روزنامه شرق - صفحه 146

گروه سیاست – اشاره: صادق خرازی تابستان داغ پاریس در آگوست ۲۰۰۳ را با ابتکاری گذراند که شالوده آغاز گفت‌وگوهای هسته‌ای شد. سفیر ایران در فرانسه از مقامات مهم تهران مأموریت گرفته بود تا کاخ الیزه را با ابتکار عملی درگیر حل‌وفصل موضوع هسته‌ای کند. در همان تابستان نیروهای ایالات متحده آمریکا در خیابان‌های بغداد رژه می‌رفتند و بغداد برای دومین‌بار در تاریخ سقوط کرده بود. هر دو سقوط بغداد منشأ تحولات بزرگی در مناسبات منطقه‌ای و بین‌المللی شد. در بار دوم ابتکاری که در خود تهران هم برای توفیقش تردید وجود داشت، با استقبال فرانسه و همراهی انگلیس و آلمان روبه‌رو شد و به آغاز تماس‌ها با شورای عالی امنیت ملی به ریاست حسن روحانی، سفر کارشناسان تروییکای اروپایی و سپس سفر وزیران خارجه سه کشور به تهران و صدور بیانیه سعدآباد انجامید. از آگوست ۲۰۰۳ تا جولای ۲۰۱۵ که توافق وین حاصل شد، پرونده هسته‌ای چهار سکاندار به خود دید و گفت‌وگو با سیدمحمدصادق خرازی، مروری است بر کارنامه آنان. نقدی بر خرده‌گیران توفیق امروز که در دورانشان نقدها را برنمی‌تافتند و امروز از مقام پاسخگو به جایگاه مدعی نقل‌مکان کرده‌اند.

اشاره: احیای قطعه ٥٩٨ در بهشت زهرا... «قطعه ٥٩٨ بهشت زهرا همان قطعه‌ای است که جمع کثیری از ورشکسته‌ها و سکته‌کرده‌های اقتصادی آنجا خوابیده‌اند. سال‌ها پیش بعد از جنگ وقتی به یکباره تجارت و واردات آزاد شد، عده‌ای با انبوهی از بدهی، راهی بهشت‌زهرا شدند». این بخشی از اظهارات یحیی آل‌اسحاق، رئیس پیشین اتاق بازرگانی تهران است که روزگاری سکان‌دار وزارت بازرگانی دولت اصلاحات و سازندگی هم بوده است. او در گفت‌وگویی مشروح با روزنامه «شرق» از آماس‌های وحشتناک پشت سر دولت یازدهم خبر می‌دهد و از آنجا که دولت‌ها در ایران همواره سوار بر آماس‌های یکدیگرند، هشدارگونه از دولت روحانی می‌خواهد که برای بقای خود ابتدا به آماس‌های خطرناک اشتغال و معیشت پایان دهد تا دیگری سوار بر آن نشود. او بر این عقیده است که نظام بانکی آن‌قدر بحران‌زده و متزلزل است که حالا دیگر تکیه‌گاهی برای تولید نیست. در فحوای کلامش اشاره به این دارد که بانک‌ها هوای بزرگان و بزرگ‌ترها را در سر داشتند و اتفاقا حالا ضربات پی‌درپی بر پیکره خود را از همین بزرگان می‌خورند. به اعتقاد وی، اگر تدبیر نباشد، تولیدی که همچنان در منگنه است، پاهایش به سمت بهشت‌زهرا دراز خواهد شد.

