مباهله

واقعه مباهله صرفاً یک رویداد تاریخی نیست، بلکه دکترین عملیاتی اسلام در مصاف با قدرت‌های متخاصم را ترسیم می‌کند: ایستادگی بر سر اصول بدون ذره‌ای عقب‌نشینی، اما با آمادگی کامل برای لحظه تعیین‌کننده.

مباهله یکی از مهم‌ترین رخدادهای عصر پیامبر(ص) بود که در قرآن بر آن تصریح شده و بیانگر جایگاه ویژه اهل بیت(ع) و مورد استناد ائمه(ع) در مناسبت‌های مختلف بوده است.

ماه «ذی‌الحجه» دوازدهمین و آخرین ماه از ماه‌های قمری و همچنین از ماه‌های حرام و ماه‌‌های حج است.

روز ۲۴ ذیحجه روز مباهله و جبهه آرایی حبهه حق در مقابل جبهه باطل است.

روزی که پیامبر خدا قصد مباهله کرد، قبل از آن عبا بر دوش مبارک انداخت و حضرت امیرالمؤمنین، علی و فاطمه و حسن و حسین را در زیر عبای مبارک جمع کرد و گفت: «پروردگارا! هر پیغمبری را اهل بیتی بوده است که مخصوص ترین خلق به او بوده اند. خداوندا! اینها اهل بیت من هستند. پس شک و گناه را از ایشان برطرف کن و ایشان را پاک پاک کن.» در این هنگام جبرئیل نازل شد و آیه تطهیر را در شأن ایشان فرود آورد: «همانا خداوند اراده فرمود از شما اهل بیت، پلیدی را برطرف فرماید و شما را پاک پاک کند».