عباس عبدی - صفحه 5

مقدمه: روحاني رييس‌جمهوري در آستانه تشكيل كابينه است. او از سال ٩٢ در ائتلافي با اصلاح‌طلبان به رياست‌جمهوري رسيد و در طول اين ٤ سال نشان داد بر عهد خود استوار است. به گونه‌اي كه در برخي موارد اين اصلاح‌طلبان بودند كه مي‌گفتند انتظار چنين عملكرد درخشاني از او را نداشتيم. طي روزهاي گذشته روحاني دو سخنراني مهم و منسجم در مراسم تنفيذ و تحليف خود ارايه كرد. آنچه او در اين دو جلسه گفت نشان‌دهنده شناخت دقيقش از چالش‌ها و مشكلات كشور بود. روحاني بر گفتمان انتخاباتي خود تاكيد دارد و معتقد است رويكردهاي دولت دوازدهم بايد برآمده از خواست و مطالبات ٢٤ ميليون نفري باشد كه در انتخابات رياست‌جمهوري او را برگزيده‌اند. «اعتماد» در گفت‌وگويي با عباس عبدي، روزنامه‌نگار و تحليلگر سياسي اصلاح‌طلب به بررسي آنچه روحاني گفت و آنچه بايد انجام دهد، پرداخته است.

اشاره: عباس عبدي فعال سياسي اصلاح‌طلب معتقد است كه جريان اصولگرايي اگر مي‌خواهد از مردم راي بگيرد بايد به اساس حاكميت مردم اعتقاد داشته باشد در غير اين صورت از دل آن جريان‌هاي انحرافي غير مرتبط با اصولگرايي شكل مي‌گيرد.

اشاره: عباس عبدي، تحليلگر و فعال سياسي اصلاح‌طلب اعتقاد دارد مهم‌تر از انتخاب وزرا، مشخص شدن رويكرد وزارتخانه‌ها و كابينه است. از همين جهت است كه مي‌گويد: «آقاي روحاني در درجه اول بايد رويكردهايش را اعلام كند. پس از آن متناسب با رويكردها ببيند چه افرادي براي كابينه مناسب هستند يا نيستند.» اين فعال سياسي اصلاح‌طلب البته اعتقاد دارد افرادي كه براي كابينه دوازدهم انتخاب مي‌شوند «بايد افرادي خلاق باشند كه زير بار رويه‌هاي نادرست جاافتاده نروند. از خودشان ايده و برنامه داشته باشند و به كارشان عشق بورزند تا تغييري ايجاد كنند. نه اينكه نام‌شان بالاي سر وزارتخانه باشد و فقط در تاريخ ثبت شود كه وزير بوده‌اند.» عبدي تلويحا به روحاني توصيه مي‌كند كه اشتباه مرحوم مهندس بازرگان را در تركيب دولت موقت تكرار نكند. براي اين توصيه خود اينگونه دليل مي‌آورد: «بدون اينكه بخواهم تاكيد كنم كه چه كسي و از چه حزب و گروهي بيايد، اين را تاكيد مي‌كنم كه اگر سياست مبتني بر مشاركت عمومي نباشد، شكست مي‌خورد. كسي نمي‌تواند اين را بگويد كه نيروهاي سياسي كنار بروند كه ما مي‌خواهيم كاري انجام دهيم. چنين ايده‌اي با سياست دموكراتيك ارتباطي ندارد. همان اشتباهي مي‌شود كه مرحوم بازرگان در ابتداي انقلاب كرد. انقلاب كه شد كابينه‌اي را روي كار آورد كه براي كساني كه در انقلاب بودند، نامانوس، ناشناخته و بي‌ارتباط با نيروهاي انقلاب بود. ولو اينكه اين كابينه به لحاظ كارايي خوب هم باشد، (البته اين فقط يك فرض است) به لحاظ مشاركت‌جويي ناكارآمد است و نتيجه اين مي‌شود كه در نهايت چنين دولتي زمينگير مي‌شود. چنين دولتي امكان ندارد كه بتواند كار خود را انجام دهد و جلو ببرد.»

مقدمه: رييس‌جمهور به معدني رفت كه بسياري از معدنچيانش هنوز بغض همكاران زير آوار مانده را در گلو داشتند. معدنچياني كه در روزهاي اول با اميد زنده يافتن همكاران و اين روزها با اميد يافتن پيكر همكاران‌شان در دل آوار پايين مي‌روند. معدنچيان ديروز اما يك مهمان مهم داشتند. مهماني كه مي‌دانست ميزبانانش به سبب همان بغضي كه در گلو دارند آنچنان استقبال خوبي از او نخواهند داشت. مهمان اما به ميان معدنچيان داغدار رفت تا رييس‌جمهور درد باشد. حسن روحاني ديروز به ميان معدنچيان و خانواده‌هاي‌شان رفت. بغض تركيده‌شان را شنيد و اعتراض‌هاي‌شان را به گوش سپرد. اما اعتراض معدنچيان به حسن روحاني با واكنش‌هاي بسياري مواجه شد. مخالفان دولت آن را يك برگ برنده در روزهاي منتهي به انتخابات دانستند و مردم تصاوير و فيلم‌ها را ديدند و از شكست فاصله ميان مردم و دولت كه با يك «اعتراض امن» همراه بوده است خوشحال شدند. عباس عبدي تحليلگر سياسي اصلاح‌طلب اما نگاه ديگري به اين موضوع دارد. پيشنهاد مي‌دهد كه اين روز در تاريخ سياست ايران ثبت شود چرا كه ديروز برخلاف رويه سابق سياست وارد عرصه مدرن و دموكراتيك شده است. رفتار ديروز روحاني را نشان‌دهنده اعتماد به نفس و آرامش او مي‌داند و مي‌گويد شنيدن صداي اعتراض مردم باعث شد كه ديروز فضا به سمت روحاني تغيير كند. متن گفت‌وگوي كوتاه «اعتماد» با عباس عبدي را در ادامه مي‌خوانيد:

اشاره: سد راه اصلاح‌طلبان در سال‌هاي اخير اگرچه بيشتر و بيشتر شد و آنها نسبت به جريان سياسي رقيب زمين بازي محدودتري براي بازي داشتند اما توانستند گوي سبقت را از رقيب بربايند و حالا دومين انتخاباتي است كه رفرميست‌هاي سياسي ايران با اتحاد و انسجام و ضرباهنگي واحد توانسته‌اند از عصر يخبندان سياست‌ورزي رهايي يابند و با طرحي نو، فصلي جديد را آغاز كنند؛ فصلي كه بيش از همه رنگ و بوي دوم خرداد بيست سال پيش را دارد. اصلاح‌طلبان با هماهنگي و حمايت با اعتدالگرايان و ميانه‌روهاي اصولگرا در انتخابات‌ اخير به هر آنچه مي‌خواستند رسيده‌اند. مجلس، رياست‌جمهوري و شوراها حالا مديراني از جنس اصلاحات يا موتلف اصلاحات دارد. با اين حال به سبب اعتماد راي‌دهندگان به اين جريان سياسي مسووليت اصلاح‌طلبان دو چندان شده است. بي‌ترديد در دولت، حسن روحاني ديگر عذر و بهانه‌اي براي تشكيل كابينه مقتدر نخواهد داشت. شوراها با يكدستي اصلاح‌طلبان بايد با شورا و شهرداري اصولگرايان تفاوتي عملكردي و در جهت مطالبات مردم در حوزه شهري داشته باشد. اين خواست مشترك بسياري از اصلاح‌طلبان از جمله عباس عبدي، تحليلگر سياسي اصلاح‌طلب است. عبدي معتقد است كه روحاني نقاط ضعف خود را جبران خواهد كرد و به لحاظ عملكردي اين بستر را دارد كه بهتر از گذشته عمل كند. اين فعال سياسي همچنين به تحليل شكست جريان راست در انتخابات 29 ارديبهشت مي‌پردازد. او در مقابل سخني كه عده‌اي از اصولگرايان مطرح كرده‌اند كه رييسي به سبب راي 15 ميليوني‌اش مي‌تواند رهبري جريان راست را به عهده بگيرد، مي‌گويد كه رييسي ظرفيت و پتانسيل اين كار را ندارد. همچنين او معتقد است كه اين ميزان راي افراد نيست كه سازنده يك حركت سياسي پسيني است بلكه اين حركت‌هاي درست سياسي هستند كه كسب راي مي‌كنند و حتي آن را رشد مي‌دهند‌.

مقدمه: سیستم اداری کشور در دوران احمدی نژاد با یک زلزله هشت ریشتری مواجه شده و همه چیز آن ویران شد. دولت روحانی یکی از وظایفی که عهده دار بود بازسازی همین ویرانی ها بود. رای دادن به روحانی شک و شبهه نمی خواهد کمتر از ده روز تا انتخابات باقی مانده است. روزها و ساعت ها به شماره افتادند و تنور انتخابات داغ و داغ تر می شود. همه در جستجو و پرسش برای فرد اصلحی هستند که به دور از جنجال و تصمیمات خلق الساعه و نگاه های جناحی با تکیه بر منطق ، عقلانیت و اعتدال منافع ملی و ملت را حفظ، تامین و تقویت کند تا جامعه ایرانی به دور از بحران های گذشته، آینده ای امیدوار کننده را همچون چهار سال گذشته را تجربه کند. عباس عبدی پژوهشگر اجتماعی و روزنامه نگار در گفت و گویی با سحر- پایگاه اطلاع رسانی ستاد انتخاباتی دکتر حسن روحانی - به نقد و تحلیل فضای جامعه در آستانه دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری می پردازد. او در نقد انتخابات 92 صراحتش را چنین ابراز می کند که اگر هر کسی جز حسن روحانی پیروز انتخابات می بود ، وضعیت کشور به مراتب بدتر از ونزوئلا می شد.

اشاره: شاه‌بيت سخنش در دو دهه گذشته اين است كه حتي «قانون بد» از «بي‌‌قانوني» بهتر است. عباس عبدي، فعال سياسي اصلاح‌طلب، هر دو جريان سياسي عمده موجود در كشور را هدف پيكان انتقادهاي خود قرار مي‌دهد. در اين میان البته، نقد او به منش و روش اصلاح‌طلبان، به دليل نقش پررنگ او در شكل‌دهي گذشته تاريخي و اكنون اين جريان، شايد گزنده‌تر به نظر برسد. عبدي معتقد است از آنجايي كه تاكتيك‌ها و عملكرد يك اصلاح‌طلب علي‌القاعده مي‌بايست مبتني بر رويكرد اصلاح‌طلبانه و منطبق بر قانون باشد، كنشگران بايد چنان رويكرد شفاف و منطبق با قانوني در پيش بگيرند كه اصولا چيزي براي مخفي‌كردن نداشته باشند.