روزنامه آفتاب یزد - صفحه 18

مقدمه: شاید بتوان او را نیز در زمره سیاسیون ثابت قدم نامید؛چرا که تاکید و تصریح دارد اگر منتقدان وی صدها باردیگر از مسلک اش گلایه کنند باز هم روش خود را تغییر نمی‌دهد.محمد رضا عارف تاکید دارد اهل نمایش نیست.می گوید شعار هم نمی‌دهم.تصریح دارد که فقط با عملکرد خود پاسخ می‌دهد.در لفافه مصداق بارز این مهم را جلسه رای اعتماد به سه وزیر پیشنهادی می‌داند.معتقد است برهمان صندلی خود، آن پایین، بدون آنکه نطقی کند یا فریاد بزند دولت روحانی را از مهلکه رای اعتماد نجات داده است.اشاره به ساعت یک بعد از ظهر دارد.می گوید از همان ساعت بود که فراکسیون فعال گردید و ورق عوض شد.پیش بینی می‌شد وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش رای نیاورد اما فراکسیون امید بود که توانست او را به میدان بازگرداند.البته این سخنان تاکنون نتوانسته منتقدان عارف را قانع کند.آنان همچنان اعتقاد دارند که آقای رییس باید بیشتر فعال شود تا بتواند ضریب نفوذ فراکسیون را افزایش دهد.اما به نظر می‌رسد محمد رضا عارف در گفتگو با آفتاب یزد آب پاکی را روی دست منتقدان خود ریخته است.او محکم می‌گوید که تغییر نمی‌کند. زیرا به رویکرد خود اعتقاد و ایمان دارد. البته گفتگوی ما فقط منحصر به شخص عارف نبود.وی در بخش‌ها‌ی مختلف مصاحبه درباره ابهامات اخیر در مورد طرح امنیت سخنرانی، فقدان‌ها‌شمی، استراتژی انتخاباتی اصلاح‌طلبان،عملکرد دولت،گفتگوی ملی و.. . سخن گفت.رییس فراکسیون امید مجلس مثل همیشه متین و آرام سخن گفت و لهجه یزدی او شیرینی مصاحبه بود.این گفتگو که در دفتر وی انجام گردید در پیشگاه شماست:

اشاره: یک ماه و چند روز از هفتم اسفند گذشته اما پس‌لرزه‌های آن شکست تاریخی هنوز هم دل اصولگرایان را می‌لرزاند و مامن سیاسی‌شان را برآشفته ساخته. دگرگونی انتخاباتی روزهای آخر سال 94 آنچنان در نخستین ایام 95 قد علم کرده است که حالا انتقادهای اعضای جریان راست بر سر شورای ائتلاف اصولگرایان، تلی از آوار شده. به همین روست که عده ای از محافظه کاران به دنبال باز سازی حیات قدرت خویش دست به اظهارنظرهای گوناگون زده وازدرتوجیه شکست خویش برآمدند. اما در تایید برآشفتگی فعلی جریان راست پس از انتخابات هفتم اسفندماه همین بس، که تناقض در گفتارهای آنان پیرامون دلایل ناکامی شان بدجور توی ذوق می‌زند. مثلا یکی از نمایندگان اصولگرای مجلس، از انتخابات آن روز با نام " جمعه سیاه " نام می‌برد و آن نماینده دیگر بر صحبت های همتایش می‌تازد و می‌گوید که نباید چنین لفظی را به کار برد، یکی می‌گوید نمی شود همه اصولگرایان را از یک طیف دانست و آن لیست 30 نفره شکست خورده را اصولگرا معرفی کرد و دیگری آن لیست را مورد اجماع نهایی اصولگرایان می‌داند و شانه خالی کردن از اصولگرا بودن لیست حداد عادل را فرافکنی برمی شمرد. یکی از اصولگرایان چاره کار را بر تاختن به مردم تهران – که به جناح متبوعش پشت کرده و رای نداده‌اند - می‌داند و آن یکی، محافظه کاران را نه تنها شکست خورده نمی داند بلکه پیروز میدان معرفی می‌کند! یکی به دنبال آسیب شناسی دلایل شکست اصولگرایی است و آن دیگری پایش را در یک کفش کرده و چشمش را به حقیقت بسته که "چه کسی گفته ما (اصولگرایان )باختیم بلکه پیروز بلامنازع رقابت‌ها بوده‌ایم! و عده‌ای همچنان با توجیه می‌خواهند دلیل و سند بیاورند که رای نیاوردن لیست 30نفره اصولگرایان به معنای ناکامی آنها نیست. اما در بحبوحه این جریانات و اتفاقات، تحرک‌های اخیرمرد عدالت پیشه و مهرورز سابق! محمود احمدی‌نژاد را هم بگذارید که تا توانسته در این چند روز با جلسات و میتینگ‌های سیاسی‌اش گرد و خاک کرده و شائبه ورودش به انتخابات ریاست جمهوری سال 96 را برسر زبان‌ها انداخته است و همین موضوع است که باعث شده تا دوباره نوع واکنش و عملکرد اصولگرایان در قبال کاندیداتوری احمدی‌نژاد برای انتخابات سال 96 را تبدیل به یک سوژه ناب کند. آنچه که اساسا مورد سوال بسیاری از مردم است اینکه اگر بخشی از اصولگرایان و یا احمدی‌نژادی‌ها مورد تایید اصولگرایان نیستند و باید آنها را تافته ای جدا بافته دانست، پس چرا عملا اصولگرایان به طور صریح از آنها تبری نجستند و هر بار به گونه‌ای این جریانات و گروه‌ها را به دل خود راه داده اند؟ راستی! اگر شکست لیست اصولگرایی تهران را نباید به حساب شکست جریان اصولگرایی در پایتخت گذاشت پس بایدبه روی آن چه عنوانی بگذاریم؟ ابوالقاسم رئوفیان از چهره‌های اصولگرا ودبیر کل حزب ایران زمین به سوالات آفتاب‌یزد در این باره پاسخ می‌دهد.

مقدمه: 10 روزی است که محمود احمدی نژاد و یارانش توانسته‌اند به آرزوی همیشگی خود دست یابند و پس از یک دوره دوری از لنزهای دوربین و صدر‌نشینی در اخبار روز، دوباره تاپ نیوز رسانه‌ها را به تسخیر خود درآورند. چگونگی استیلا بر راس خبرها برای آنها از اهمیت خارج است و آنچه در این میان برای احمدی‌نژادی‌ها مهم جلوه می‌کند تنها، دیده شدن و خوانده شدن است. در چنین شرایطی چه اهمیتی دارد اگر شوهایشان، دستمایه شوخی و خنده کاربران شبکه های اجتماعی و سوژه طنازی طنز پردازان کشور شود. به هر روی، احمدی‌نژادی‌ها 10 روز پرکار و مملو از گاف و سوتی را سپری کردند. 10روزی که با فصل انتخابات ریاست جمهوری 96 تلاقی کرده بود و از همین روی، سوتی‌های احمدی‌نژادی‌ها هم رنگ و بوی انتخاباتی به خود گرفته بود؛ شروع آن با نامه رئیس دولت‌های نهم و دهم به دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا بود و پایان آن هم به همان نامه مرتبط می‌شد. هشتم اسفند ماه 95 را می‌توان نقطه آغاز گاف‌های انتخاباتی احمدی‌نژادی‌ها دانست و پایان آن را روز گذشته یعنی هجدهم اسفندماه 95 در نظر گرفت. در طول این 10 روز شخص محمود احمدی نژاد هفت گاف واضح داده است که در ادامه می‌خوانید: