دوقطبی سازی

اکنون زمان آن است که نهادهای فرهنگی و جریان‌های مردمی، پیش از آنکه دیر شود، با آینده‌نگری و برنامه‌ریزی، هویت اصیل ایرانی-اسلامی را در قالب‌هایی نو و جذاب به نسل جدید عرضه کنند. در غیر این صورت، فستیوال‌هایی چون کوچه، تنها نوک کوه یخی خواهند بود که در دهه آینده، شکاف‌های عمیق‌تری در جامعه ایجاد خواهند کرد.

یکی از واژه‌هایی که در صحنه تحولات سیاسی کاربرد دارد، دوقطبی شدن جامعه (Polarization) است. این مسئله گاهی فراتر از دو قطبی با عنوان شکاف سیاسی(Political Divide) استفاده می‌شود.

شرایط موجود در عراق نشات گرفته از دخالت بازیگران خارجی همچون آمریکا و انگلستان با همراهی برخی جریان‌های داخلی است و این شرایط بیش از همه به ضرر مردم این کشور تمام خواهد شد. آمریکا طرحی را در عراق در نظر گرفته است که به ترتیب شامل؛ ایجاد خلا سیاسی، افزایش تنش‌های سیاسی، ایجاد دوقطبی و سپس جنگ داخلی است. این طرح با همراهی برخی کشورها و با همسویی برخی فرقه‌های دروغین همچون یمانی‌ها و صرخی‌ها قابلیت اجرایی خواهد داشت.

غرب وحشی با ایدئولوژی کفر، شرک و الحاد همه مظاهر انسانیت را به سخره گرفته بود. با دو جنگ جهانی میلیون‌ها انسان را به کام مرگ کشانده بود تا به یک معادله دوقطبی تقسیم جهان برسد.

کشور را دوقطبی نباید کرد؛ مردم را به دو دسته نباید تقسیم کرد. مثل آن حالتی که در سال59، متأسفانه رئیس جمهور وقت مردم را به دو دسته مخالف و موافق تقسیم کرد.

دوقطبی‌های مخرب عمدتاً ازسوی بازیگرانی طراحی و به آنها دامن زده می‌شود که بیش از آنکه برنامه‌ای برای اداره‌ کشور داشته باشند، به نتیجه رقابت ها فکر می‌کنند. اما در پاسخ باید گفت عمدتاً ازسوی سه طیف به این موضوع دامن زده می‌شود ...