صدام - صفحه 4

يکي از مهمترين خيانت هاي منافقين از آغاز جنگ تحميلي همکاري اطلاعاتي و دادن اطلاعات سري کشور به رژيم بعث عراق است. در واقع منافقين گمان مي کردند که عراق کار انقلاب را يکسره مي کند لذا خود را نزد رژيم بعث به عنوان يک گروه سراسري معرفي نموده بودند تا در قدرت آينده ايران حرف اول را بزنند.

امام خامنه‌ای (مدظله‌العالی) رشد جمعیت چهار درصدی در دهه ۶۰، نیاز به علاج داشت که علاج آن، همان سیاست‌های کاهش جمعیت بود؛ اما تداوم این سیاست‌ها باید متوقف می‌شد، زیرا مشکل پیری جمعیت علاج ندارد. (95/6/23)

بعد از ورود به خاک ایران با هواپیما به مقصد تهران پرواز کردیم. زمانی که هواپیما به نزدیکی مرقد مطهر امام رسید به خاطر اینکه اسرا مرقد مطهر را زیارت کرده باشند یک دور به گرد حرم امام(ره) چرخید و غم و اندوه اسرا را دو چندان کرد.

اشاره: سیدمحمود دعایی با توتضع و فروتني خاص خودش به دفتر روزنامه آمده بود. دلیل هم البته روشن بود. پخش گسترده اطلاعاتی از چگونگی آغاز جنگ در فضای مجازی، دعایی را بر آن داشت تا مجموعه اطلاعاتی را که در‌این‌باره داشت در اختیار ما قرار دهد. ماجرا از این قرار است که عبدالعلی بازرگان در مصاحبه‌ای که با یکی از سایت‌های خبری داشته است به نقل خاطره‌ای پيش از آغاز جنگ می‌پردازد. در آن خاطره آمده است «روزی در سال ١٣٥٩ از شورای انقلاب از من خواستند برای مشورت در مسئله مهمی در جلسه شورا شرکت ‏کنم. وقتی به جلسه رفتم دیدم آقای دعایی سفیر ایران در عراق نیز در جلسه حضور دارد. گفتند آقای دعایی ‏گزارشی دارند. آقای دعایی بیان کرد که... هفته گذشته صدام حسین مرا احضار کرد و پس از ‏بیان اعتراض شدید به دخالت‌ها و اخلال‌ها، گفت این وضع برای من قابل‌تحمل نیست. شما بروید تهران و به آقای ‏خمینی بگویید من اولین دولتی بودم که جمهوری اسلامی را به رسمیت شناختم و اگر اجازه بدهند من (صدام) ‏خودم شخصا به ایران می‌آیم تا با مذاکره اختلافاتمان را حل کنیم اگر مایل نیستند با من مذاکره کنند، من یک هیأت ‏عالی‌رتبه به ایران می‌فرستم و یا دولت ایران یک هیأت عالی برای مذاکره به عراق بفرستد تا اختلافات فی‌مابین حل ‏شود زیرا ادامه این وضع برای من قابل‌تحمل نیست و من برای خاتمه‌دادن به این وضع به ایران حمله نظامی ‏خواهم کرد. سپس آقای دعایی تأکید کرد این آدمی است که حمله خواهد کرد.‏ شورای انقلاب تصمیم می‌گیرد که آقای دعایی به اتفاق آقای مهندس بازرگان و آقای دکتر بهشتی برای بیان ماجرا ‏و تعیین تکلیف به دیدار رهبر انقلاب بروند. در این دیدار ابتدا آقای دعایی شرح کامل ماجرا و نهایتا تهدید صدام را ‏بیان می‌کند. رهبر انقلاب در پاسخ به او می‌گویند محلش نگذارید. سپس آقای مهندس بازرگان به استدلال می‌پردازد ‏که... رهبر انقلاب در ‏پاسخ می‌گویند گفتم محلش نگذارید. مجددا آقای دکتر بهشتی شروع به استدلال می‌کند اما آیت‌الله خمینی تا سخن او ‏پایان گیرد تحمل نمی‌کنند و از جایشان برمی‌خیزند و برای بار سوم تکرار می‌کنند که گفتم محلش نگذارید و به طرف ‏در اندرونی حرکت می‌کنند. آقای دعایی که بسیار ناراحت‌ شده بود می‌گوید آقا من به بغداد نخواهم رفت. آقای ‏خمینی که نزدیک درِ اندرونی رسیده بودند، پس از تأمل کوتاهی رویشان را به‌ طرف دعایی برگردانده و می‌گویند ‏وظیفه شرعی‌ات است که بروی و بدون اینکه منتظر پاسخ شوند، به قسمت اندرونی وارد می‌شوند. آقایان به شورای ‏انقلاب برمی‌گردند و آقای دعایی بسیار ناراحت بوده درحالی‌که گریه می‌کرده است می‌گوید به خدا قسم او (صدام) ‏حمله خواهد کرد. هیچ‌کس کاری نمی‌تواند بکند و مدتی بعد عراق به ایران غافلگیرانه حمله می‌کند». این خاطره در روزهای گذشته ظاهرا به طور گسترده‌ای در فضای مجازی باز‌نشر شده است. این در حالی است که قبلا سید محمود دعایی این موضوع را تکذیب کرده بوده است. مدير‌مسئول روزنامه اطلاعات در گفت‌وگو با «شرق» از ماجراي سفارت خود در عراق سخن گفته است:‌

بعد از سقوط صدام برای دیدار با خانواده‌ام به عراق سفر کردم. سراغ پسر بزرگترم علی را که گرفتم دیدم همه بغض کردند. با اصرار زیاد گفتند چند سال پیش نیروهای استخبارات، علی را شبانه از منزل بیرون بردند و از آن وقت به بعد خبری از او نشد.

سال‌ها قبل کاروانی را با نام «کشتی دوستی» راه‌اندازی کرده بود. با عمو پورنگ، تعدادی از دانش‌آموزان ایرانی را برای دیدار با کودکان عراقی به اروند برده بود. این کودکان ایرانی با همتایان خود در یک کشتی بر روی اروند با هم دیدار کردند و همانجا متحد شده بودند که ما دشمن همدیگر نیستیم؛ بلکه دشمن مشترک ما صدام و آمریکاست. این‌ها فقط بخشی از فعالیت‌های فرهنگی شهید طاهری بود.

صادق ملکی، تحلیلگر و کارشناس ارشد سیاسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: نقش کشورهایی که دنباله‌رو توهم هلال شیعی بوده و برای چالدران بزرگداشت برگزار می‌کنند بی‌شک در شرایط امروز خاورمیانه نقشی اساسی بوده و می‌باشد.