اشاره: شهید سید اسدالله لاجوردی، ۲۰ شهریور ۱۳۵۹ با نظر مساعد امام خمینی و آیت‌الله بهشتی به عنوان دادستان انقلاب تهران انتخاب شد؛ لاجوردی در سال ١٣١٤ در تهران متولد شد. در دهه ٣٠خورشیدی، در دومین سال دبیرستان‌، ترک تحصیل کرد و در کنار پدر به کار مشغول شد. با‌این‌همه‌، درس را در خانه به صورت علوم قدیمه ادامه داد. او در شکل‌گیری جمعیت مؤتلفه اسلامی نقش برجسته‌ای داشت‌. ایشان هنگام ورود امام به ایران در کنار شهید مهدی عراقی و شهید اسلامی، از مسئولان انتظامات کمیته استقبال از امام‌خمینی، بود. روش مدیریت اسدالله لاجوردی در اوایل انقلاب به گونه‌ای بود که با انتقادات برخی مسئولان روبه‌رو شد. او در مراسم تودیع خود در سال ١٣٦٣، به این اختلاف‌نظر‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: «برادران، شاید از حدود یک سال، یک‌سال‌ونیم پیش در جریان هستند که من خودم با شورا مطرح کرده بودم یا به بعضی از برادران دیگر می‏‌گفتم من می‌دانم برنامه حذف گام‌به‌گام و تدریجی برای ماها وجود دارد». او در بخش دیگری از سخنرانی خود می‌گوید: «ببینید برادران، واقعیت قضیه این است که خب من یک نوع طرز تفکری داشتم خاص خودم و شاید از این طرز تفکر خیلی از برادرهایم رنج بردند که می‌دانم رنج هم می‌برند. من معمولا یک آدمی هستم مثل این چوب‏های خشک می‌مانم، نمی‏دانم یک جوری، این جوری‏ام دیگر! تحت‌تأثیر قرار نمی‏گیرم. شاید یک‌سری از آن حالات طبیعی آدم‌های معمولی را من از دست داده باشم. اگر مثلا فلانی زنگ می‌زد برای توصیه راجع به یک پرونده، خب شما واکنش‌های من را خوب می‏دیدید که چه جوری واکنش دارم، پرخاش می‏کردم. الان یک کسی زنگ زد، پدر خانمم زنگ زد که فلانی باباش مریض است، من آن‌چنان از کوره در رفتم که نزدیک بود با اینکه خوب می‏دانید پدر خانم انسان جای پدر آدم است دیگر و من هم به او بسیار علاقه‏‌مندم، اما همین قدر که زنگ زد و گفت فلانی باباش مریضه یک فکری..، اصلا نگذاشتم دیگر دنبال حرفش را بگیرد. آن‌چنان پرخاش کردم که بیچاره ترسید گوشی را گذاشت زمین؛ یعنی حال من این‌جوری است...». او در سال ۱۳۷۷ در حجره‌ای در بازار به دست منافقین ترور شد.به مناسبت سالگرد انتخاب ایشان به عنوان دادستان تهران با آیت‌الله سید حسین موسوی‌تبریزی، رئیس خانه احزاب و دبیر مجمع محققین و مدرسین حوزه علمیه قم در دفتر مجمع به گفت‌وگو نشسته‌ایم. ایشان از سال ١٣٦٠ تا ١٣٦٣ دادستان کل انقلاب بوده‌اند و از نزدیک با شهید لاجوردی ارتباط داشتند.

مقدمه: گروه اقتصاد - پس از امضای توافق بین ایران و گروه موسوم به ١+٥ و پیش از قطعی‌شدن آن در کنگره و مجلس شورای اسلامی، اعلام آمادگی کشورهای مختلف برای همکاری با ایران شدت گرفت. این جریان، آن‌گونه که در دولت قبل با تعبیر «زنبیل‌گذاشتن کشورهای خارجی در صف» برای گرفتن نوبت همکاری با ایران توصیف می‌شد، در دوران پساتوافق، فراتر از شعار و در واقعیت اتفاق افتاد. هیأت‌های بلندپایه خارجی یکی پس از دیگری وارد ایران شدند و در صدر اخبار رسانه‌های جهان قرار گرفتند. آن‌دسته از شرکت‌های خارجی که به‌واسطه تشدید تحریم‌ها از مشارکت در اقتصاد ایران محروم شده و مدت‌ها پیش از امضای توافق، رایزنی‌های خود را برای ازسرگیری مشارکت آغاز کرده بودند نیز بی‌درنگ وارد عرصه گفت‌وگو شدند. آنچه در دیدار اغلب شرکت‌ها و اکثر هیأت‌های خارجی مورد توجه و بحث و گفت‌وگو قرار گرفت، گسترش همکاری‌ها در حوزه‌های نفت، گاز و فراورده‌های نفتی ایران بود. در کنار اینکه حضور در صنعت نفت و پتروشیمی ایران می‌تواند جذابیت زیادی برای شرکت‌های خارجی داشته باشد، مهم‌ترین نیاز صنعت نفت ایران، سرمایه و تکنولوژی و دانش فنی روز و مدرن است و همین باعث می‌شود کسانی در همکاری با ایران برتری پیدا کنند که در این زمینه‌ها سرآمد باشند. برای آگاهی از چندوچون مذاکرات هیأت‌های خارجی و قراردادهایی که احتمالا در حوزه‌های نفت، گاز و فراورده‌های نفتی امضا شده است، با حمید حسینی، عضو هیأت‌مدیره اتحادیه صادرکنندگان فراورده‌های نفت، گاز و پتروشیمی، گفت‌وگویی انجام‌ داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید.