به ارزیابی صحت و عیار آن دسته از ادعاهایی می‌پردازد که به نام نقد به توافق هسته‌ای در گوشه و کنار فضای رسانه‌ای کشور مطرح شده است. زمانی که نمایندگان ایران و 1+5 (شامل روسیه، امریکا، چین، فرانسه، انگلیس و آلمان) پس از22 ماه گفت‌و‌گوهای فشرده و پیچیده روی متن برنامه جامع اقدام مشترک به توافق رسیدند بازار بحث و تحلیل در مورد این توافق داغ‌تر از گذشته شد. در این فضا برخی توافق ایران با 6 قدرت جهان را «تاریخی و خوب» و شماری دیگر «بد» قلمداد می‌کنند. به این ترتیب، در کنار نقدهای مفید و سازنده، انتقادهای لجوجانه و مخربی نیز با اهدافی خاص در چند ماه گذشته صورت گرفته است. انتقادهایی از این دست نه تنها به شفاف‌سازی متن توافق کمکی نکرد بلکه سبب ایجاد شبهه‌هایی در مورد برجام شد. آنچه می‌خوانید، 8 نقد رایج و البته غیر منصفانه بر برجام است که خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا) از میان مواضع مخالفان، استخراج کرده و بر حسب محتوای برجام پاسخ داده است.

مقدمه: ظرف ماه‌های اخیر تغییراتی وسیع در عرصه سیاسی ترکیه در مقابل کردهای این کشور رخ داده است. سال گذشته در چنین ایامی بود که همه تصور می‌کردند بهار روابط آنکارا و کردها آغاز شده است. این تصور با پیام نوروزی عبدالله اوجالان، رهبر کردها که سال‌ها است در جزیره امرالی در تبعید به سر می‌برد، تشدید شد. اما در قلب تابستان امسال بهار روابط این دو دشمن دیرینه به خزان گرایید و اکنون در سراشیبی تابستان به‌وضوح می‌توان سوز سرمای زمستانی آن را که تنها آتشبار گلوله‌ها به آن گرما می‌دهد، مشاهده کرد. در گفت‌و‌گو با پروفسور سدات لاچینر، رئیس مؤسسه پژوهش‌های سیاسی و اجتماعی آنکارا درباره جنگ و درگیری اخیر پ.ک.ک و آنکارا و تأثیر آن بر انتخابات پیش روی این کشور به گفت‌و‌گو نشستیم که می‌خوانید.