پهلوی‌

انقلاب اسلامی ایران، در برابر چالش‌های عصر جهانی شدن و هجوم فرهنگی، تنها به دفاع منفعلانه اکتفا نکرده، بلکه با ارائه تعریفی نو و عملگرا از «هویت ایرانی- اسلامی» و ایجاد نهادهای مروج سبک زندگی دینی، به تقویت فعالانه این هویت پرداخته است. این موفقیت مبتنی بر سه استراتژی کلیدی است:

مروری بر اقدامات ضد اسلامی دیکتاتور اول پهلوی/ «رضاخان» و «محمدرضا» عوامل گوش به فرمان و منصوب شده به دست ابرقدرت‌های زمان خود بودند و اطاعت بی‌چون و چرا از قدرت‌های بیگانه شرط لازم بقای آنها بود.

نگاهی به جابه‌جایی شاه ایران توسط انگلیس/ در ماجرای عزل و تبعید رضاخان و جانشینی محمدرضا، آنچه بیش از هر چیزی آشکار است، نفوذ مستقیم و باواسطه بیگانگان در این سرزمین است. بخشی از امور دربار ملکه انگلیس در ایران از سوی ایادی نفوذی آنان دنبال شده است. این افراد که اغلب در فرنگ درس خوانده بودند، عملاً در دوران پهلوی به عمله‌هایی برای پیشبرد برنامه‌های ضدانقلاب بدل شده بودند.