حجاریان - صفحه 4

اشاره: سعيد حجاريان را به عنوان مغز متفكر اصلاحات مي‌شناسند؛ مغزي كه در دو مقطع سال‌هاي نخستين انقلاب اسلامي و مدتي كوتاه پس از روي كار آمدن دولت بر آمده از دوم خرداد هدف گلوله شب‌كوران قرار گرفت و بسياري از دشمنان اصلاح‌طلبي هنوز هم هر شكلي از هجمه به اصلاحات را با لعن و نفرين او آغاز مي‌كنند البته به قول عزيزي جواب اينكه چرا با او چنين مي‌كنند دشوار نيست و در كش آسان است. «دشمنش هستند چون هنوز مي‌انديشد و سعيد حجاريان چون مي‌انديشد خصم آنهاست». او جزو مشاوران ارشد در دولت اصلاحات بود و پس از آن نيز تمامي فراز و نشيب‌هاي سياسي اجتماعي را رصد كرده است. حجاريان در هر مقطعي از سياست‌ورزي از انديشه‌ورزي خود پيشنهادهاي مشخصي در تاكتيك‌هاي پيشروي اصلاحات در ايران داشته و حالا از پس سال‌ها فعاليت، اولويت اصلي اصلاح‌طلبان در دوران فعلي را تاكيد بر سازماندهي اجتماعي و استفاده از فرصت‌هاي آتي توسط آنان مي‌داند.

اشاره: هفته گذشته «اعتماد» گفت‌وگويي با سعيد حجاريان را منتشر كرد. تئوريسين اصلاحات پيشنهاد اصلاح قانون انتخابات را داد؛ طرحي كه انتخابات در ايران را به سمت حزبي شدن سوق دهد تا در چنين فرآيندي همه جناح‌هاي سياسي به اندازه پايگاه اجتماعي‌شان كرسي داشته باشند و هيچ گروهي حذف نشود و از سوي ديگر با وجود سيستم حزبي بتوان سطح مجلس و نمايندگان را بالا برد. در اين گفت‌وگو حجاريان از يك چهره اصولگرا چندين‌بار نام برد. چهره‌اي كه در ميان اصولگرايان بيش از هر كسي از تحزب دفاع مي‌كند و خودش هم دنباله‌رو كار تشكيلاتي است. از همين رو بود كه بر آن شديم پيشنهاد سعيد حجاريان را با محمدرضا باهنر مطرح كنيم، پيشنهادي كه مورد استقبال او قرار گرفت. باهنر نه تنها با سعيد حجاريان در مورد طرح ملي شدن انتخابات موافق است بلكه پا را فراتر هم مي‌گذارد و از لزوم اصلاح قانون اساسي سخن مي‌گويد. نايب‌رييس مجلس نهم معتقد است اگر چنين سيستمي براي انتخابات پياده شود بايد شيوه اداره مجلس هم تغيير كند و پارلمان به شكل حزبي اداره شود، كاري كه نيازمند اصلاح قانون اساسي است. با هنر در اين گفت‌وگو از دلايل شكست تجربه حزبي در ايران مي‌گويد و با صراحت تاكيد مي‌كند سيستم مردمسالاري ديني بدون وجود احزاب به بن‌بست خواهد رسيد و مي‌گويد كه حاضر است براي بحث در مورد طرحي كه سعيد حجاريان پيشنهاد داده است پيشقدم مذاكره با اصلاح‌طلبان شود. باهنر هم مانند حجاريان براي نخستين قدم به مجلس دهم پيشنهاد مي‌كند تا طرح استاني شدن انتخابات را به صحن بازگرداند و با رفع ايراداتش آن را تصويب و كشور را يك قدم به طرحي كه در سر حجاريان مي‌گذرد، نزديك كند. با گذشت هفت سال از حوادث تلخ سال ٨٨ و فاصله عميقي كه ميان اصلاح‌طلبان و اصولگرايان افتاده بود حال به‌نظر مي‌رسد فضاي سياسي كشور به سمت تعادل پيش مي‌رود. چهره‌هاي دو طرف از طرحي نو سخن مي‌گويند و طرحي كه از يك دغدغه مشترك نشات مي‌گيرد، دغدغه‌اي كه شايد بتواند زمينه‌ساز يك طرح ملي براي همه جناح‌هاي سياسي كشور شود. طرحي كه عملياتي شدن آن بي‌ترديد زمان زيادي را مي‌طلبد اما حركت به آن سمت بايد از يك نقطه آغاز شود و شايد نقطه آغاز آن همينجا باشد كه محمدرضا باهنر مي‌گويد كه تيتر بزنيد « من با سعيد حجاريان موافقم ».

ناديده گرفتن واقعيات و تصور افزايش هواداران اصلاحات نه تنها مشکلي از اصلاح طلبان حل نکرده بلکه به مشکلات آنها و حتي کشور افزوده است. نگاه واقع بينانه به صحنه سياسي پس از انتخابات، پذيرش شکستي است که حجاريان همو که اصلاحاتي‌ها از وي به عنوان مغز متفکر جريان خود ياد مي‌کنند، به آن اشاره کرده است.

سناریوی «پارلمان در سایه»‌ توسط سعید حجاریان با اهداف سیاسی مشخصی درباره کارکرد جریان اصلاحات در درون مجلس دهم مطرح شده است؛ پروژه‌ای که در خدمت گروه خاصی در جریان اصلاحات است.

پارلمان در سایه می تواند ضمن ایجاد محدویت‌های جدی برای عارف؛ او را نیز به نوعی تحت سیطره یک جریان بالا دستی در جریان اصلاح طلب قرار دهد.